Bu hesabı açalı 3 ayı geçkin bir süre oluyor ve ben 7 günümü blog yazarak geçirmeyi istedim.
Merhabalar, benim adım Belinay.
Ancak bana kelebek derler.
Kollarıma aldığım mor desenlerle tanınırım. Ömrüm var ama neden herkes bir gün diyor?
Mor desenlerim, kollarımla sınırlı kalmaz. Saçlarıma taşar hemen.
Biraz mor ve azıcık da olsa pembeler.
Ne olacağını bile bile sevdiğim biri var. Beni günden güne yaptıklarıyla söndürüyor. Nasıl severim bilemiyorum ancak o 7 ay önceki Tuğra değil. Sadece 7 ay bu denli değiştirmemeli insanı.
Ben, ona anonimden yazmaya karar verdim. Annemin dediğine göre yedi gün her istediğimi yapabilirmişim.
Okulda dışlanırım. Kimde telefon numaram var ki? Olsa bile yedi gün sonra ölecek birini neden umursasınlar?
Telefonu elime alıp sadece şunu yazdım ona.
B: Mor desenli bir kelebeğim ve yıllarca hastanelerde çürümüş bedenim yüzünden uçmayı unuttum. Sana bir sorum olacak, kelebeklerin midesi var mıdır?
Yalnızca on beş saniyemi çaldı mesajını beklemek. Sadece on beş saniye.
Yaklaşık bir yılını çürütmüş ve ömründen alabileceği saniyelerin bile sayılı olan kızın bir yılı: Tuğra.
T: elinin altındaki interneti arama yapmak için de kullanabilirdin.
T: kelebeklerin midesinin olup olmadığını nereden bilebilirim ben?
B:Sadece, bir kelebeğin midesinde kelebekler olup olmadığını anlayacaktım.
B: Teşekkür ederim, evet varmış. Sana uçmak istiyorlar ancak kabul etmeyeceğini biliyorum.
T: ben yeniliklere açık biri değilim.
B: Ben de açık değildim. Ancak bir anda hayatıma dalınca böyle oldu işte. (Görüldü,19.57)
Kelebeğin karnında kelebekler var ve kollarını açman gerekiyor. Ölmeden önce onlara sahip çıkmalısın Tuğra.
Ona bir şeyleri emanet etmek istemiyorum ancak zaten kalbim kuru avuçlarında atma isteğini yedi güne bitirecek kadar ilerlemişken, ölü kelebeklerle başa çıkmak zor olmamalı.
Kuru avuçları umarım kelebeklerimi çiçeklerle karşılar. Çünkü bilirsiniz, onlar polenleri sever.
Ben ise hiçbir şey beklemem.
Annem benimle konuşmak istiyormuş, gözündeki kurumuş yaşlardan beni özleyeceğini biliyorum.
Üzgünüm anne, hasta olmayı ben seçmemiştim.
*****
Tamamlamadan hikaye paylaşmak benim için çok zor oluyor, yazamıyorum ancak beğenileceğini umuyorum c:
YOU ARE READING
kelebek
Short Storykelebeğin yarına uyanmasının bile garantisi yokken, sekizinci gün onun için imkansız olmalı. uçamıyor. kırık kanatları ve mor desenleri ona izin vermiyor. günden güne çökertiyor. nefessiz kalıyor, karanlık kulaklarını da boyuyor ama yardım çığlıklar...
