the only reason I (l.h)

twenty six

"Fuck it all, fuck it all," Ik zat aan mijn bureau met een pen in mijn hand en mijn andere hand ondersteunde mijn hoofd. Ik zat wiskunde te doen, maar ik begreep er niks van. "Don't give a shit anymore." Ik stond op en rende de trap af nog steeds zingend.

Ik stond uiteindelijk beneden in de hal en trok mijn winterjas aan en muts op. Mijn handen verdwenen in mijn handschoenen en ik stopte mijn mobiel en oortjes in mijn jaszak. "Fuck it all, fuck it all. Flip the table, screw you all."

"I don't take this bullshit anymore." Ik rende dramatisch naar de keuken en pakte mijn tas. Mijn tas ging over mijn schouder en ik ritste mijn jas dicht.

"I don't give a fuck!" Schreeuwde ik overdreven en mijn handen gingen in de lucht. "My grades never bothered me anyway."

Ik zuchtte overdreven en ik liep naar de gang. "Indira niet zo dramatisch." Mijn moeder kwam lachend vanuit de kelder omhoog. Ik glimlachte snel.

"Ik- er, ik ga naar Luke." Zei ik voorzichtig. De afgelopen dagen was ik er veel geweest en het ging beter met Luke en ook met mij. Hij was alleen nog steeds niet wakker geworden, maar wel tekens gegeven.

Mijn moeder knikte en keek me even onderzoekend aan. Ik zwaaide onhandig. "Daag." Ik sprong de deur uit en belandde met een onhandige landing op de sneeuw voor de stoep. Het was weer gaan sneeuwen vanmiddag. Mijn moeder zou wel druk zijn met het sneeuw voor de auto oprit weg te scheppen.

~

"Hey Luk" Ik zat alleen in de kamer van Luke. Liz was een uurtje geleden met Jack naar huis gegaan. Zijn gezicht was minder wit en hij zag er wat verzorgder uit. Zijn hoofd lag schuin en zijn armen waren een paar centimeters verschoven.

"Ik mis je." Zei ik en ik streelde over zijn arm. De lijntjes waren veranderd in korstjes en de grote vanaf zijn pols tot elleboog was opnieuw in verband, afgedekt tegen infecties en ziektekiemen.

"Het gaat super slecht met wiskunde." Zei ik wat serieuzer. "Ik snap niks met het bereken van al die hoeken en oppervlaktes." Ik glimlachte even en pakte zijn hand. Hij was nog steeds koud.

"Ik heb m'n vader ook al lang niet meer gezien. Hij is echt soort van een beetje verdwenen." Zei ik teleurstellend. "Maar we gaan vrolijk doen."

"Heb ik me voorgenomen." Zei ik en keek even rond in de kamer. Het was nog steeds de saaie kamer, zoals een ziekenhuis kamer er ook uit ziet.

"Je ziet er beter uit dan gisteren." Zei ik en ik streelde met mijn hand die nog vrij was over zijn gezicht. "Je moet je wel gaan scheren als je wakker wordt." Zei ik lachend wanneer ik de stoppeltjes voelde. Ik leunde voorover en drukte mijn lippen op zijn wang.

Hij was zo mooi. Hij leek ook vrediger en zachter. Het leek even alsof hij gewoon sliep. "Die ene zuster, van gisteren, ik ben haar naam vergeten- zegt wel dat je mij kan horen."

"Ik heb vanmiddag een liedje bedacht, omdat ik mijn huiswerk niet snapte. Hij is echt heel leuk," zei ik wat vrolijker en ik glimlachte. "Wil je het horen?"

Ik was op het punt om te gaan zingen, maar ineens uit mezelf begon ik te lachen.

"Dit slaat nergens op," zei ik tussen mijn lachbuien heen. "Iedereen in het ziekenhuis hoort me dan zingen dat ik niet meer om m'n cijfers geef."

Ik veegde mijn tranen weg en zuchtte even. "Ik ben ook zo grappig. Ik kreeg al buikpijn van het lachen."

Ik haalde een hand door mijn haar en zuchtte. Luke's haar was dit keer niet gestyled in een kuif. Hij zag er lief en knuffelbaar uit. Glimlachend keek ik hem aan.

Ik legde mijn andere hand ook op zijn hand en kneep er zacht in. Ik glimlachte warm naar hem. Zijn oogleden waren nog steeds dicht. Ik zuchtte weer.

"Ik hoop dat je snel wakker wordt Lukey."

~

Ik zat zachtjes met mijn pen op de tafel. De tafels waren uit elkaar gezet en ik zat helemaal vooraan. Ik ga zo'n verschrikkelijke onvoldoende voor deze wiskunde toets halen. Al die stomme oppervlaktes bereken, waarbij je eerst nog een stomme hoogtelijn moet uitrekenen - wat ik echt niet kan - en dan ook nog eens zo'n stuk bij het figuur aanplakken. Dat stuk opmeten en dan bla bla.... Ik kan het niet.

Ik was bij de 4e opgave van de 6 en ik had nog een klein halfuurtje. Ik had dus nog wel de tijd.

Maar ja, ik ging dan natuurlijk de vraag op z'n moeilijkst lezen en begreep ik er niks meer van en ging ik nadenken over hoe slecht ik deze toets wel niet zou maken en was ik 10 minuten verder.

Wat maakt het ook uit.

Ik zette opdracht 4,5 en 6 aan de zijkant en tekende een walrus. Een grote walrus over de opdrachten van 4,5 en 6. En ik schreef:

Sorry meneer, vanwege de opwarming van de aarde heeft deze walrus geen thuis meer. Hij is op mijn toets gaan zitten en ik krijg hem er niet meer vanaf. Mijn excuses voor zijn gedrag.

En klaar was ik. Klaar met de toets waar ik een mega onvoldoende voor ging halen.

Maar ik had me voorgenomen om positiever te gaan doen. Ik zuchtte en legde mijn opgaven blad over mijn antwoordblad aan de zijkant van mijn tafel.

---------

ik weet dat het korter is maar ik ga nog een hoofdstuk schrijven dus tripple update vandaag peepz

lol die fuck it all had ik van let it go want die zag op facebook

en die walrus heb ik zelf echt gedaan bij wiskunde want die snapte ik niet en ik had een 4.4 maar sta wel voldoende maar als nog dat was wel cool van mij met die walrus

en omdat in zo van indira hou dacht ik ze is ook cool

dit is ook beter want het is een leuker en vrolijker want het gaat beter met luke en hij maakt verbetering en grote kans op wakker worden en indira wordt daardoor vrolijker

want kijk eerst wilde ik dit heeel verdrietig weer maken op het eind, maar omdat ik vandaag zo vrolijk ben omdat ik fotos heb opgestuurd en alles dacht ik

waarom

ga

ik

het

nou

verpesten

te veel informatie but im happyyyyyyyy

zouden jullie nog willen kijken naar haunted house als jullie dat nog niet gedaan hebben? staat op mn profiel

thankssssssssss love you guys <3

pece out xxxx