Loving the SUNSET

Untitled Part 1

"Crael, nakikinig ka pa ba?" Pamumukaw atensyon na tanong sa akin ni Tim."Oo, nakikinig ako pero para kasing....Nevermind," napailing muna si Tim sa itinuran ko bago ipinagpatuloy ang pagsasalita niya. "I suggest that we should visit Japan next time," nakangiting suhestiyon niya nang tinanong ko kung saan ang susunod na bibisitahin naming lugar. "Hmm, pag-iisipan ko. Sige na mauna ka na ,babalikan ko lang ang wallet kong naiwan sa hotel room ko," mahabang litanya ko. Diskumpiyado ang nga tinging ipinupukol nito sa akin sa huli ay sumang-ayon rin naman siya. Hindi naman kasi talaga naiwan ang wallet ko, ang totoo ay may narinig lamang akong iyak. Gusto ko lang siguraduhin kong may umiiyak nga ba talaga dahil wala namang narinig si Tim, well knowing him, he's not interested. Nakinig akong mabuti at sinundan ang paghikbi na aking naririnig at hindi ako nabigo na matuntun ang pinagmumulan nito. 

*Sniff*

*Sniff*

"Hindi ko pa nga natatagpuan ang lalaking mapapangasawa ko. " Bakit ba kasi ako pa?" Umiiyak na pagmamaktol ng isang babae. Nilibot ko ang aking mga mata sa dalampasigan at napagtantong kaming dalawa lang ang tao. Siya'y nakaupo sa buhanginan at ako naman ay nakatayo sa likuran niya habang siya'y nakatingin sa papalubog na araw. "I love seeing the sunset," panimula niya. "How about you Mister, ano ang nagdala sa iyo rito sa dalampasigan?" Nakatalikod sa akin na sabi niya ngunit batid ko na ako ang kinakausap nito. "I don't like seeing the sunset," paunang wika ko. "Narinig ko kasing may umiiyak kaya't napadpad ako rito. I'm sorry to disturb you, I think I should go." Dugtong ko at umaktong tatalikod na sana sa kaniya. "Wait, pwede bang samahan mo muna ako rito?" Nagulat man ako sa sinabi niya ngunit pumayag na rin ako dahil bakas sa boses nito ang pagkalungkot. Naglakad ako papunta sa tabi niya at naupo rin gaya niya. Napasarap ang aming pagkukuwentuhan kaya't mag-a-alas syete na ng mapatingin ako sa aking relo. Napansin siguro niya ang pagtingin ko dahil tumayo ito at pinagpag ang kaniyang sarili. "Salamat sa oras mo,mauuna na ako," nakangiting pagpapaalam niya bago ako tinalikuran at naglakad palayo. Ilang minuto na rin siyang nakaalis ngunit nakaupo pa rin ako sa aking puwesto. Napangiti ako nang maalala muli ang sinabi niya kanina. "Sana maulit pa ang araw na ito, ikaw at ako na nakaupo sa inuupuan natin ngayon at nagkukuwentuhan habang pinapanuod ang paglubog ng araw," parang baliw na panggagaya ko sa boses niya. But then I realized, hindi ko pala naitanong ang pangalan niya. Nanlumo ako sa isipin kong iyon.

NATAPOS ang isang linggong pamamalagi namin ni Tim sa hotel ngunit hindi ko na muling nakita pa ang babae. Pabalik-balik ako sa dalampasigan ngunit hindi na ito bumalik pa at mag-isa ko na lamang na pinapanood ang paglubog ng araw."Welcome home, my baby!" Masayang salubong sa akin ni Mommy pagkarating ko ng bahay ." I missed you mom," malambing na sabi ko habang yakap siya ng mahigpit. Napahagikhik naman si mommy sa aking ginawa. "Baby, uuwi nga pala ang Tita Regine mo kasama ang anak niya, remember your Tita Regine?" Nakangiting tanong ni mommy. "Yes." tanging naisagot ko. "Kailan nga po pala?" Tanong ko sa kaniya. "By this Wednesday," nakangising sagot naman niya. Napatango muna ako bago muling nagsalita. "Mom, hindi ko kayo masasamahan na sunduin sila. May lakad kasi kami ni Tim," nanghihinayang na pag-aanunsiyo ko." It's okay, Crael. Kami na lang ng Daddy mo, right Hon?" Nakangiting baling niya kay Daddy na agad namang tumango. 

DUMATING na nga ang araw ng Miyerkules, araw ng pagdating ni Tita Regine kasama ang anak niya na hindi ko pa nakikita. Ang alam ko lang ay ang pangalan niyang Nathalia ngunit hindi ko pa nakikita ang kaniyang mukha.Alas nuwebe na nang gabi ako nakarating sa aming bahay galing sa lakad namin ni Tim. Pagkapasok ko ng pinto ay agad akong dumeretso sa kusina. Habang papalapit ako rito ay rinig ko ang mga boses na nag-uusap. "Yes tita," rinig kong sagot ng babaeng nakatalikod sa akin. Pamilyar ang boses niya ngunit hindi ko maalala kong saan ko ito narinig. "Oh, there he is," pukaw atensyon ni mommy at naglakad papunta sa akin. "Nathalia, this is my son Crael," nakangising pagpapakilala sa akin ni mommy kaya't napalingon si Nathalia sa aking gawi. "I-ikaw?" Sabay naming sigaw." Kilala ninyo ang isa't isa?" Naguguluhag tanong ni Tita Regine. "No tita, pero nagkita na po kami," diretsong sagot ko sa tanong niya." Hmm, where?" Si mommy naman ang nagtanong. "Sa hotel kung saan ako nagbakasyon noon, Tita Rina," nakayukong sagot ni Nathalia. "Oh , it looks like na hindi na tayo mahihirapan pang ipakilala ang dalawang ito, Regine," saad ni mommy ng may nakakalokong tingin. "Probably, Rina," nakangiting sabi naman ni tita nagyaang lumabas ng kusina. "H-hi!" Kinakabahang bati niya sa akin. "Hi! So you're Nathalia? I'm Crael, it's nice knowing and seeing you again," ani ko ng nakangiti habang nakalahad ang aking kamay sa harapan niya. "Yeah, me too. Iyong nangyari pala dun sa---" hindi na niya natapos pa ang sasabihin dahil napatawa ako sa itinuran nito. "Kalimutan mo na iyon, NATHALIA. Masaya ako dahil nakita muli kita," nakangiti pa ring wika ko bago siya talikuran at umakyat sa aking silid. There something in her eyes ngunit hindi ko mawari kung ano. Hindi ko na lamang pa iyon pinagtuunan ng pansin.