- DAMARIMDAN AKAN SON KAN -

1 - Cennet Mi ? Cehennem Mi ?

Yine her zaman ki gibi, kapı kenarına oturmuş sigarasını içiyordu. Onun bu hâlini, cam kenarından izlemek ne kadar canımı yaksa da, mecburdum ona dokunamıyordum, yaklaşamıyordum ,aramızda duran o buzlu duvarı aşamıyordum. Çünkü ben bir ölüydüm ,kalbimin üstünde bulunan cam kırıkları beni öldürmüştü. Bizim hikayemiz hiç bir zaman başlamayacaktı, işte bunu bile bile onu sevmek koyuyordu.

Ben kafamın içindeki binlerce soruyu çözmeye çalışırken, bir anda Mert ile göz göze gelmiştik, ben utançtan kızarırken, o ise beni süzüyordu. Şu an karşısında kırmızı yanaklarımla domates olarak durmayı yeğlerdim, zaten pek de farkım olduğu söylenmezdi. Beni süzmeyi bitirdiğinde yüzünden hiç bir zaman düşürmediği bir sırıtış vardı,eğer ona bakmaya devam edersem, burda ölüp geberecektim. Hızla kaçacak bir yol aramaya başladım ki şansıma , aniden çalan telefonum ile gözlerimi hızla onun koyu kahve gözlerinden ayırıp, içeri ilerlemeye başladım,bir yandan da gözümün önünden gitmeyen o kahve gözleri unutmaya çalışıyordum.

İçeriye vardığımda masanın üstünde titreyen telefon gözüme ilişti ,nefesimi bırakarak telefonumu elime aldım,arayan kişiye baktığımda bir an kaşlarım çatıldı,yavaş yavaş sinirlenirken telefonu masaya bıraktım. Beni evden kovmuşken, hala nasıl arayabilirdi ? Nefesimi bıraktım ve yavaşça ilerleyerek, az önce Mert ile olan bakışmamızın ve bir çok anılarımın olduğu pencereye yaklaştım,yanaklarımın yanması ve terlemem normal miydi ? Yoksa cidden aşk denilen şey beni mi bulmuştu ? Hayır böyle bir şey olmamalıydı...

Sadece hoşlantı olmak zorundaydı,eğer aşık olursam ,her şey berbat hale gelecekti 'kuzenim' dediğim kişinin, eski sevgilisini sevemezdim... Onların sevgilerini dinledikten sonra sevemezdim...Belki bir hoşlantı olabilirdi ama daha fazlası benim için ,ölümdü. O benim omzumda ağladıktan sonra sevemezdim, yapamazdım bu kadar cani olamazdım. Hoşlantı geçiciydi ama aşk çok farklıydı..

Kafamda ki binlerce düşünceyi rafa kaldırdıktan sonra, yavaşça cam kenarındaki sandalyeye oturdum. Kulağımın arkasından çıkan saçı tekrardan kulağımın arkasına sıkıştırdıktan sonra, ellerimi çenemin altında birleştirerek dışarıyı izlemeye başladım,gözlerimi Mert'in az önce oturduğu yere çevirdiğimde , orada olmadığını fark ettim nefesimi bırakarak kalkmaya yeltendiğimde, birden belimde hissettiğim kollar, aniden belimi sarmaladı...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

- Selam gençler , size bir soru bıraktıktan sonra gidiyorum, çok uzatmayacağım...Kitabın içinde kendinizi hissettiniz mi ? Ya da bir duygu karmaşası yaşadınız mı ? Sanırım, bu sorunun cevabı benim için çok önemli..Lütfen, kısacık bir cümle bile olsa aşağıya bırakmayı ihmal etmeyiniz..

- Hepinizin günü güzel geçmesi dileğiyle, hepinizi seviyorum bir sonra ki bölümde görüşmek üzere..