Yatağın kenarında oturmuş saate bakıyordu.Bekliyordu gelmeyeceğini bile bile bekliyordu.Akrep yelkovan birbirlerini kovalıyordu.Ama hala o gelmiyordu.
Nerede hata yaptım diye sordu kendine.Onu çok sevmesimi hataydı yada her gün hiç bıkmadan o sofrayı hazırlamasımı.Gelmeyeceğini bilse de gene hazırlardı sofrayı.Yemeklerini belki gelir umuduyla yapar hazırlardı.
Gözlerini tekrar saate çevirdi.Saat gece yarısını geçmişti ama o yoktu.Anladı Jin bu gecede gelmicekti.Yatağa girdi üstüne yorganı örttü.Gözlerini kapattığı an bir ses duydu.Bir anahtar sesi...
Yavaşça ayağa kalkıp kapıya ilerledi.Her gece yaptığı gibi gene uyuma numarasını yapmalıydı.Yatağa geri döndü ve üstünü örtüp gözlerini kapattı.
Namjoon ile lisede tanışmışlardı.Sadece bir proje için bir araya gelmişlerdi.Jin ilk gördüğünde onun evlenmek istediğini söylemişti.Birlikte üniversiteyi kazanıp okumuşlardı.Üniversite bitince evlenmişlerdi.Ne kadar mutlulardı.
Jin her gün uyanıp ona elinden geldiğince güzel yemekler hazırlardı.Namjoon artık eskisi gibi değildi.Kahvaltı yapmaz, Jin'i aramaz ve geceleri eve geç gelirdi.Jin Namjoon'u aradığında sesi düzensiz ve arkadan başka bir kadın sesi gelirdi...
Kadın sesi..
Yatak odasının kapısı açılınca Jin gözlerini daha sıkı kapattı.Namjoon kıyafetlerini çıkartıp makinaya koydu.Jin içinden geçirdi.
'O makinada çamaşır yıkamayı beceremezdi'
Namjoon yavaşça Jin'e yürüdü."Özür dilerim aşkım." dedi.O sırada Jin gözünde yaş yavaşca aktı.Namjoon uyanık olduğunu anlamıştı.Jin yavaşça gözlerini açtı ve sevdiğine baktı.
O ne kadar ihanet etmişse de onu çok seviyordu.O hep Namjoon'a aitti.Her zaman ona aşık olmuştu.İlk aşkıydı o nasıl unutabilirdi ki.Kafede onu siyah gömleği,siyah pantolonu,siyah saçları ve gözlükleriyle görünce ölmüştü zaten.Şimdi ise gene aynı şeyi hissediyordu.Gene kalbi hızlanıyor kelebekleri uçuyordu.Nefesim düzensizdi.O masaya keşke hiç oturmamış keşke o projeyi hiç almamış olsaydı.Zaman dursaydı.Yelkovan ve akrep hareketi bıraksaydı.
Namjoon'un gözlerinin en içine bakmıştı o gün.Şimdi de öyle yapıyordu.En içine bakıyordu.Yuvasını görüyordu."O kafedeki gibi gözlerimin en için bakıyorsun" dedi Namjoon.
Evet Jin'i aldatmıştı.Eve geç geliyordu.Makinada çamaşır yıkamasını sevmezdi ama yıkıyordu artık.Neden aldatıyordu? Güzel soruydu.Bu soru hep cevapsız kalıyordu.Ta ki bu güne kadar.Artık erkekler dikkatini çekmiyordu.Kadınların verdiği zevki erkeklerde bulamıyordu.İşte bu yüzden kırmadan Jin den uzaklaşmıştı.Ama bilmiyordum böyle yapınca Jin daha çok mahvolmuştu.
Aradaki sessizlik Jin'in cümlesi ile bozulmuştu.
"Neden?"
Namjoon gözlerini yatağın yorganına indirdi.Ne diyebilirdi ki? 'Artık erkeklerden hoşlanmıyorum', 'Kadınların verdiği zevki erkekler vermiyor'.Ne diyebilirdi ki?Ne?
"Jin ben artık yapamıyorum" dedi.Jin elinin tersiyle gözyaşlarını sildi.Yavaşça yataktan kalktı ve dolaptaki valizini aldı.Kıyafetlerini doldurmaya başladı.Kıyafetlerini koyarken içinden düşünüyordu.
Böyle olmaması gerekiyordu.Kalkıp onun durdurması öpmesi gerekiyordu.Neden yapmıyordu.Jin elindeki kıyafeti valize attı ve hıçkırıklara bağuldu."Seni sevdim ben .Ben o kafedeki duygulara sahibim.Hala seni gördüğümde kalbim hızlanıyor kelebekler içimde uçuyor.Ben hala sana aittim Namjoon.Sen her gece bir kızla yatarken ben burda seni bekledim.Yaptığım yemeklerin soğumasını göze alıp bekledim.Çeşit çeşit tatlılar yaptım.Her gün bekledim.Bu yatakta oturup saatleri saydım.Yelkovan ve akrepin hızlı ilerlemesi için Tanrıya dua ettim.Arkadaşından öğrendiğim de yıkıldım.Nefes alamadım.Sen o kadınla yatakta inlerken ben burda nefessiz kaldım.Ben burda öldüm.Nefes almak sendin benim için sen yanımdaysan nefes alıyordum ama sen gittin ben nefessiz kaldım.Geçen gece yanıma geldin bana sarıldın saçlarıma öpücükler kondurdun.Sevindim biliyor musun? Bana geri döndün diye sevindim.Sen işe gittikten sonra yeni kıyafetler aldım.Saçlarımı boyayıp yaptırdım.Sırf bana geri döndün diye.Bak saçlarıma bana yakıştırdığın renk.Fark etmedin bile."
