Second chance

1

Ik open langzaam mijn ogen en zie bomen, bomen zo ver als ik kan kijken. Ik besef dat ik in een bos ben al hoewel het meer weg heeft van een jungle. Ik zit tegen een boom. 

Mijn hoofd bonkt, maar als ik er met mijn handen naar toe beweeg zitten die vast achter de boom. Ik trek harder, maar mijn handen komen niet los. Ook zie ik dat er om mijn benen een touw geknoopt zit. En niet alleen dat, een van mijn benen ligt helemaal open en er steekt iets wit-geligs uit, ik besef dat het mijn bot moet zijn. 

Ik wil schreeuwen, gillen en nog meer schreeuwen. Ik doe mijn mond open, maar er komt geen geluid uit mijn mond. 

Ik bekijk mijn kleren, een donker groen pak, op mijn arm zit een zwarte band met het nummer 17 erop, ook donker groen, ik heb ook een zwarte riem. 

Dan begin ik te denken; wie ben ik? waarom ben ik hier?  Wat is er met me gebeurt? Hoe ben ik hier gekomen? Er komen geen antwoorden op, ook niet als ik even wacht. Ik weet het niet, ik weet het niet meer! 

Ineens zie ik het mobieltje. Ik probeer het te pakken maar kom er niet bij, het ligt te ver. Met mijn goede been probeer ik het dichter bij te schuiven, net zo lang tot ik het kan lezen. 

Als ik het dan eindelijk kan pakken schrik ik, op het mobieltje komt een berichtje op;

Beste gevangene,

Je zou over twee dagen geëxecuteerd worden, maar wij geven je nog een kans. Je zit in een game. Er zijn levels, bij ieder level gaan de gene die als laatste aankomen verloren. Er zijn naast jou nog 19 andere gevangenen op dit eiland, aan het eind van deze game zijn maar een paar van jullie over, kies juist. Na elk level is er een centraal kamp waar je naartoe geleid wordt, hier rusten jullie tot er aangekondigd wordt dat het volgende level start. Dit is level één; je zit vast, degene die als eerst bij de rode kring bomen komt krijgt bonus, wat dat is zien jullie dan, de rest blijft in leven, de twee laatste worden uit de game verwijderd, het zelfde geld voor; valsspelers, gewonden die niet meer verder kunnen/willen en geweld doeners. Meer informatie kun je vinden bij de rode kring.

Succes, liveD.

Ik blijf naar het klap mobieltje kijken. Mijn gedachte gaan razend snel; Hoe ben ik hier gekomen? Was ik in de gevangenis? Waarom? Wat heb ik gedaan?  Wat is mijn naam? Ook dreunt de het deel over de gene die te laat kwamen door mijn hoofd. De laatste gaan verloren. Ik besluit dat ik alle antwoorden later zou vinden, nu moet ik hier weg. ik wil niet dat het hier eindigd voor me. 

Met mijn handen voel ik aan de boom, net zo lang tot ik vind wat ik zoek; Een scherp uitsteeksel. ik beweeg mijn polsen er naar toe, en beweeg het touw hard langs het scherpe uit steeksel. Het lukt! Langzaam voel ik dat het touw door gesneden wordt. Dan hoor ik een zachte "krak" en het scherpe uitsteeksel is weg. Afgebroken. 

Ik trek hard aan het touw, maar het is niet zo ver als ik dacht, het knapt niet. Ik probeer een van mijn handen uit het touw te wringen, maar er gaat zo'n pijnlijke steek door mijn hand dat ik ermee stop. 

Ik kijk omhoog en zie dat de boom waar ik aan vast zit helemaal geen boom is, maar een paal. Ik probeer te staan, dan kan ik misschien tot boven klimmen en het touw van de paal halen. Maar mijn gewonde been protesteerd hevig en ik ga weer zitten. Kom op, denk denk denk! Wees slim, het eindigt niet hier, dat mag niet!  

Ik beweeg mijn handen helemaal naar onder en snijd mijn linker hand aan het scherpe ding dat van de paal was gevallen. Ik besef dat het een mes moet zijn, ik snijd in één haal behendig mijn handen los. 

Ik breng ze naar voor en zie dat het touw in mijn polsen heeft gesneden, mijn linker pols is niet erg, maar bij mijn rechter is het echt wel diep. Ik zucht, buig naar voren en bevrijd ook mijn benen. Zouden de andere 19 gevangenen ook gewond zijn? Dat ze dat expres hebben gedaan? 

Ik ben een slim meisje, maar dat is dan ook wel alles dat ik van mezelf weet.