Without You |

Uyumaya çalışıyorum

Sadece dönüyorum yattığım yerde

Sonra anlıyorum ki

Aslında yudum yudum ölüyorum ben

Gözlerine denk geldiğim her an

Başucumdaki fotoğrafta gülerken sen

Ben yudum yudum ölüyorum 

Bak nefes alıyorum bugün

Ya da

Ciğerlerim öyle düşünmek istiyor

Hangisi gerçek anlayamıyorum bile

Sen mi yanımdasın

Yoksa

Denizin kokusu mu

Anlayamıyorum bile

Bacaklarımı kendime çektiğimde

Örtümü de başıma çekiyorum

Bak şimdi iyiyim(değilim)

Hem de çok iyiyim (hiç değilim)

*********

Titreyen ellerimle yaktığım sigaranın bitmekte olduğunu elime gelen ısı ile anladım. Önümde duran küllükteki diğer arkadaşlarına katıldı o da. Eminim ki burada olsan kaşlarını çatar bana defalarca bağırırdın. 

O gün gülümsediğin için senden nefret ettim. Ama en çok da neyden ettim biliyor musun? O gülümsemenin bana bu kadar işlemesine izin verdiğim için kendimden..

Başımı komidinde duran fotoğrafına çevirdim - sanki sadece orada varmışsın gibi, sanki baktığım her yerde seni görmüyormuşım gibi, sanki kalbimde, aldığım her nefeste yokmuşsun gibi..- başını sağa doğru eğmişsin. Bayılıyorum bu fotoğrafına, öyle saf ve güzel gülüyorsun ki. Dünyanın kirliliğine inat gülerdin hep, gülümsemen sanki bütün kirlilikleri geçirirdi.

Gülümsediğinde kendimden nefret ediyorum aslında bu kadar çelimsiz olduğum için. Benden gittiğinde ben arkadandan gelecek cesarete bile sahip değilim, sana verdiğim o lanet sözle hala burada oturuyorum. Neyi mi bekliyorum? Herkesin beklediği şeyin beni erkenden bulmasını..

Bir sigara daha yakarken sesin kulaklarım yankılanıyor "İçme şunu artık".. İçiyorum özür dilerim, canım yanıyor biliyor musun? Eskiden fotoğraflarına bakarken içimi kaplayan huzur artık çok uzaklaşmış gibi hissediyorum hatta gibisi fazla..

Eski alışkanlıklarıma geri döndüm..
Özür dilerim..

İçiyorum artık her gece..
Özür dilerim.. 

Koluma çizikler atıyorum yine..
Özür dilerim..

Ve ben aslında hepsini kafanı uzat da bana kız diye yapıyorum küçük bir kızın huysuzluğu misali..

Her gece hayalinle öperek iyileştirdiğin kollarımda artık yenileri doldu, bekliyorum bir umut gelirsin de öpersin diye gelmeyeceğini bile bile her gece inadına bekliyorum kapının önüne bağdaş kurupta. İnanmak istemiyorum, inanasım da gelmiyor be çocuk.. Senden nefret ediyorum..

Seni gördüğüm yıllara kanıp da o yılların geçmesine izin verdiğime hala inanamıyorum, bir de bu kadar korkak olduğuma.. Burada olmasan bile sana verdiğim şu lanet olasıca sözü tuttuğuma inanamıyorum..

Bir sigaranın sonuna daha geldim bak, böyle sönebilirken her şey ben nasıl sönemedim hala sönmeye bu kadar muhtaçken.. Bu kadar zor olmamalıydı..

Neredeyim şimdi biliyor musun? O evde, bütün duygularıma tanık olan o evde şimdi oturmuş acılarımıza içiyorum işte. Sabahları senin hayalini paylaştığım bu yataktan kalkasım bile gelmiyor bu günlerde ve ben kendimi berbat hissediyorum.

Bilmediğin halde bunları yazıyorum ya.. Neden bana söylemedin? Adım attığımda boğulacağımı bile bile attım gerçi.. Özür dilerim haddimi aşıyorum gene ama dayanamıyorum.. Sen yokken ben yavaşça eriyorum.. 

Seni kalbim kırıkken bulmuştum,
Bardağını taşana kadar doldurdum.
Onu, seni yakınımda tutmak için uzağa götürdüm.
Seni tek başına bırakmaya korkuyordum.

Seni bulduğumda tedaviden kaçıyordum ya, hani tedavimiz birbirimizdik? Bana tutmam için bıraktığın bu lanet söz ile senin yaptıkların neden birbirine uymuyor? Hani benimle kalacaktın..

Sen.. Beni kalbim kırıkken bulduğunda sen bardağın son damlası gibiydin ama dikkatlice doldurulmuştun.. İznimi bile almadın ki sen benim, bir baktım hayatımdasın bir baktım.. 'Hayatım'sın..

Ve ben..
Tek bir adım bile atamadım, ne ileri ne geri..

Ve ben..
Tek bir yokuş geçemedim, ne ileri ne geri..

Ve ben..
Sessiz çığlıklarımın ortasında seninle kaldım, ne ileri gittim ne de geri..

Söylesene neden dokundun bu kalbe gülümsemenle?

Sadece yaşıyorum, her gün o lanet olası takvime bakıyorum çarpı atarken dudaklarımdan dökülen iki kelimeyle "Bugün de olmadı"

 Özür dilerim ama bunu bana yaparken düşünmedin, sen, o yağmurlu günde kalbimin denizine girerken arkanda bıraktığın kişiyi hiç düşünmedin ve ben sadece izledim.. Biliyordum iyi olmadığımı ama saramadım, elini tutup bağıra çağıra sormadım kendime neler olduğunu..

Özür dilerim..

Bıraksaydın ya bağıra çağıra gelseydim

Bıraksaydın ya yaralarımı sarsaydım

Bıraksaydın ya önden giden ben olsaydım

Arkada kalmak çok zor..

Böylesi çok zor..

221118 -Seisa