Elleri acımasızca ayrılmış iki küçük kızın birbirlerini buluş hikayesi. Farklı hayatlar, geçen zaman, giden çocukluk, titremelerine konu olan duvarlar...
Bölüm şarkısı: Unknown.beat- Feelingsforyou (Youtube versiyonu)
12 yıl önce...
Genç kadın gözlerini açtığında yanında ki soğukluğu hissetti. Kocası yine geç gelip erken gitmişti ya da hiç gelmemişti. Yavaşça doğrulup terliklerini giydi, çıktı odasından. Yan taraftaki kapıyı usulca açıp küçük kızlarını kontrol etti. İkisi de hala uyuyorlardı. Yüzlerindeki masum ifadeye hayranlıkla bakakaldı. İlerisi için mutlu olmalarını diledi. Yaptığı seçimlerinden dolayı bu pekte mümkün gelmiyordu ya. Gerçi seçim hakkı tanınmamıştı ona mecbur bırakılmıştı. Geriye dönse tekrar seçim yapma şansı olsa yine aynı şeyi ister miydi emin değildi. Onları da buna mecbur bırakmak istemezdi. Boynuna doladıkları urgan gün geçtikçe onu boğmaya devam ediyordu.
Gelen sesler onu takip eden gölgenin tekrar inine döndüğünün habercisiydi. Sinirli miydi yine? Her şeyi baştan yaşamak istemiyordu. Her gün bir önceki günün devamı şeklindeydi. Yorulmuştu. Zincirlerini kırmak istiyordu.
Geçti celladının karşısına baktı yüzüne. Yılların verdiği yorgunluk onu da es geçmemişti. Kimin canını yakmışsa bu sefer kaçamamıştı belli ki. Gülümsedi.
"Hoşuna mı gitti?"
Gitmişti. O da bir yerlerde bir şeylerin cezasını çekiyordu. Minik adım sesleri kulağına gelirken arkasına döndü. Miniği uyanmıştı.
"Babacığım yüzünü kediler mi tırmaladı?"
Masumluğu karşısında güldü. Yerinden kalkıp meleğinin elinden tuttu fakat miniği elini bırakıp babasının yanına koşmuştu. Babasının yaralı yüzünü okşamak için uzandı fakat bir el onu durdurmuştu. Kocasının sert sesiyle kendine geldi.
"Kardeşinin yanına git."
Yüzü düşen meleğine baktı. Üzülmüştü. Babasıydı işte. Bir şeytandan merhamet dilenmek saçmaydı ama kızı daha küçüktü. Hiçbir şey anlamayacak kadar küçüktü. Koşup giden kızının arkasından baktı sadece. Derin nefes alıp önüne döndü. Baktı. Sadece baktı. Belki bir şeyler anlar sitemini görür diye baktı. Kalktı yerinden mutfağa kızları için bir şeyler hazırlamaya gitti.
Küçük kız babasının yüzündeki yaralar için üzülmüştü belki acısı diner diye öpmek istemişti. Düştüğünde kendi kolu acımıştı. Annesi öptüğünde kendisi mutlu olmuştu. Belki babasını öperse o da mutlu olur sanmıştı ama babası izin vermemişti. Resminin başına oturdu. Annesini, babasını, kız kardeşini, kendisini kocaman bir evde köpeğiyle beraber mutlu bir aile çizmek istiyordu. Aklındakiyle gülümsedi. Babası da beğenir miydi? Kardeşinin sesiyle ona baktı.
"Mira yine resim mi çiziyorsun?" Evet çiziyordu hem de mutlu ailesini. Kafasını heyecanlı şekilde salladı.
"Babamız için çiziyorum. Biliyor musun yüzü yara olmuş? Canı acımıştır mutlu olsun diye çizdim Mina." Kardeşinin yüzü asılmıştı. Kardeşinin yanına gidip "Hadi bana yardım et. Babamız görürse sevinir." İki küçük kız el birliği ile babalarını mutlu etmeye ant içmişler gibi yüzlerindeki küçük gülümsemeyle resim yapmaya başlamışlardı.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Nihayet biten resim ile birbirlerine kocaman gülümseyen kızlar el ele tutuşup merdivenlerden inmeye başladılar. Ellerindeki hazineyi biran önce sahibine vermek için heyecanlılardı. Babalarına kocaman gülümsemeleriyle resmi sundular fakat beklemedikleri şey babalarının can yakan öfkesiydi. Babaları resmi yırtmış sonra bağırmıştı. Korkudan titrerlerken anneleri odalarına götürüp kapıyı üstlerine kapatmıştı. İki küçük kız el ele tutuşmuş aynı yatağa girip birbirlerine sarılarak bağırış sesleriyle geceyi sonlandırmak için uyumaya çalışmışlardı.
🍁
Merhabalar
Bu benim ilk hikayem. Desteklerinizi esirgemezseniz çok mutlu olurum.
Gördüğünüz yazım yanlışları ya da mantık hataları varsa paragraf içi yorum bırakırsanız sevinirim.
Bu yolculukta beraber oluruz umarım. Herkese şimdiden teşekkürler.
