Prologue

301 6 0
                                        

Rhys

It was the way she looks outside. Para bang sa bawat dinadaanan ng kotse na sinasakyan namin ay walang kahit na anong bagay ang pwedeng magpabago sa emosyon na meron siya. "What?!" she asked. Katulad ng palagi kong ginagawa tuwing nahuhuli niya akong nakatingin sa kanya ay muli ko na lamang binaling ang tingin ko sa harapan. I don't know how to talk to you. But believe me I want to.

Kaori

"I want to die" I said to my driver. Hindi ko alam bakit sa kanya ko pa sinabi. What the hell am I thinking?  Sa weirdong tao pa talaga na tulad niya ako nagsabi ng ganto. Wtf right? Pero imbes na magsalita to help me feel better, he just look straight to my eyes for about 3 seconds at muli siyang tumingin sa harapan. I'm a mess.

He is her driver for about 3 years now. She is a 3rd year accountancy student who wants to end her life. How will they help each other? Hanggang kailan sila magsasama sa isang kotse na hindi nag-uusap? Hanggang kailan nila balak kalimutan ang nakaraan na mayroon sila? Hanggang saan nila kayang magpanggap na wala silang pakielam sa isa't isa?

This is a story that will make you wonder how unfair life is but at the same time it will tell you how to live. To breathe. To take steps forward even if you don't want to. To love. To cherish the moment. To be happy. Again.


Passenger Seat (KaoRhys FanFiction)Stories to obsess over. Discover now