İçimde hiç sevgi kalmadı. Diğer duygularla birlikte sevginin de beni terk ettiğini hissediyorum. Kim bilir belki de ilk giden oydu ve ben bunu yeni fark ettim. Ergenler gibi herkesten ve her şeyden nefret ediyorum diye çığırmak istiyorum. Ama enerjim yok. Tükendiğimi hissediyorum. Beni tükettiklerini hissediyorum. Hissedemediğim şey ise benim. Kendimi hissedemiyorum. Nerdeyim bilmiyorum. Bu ben değilim. Ben gerçekten var mıyım onu da bilmiyorum. Belki de hiç yoktum.
~
Üniversite sınavı sonrası yaz tatili bunalımı. Ne kadar klasik. İsmi buymuş öyle mi? Yıllardır böyleyim. Hatta çok daha kötü zamanlarım oldu. O'ndan önce çok daha vahim durumdaydım. Tüm her şeyim kayıptı. Duygularım yoktu. Hissedemiyordum. Şu an olan durumun duygu azalması olduğunu biliyorum. Ara ara gelirler bana. Anlamışsınızdır herhalde çok normal sayılmam. Bunu yazmayı çok uzun zamandır düşünüyordum ama ya işim vardı ya da üşeniyordum. Hala üşeniyorum ama yapacak daha iyi bir işim yok. E o zaman, başlayalım.
YOU ARE READING
Delirmedim Daha
Non-FictionÜzereyim sadece. Normal olmayan bir kızın normal olmayan yaşamından normal olmayan kesitler. NOT: Fantastik veya bilim kurgu değildir.
