Me ogen slaan in 1 keer open als ik onder iemand hoor schreeuwen. Ik kijk rondt in me kamer die zwart, paars behangen is met een groot hemelbed die aan de muur staat achter in de kamer. Naast het bed aan beide kanten is circa 6 meter plek naar alle 2 de muren. Rechts van mij zijn 4 deuren. Nummer 1 is de badkamer erna mijn bureau, mijn woonkamer en dan me klerenkast helemaal rechts. Tegen over mijn bed aan de muur hangt mijn flatscreen TV en zo'n 10 meter van me bed af staat me bank. De vloer is bedekt met een zwarte laminaat en me bank is zwart met paarse lijnen. Ik loop naar de rechter deur waar me klerenkast ligt. Pak me mijn zwart broekje mijn zwarte rok en mijn zwart, paarse top met mijn jas, daarbij mijn zwart, paarse Nike hakken. Dan loop ik naar de linker deur en ga de badkamer in. Leg alles op mijn krukje en gooi me water in me gezicht bij de wasbak. De badkamer heeft zwarte tegels en voor de rest is die wit. Ik kijk in de spiegel en zie dat mijn zwart haar helemaal in de war zit. Ik pak een borstel en begin mijn haar uit de knup te halen. Dan kijk ik tussendoor naar me gezicht en zie mijn hemelblauwe ogen die een beetje rood zijn van me allergie nog. Verdomme zie echt niet uit... voor de rest ben ik 1.50 klein en heb een licht getinte huid. Als ik klaar ben met borstelen ga ik douchen en doe me dan me kleren en schoenen aan en me haren in een staart. Dan pak ik me allergie druppels voor me ogen en me allergie tabletten voordat ik uit me kamer ga en door de grote gang, waar alles modern zwart, wit en blauw is, naar de grote trap links van me kamer naar onder. Als ik onder door de grote hal loop naar de woonkamer zie ik een jongere man aan de ingang staan. Hij kijkt op en buigt nerveus. Ik knik en loop door de open doorgang heen. In de woonkamer zit mijn pa met me broer aan tafel. Me broer heeft de tranen in de ogen. Hij heeft kort kroes bruin haar en zijn lichaamsbouw is erg dun waar hij probeerde een beetje spieren op te bouwen, maar dat ziet er verschrikkelijk uit alleen zijn ogen steken uit met het lichtgroene. Me pa in tegen deel is mooi gespierd en heeft zwart glad haar dat naar achter is gekamt met de zelfde hemelblauwe ogen. Als ik aan de tafel ga zitten schrikken ze alle 2 op. "Sera, goeie morgen. Wat doe jij nu al wakker?" Vraagt pap me lief maar kan zijn aanspanning niet verbergen in zijn rauwe stem. "Nou gaat moeilijk als mensen hier onder elkaar zitten aan te schreeuwen. Wat is er eigenlijk gaande?" Me broer Kyle kijkt schamend weg. "Jou oh zo grote broer is een mietje. Dit jaar is zijn laatste schooljaar dus hij zou nu moeten beginnen mijn bedrijf in te leren en later over te nemen." Ik verdraai me ogen... het is 6.00 s'morgens. Normaal slaap ik tot 7.30 en ga dan pas naar school. "Pap dat wist je al voor dat je het hele huis in elkaar schreeuwde dat hij meer naar zijn moeder komt." Kyle en ik hebben verschillende moeders. Mijn ma woont met ons hier, die van Kyle is overleden. Kyle kijkt me nog steeds niet aan en begint ook langzaam te huilen. "Ja, dat klopt maar het frustreert me. De mannen lachen hem uit en respecteren hem niet. Waarom kan die niet gewoon laten zien dat die een man is?" Ik schud me hoofd. "Pap je vraagt het onmogelijke aan hem. Wat zeg je ervan als Kyle zijn prinsessen leven verder leeft en ik nu al leer jou baan te doen. De mannen hebben respect voor me en ik kan hun laten zien dat onze bloedlijn niet alleen mietjes naar voren brengt." Hij wrijft zich over zijn hoofd en denkt even na en Kyle kijkt me geschokt aan. Op dat moment komt een butler met ons ontbijt naar binnen. Als die weg is en ik me broodje gesmeerd heb geeft me pa een zucht uit. "Je bent eigenlijk te jong, een meisje en niet de eerst geborene... Maar wel beter dan dat mietje. We zullen de eerste maand testen hoe het gaat, als het niet lukt pak ik iemand van de jongens." Ik knik en glimlach. Yesss! Nu kan ik laten zien wat ik kan! We ontbijten in rust als mam naar binnen komt. Ze is lang sierlijk en ontzettend mooi. Ze heeft bruine ogen met een geel tintje erin en de zelfde gelokte haren als ik alleen in het rood. Ze gaat tegenover me zitten en geeft me een lieve lach. Zo eten we even in rust tot mam op merkt dat Kyle zit te huilen. "Wat is er gebeurt?" Ik kijk pap aan die nu heel rustig is geworden. "Onze briljante dochter wil proberen de taken van Kyle over te nemen omdat hij het niet aan kan." Mam kijkt me eerst geschrokken aan en dan heel trots met een grote lach. "Ik ben trots op je lieverd. Als je hulp nodig hebt of iemand om mee te praten ben ik er voor je okay?" Ik knik en glimlach alleen. Als ik klaar ben met eten ruimt een butler alles op en pap en ik gaan naar zijn bureau. Het is een grote ruimte met blauw tapijt en zwarte boekenkasten overal en midden drin staat een groot zwart bureau met 1 grote stoel erachter en 2 kleine ervoor. Als we zitten wordt hij helemaal serieus. "Je weet wat ik doe voor werk. Je hoeft dit niet te doen als je niet wilt. Het is niet je plicht. Je kunt in de 1 maand nog terug erna zal je erbij horen dat weet je he." Ik knik vast besloten. Ik weet precies wat hij doet voor werk. "Ja pap, dit is wat ik wil." Trots glimlacht hij naar me. "Ik zal de Kaskovki school bellen en jou oude school. Zodat jij vandaag nog op de Kaskovki school komt. Daar zijn al onze jongens op. Ze zullen je helpen om bij te komen, maar daar zul je geen moeite mee hebben tot nu toe heb je zo'n geweldige cijferlijsten voor gelegt dat het je wel makkelijk zal worden. We zullen je naar school nog de nodige spullen halen. Matt!" Als hij roept gaat ook meteen de deur open waar een man in de 40 staat met bruin haar en spieren waar de meeste mannen jaloers op zouden zijn. Wat bij ons normaal is, is dat mijn vader een chiqeu witte smoking aan heeft met een blauwe stropdas. De andere mannen zoals Matt hebben een goedkopere zwarte smoking met blauwe stropdas. Maar dat is ook alleen omdat hij secretares is bij mijn pa. Alleen mannen met een hogere functie moeten dat. Matt loopt naar binnen en buigt voor ons. "Goeie morgen misses Kaskovisch en meneer Kaskovisch. Wat kan ik voor u doen?" Ik knik snel naar hem en pap lacht naar hem. "Matt je hoeft in de buurt van me dochter vanaf vandaag niet meer zo formeel te zijn. We gaan een maand kijken of ze geschikt is voor mijn positie. Geef dit door aan alle mannen. Kyle zal mijn positie nooit in nemen. Sera heeft het over genomen van hem." Geschokt kijkt hij op en kijkt me aan. "Dit kunt u haar toch niet aan doen." Nu moest ik lachen. Waardoor hij me vragend aan kijkt. "Me pa doet me helemaal niks aan. Ik heb hiervoor zelf gekozen." Ik ga rechter zitten en doe mijn benen over elkaar terwijl ik hem serieus in de ogen kijk. Hij knikt met een lach en maakt een buiging voor me. "Het is me dan een genoegen om u te dienen prinsess." Ik glimlach en knik. Daarna laat mijn pa hem het aan iedereen door geven en belt hij zelf naar de scholen. Zoals verwacht kon het meteen alles geregeld worden. Toen we alles andere besproken hadden en het al 08:10 is komt de jongere man van onder bij de deur binnen nu pas valt me zijn blonde haar en blauwe ogen op. Hij is best gespierd maar niet overdreven. Hij heeft alleen een wit hemd aan met een zwarte jeans eronder met zwarte Versace schoenen. Zijn mouwen heeft hij omhoog geduwd waardoor je zijn spieren beter ziet. Hij beugt en gaat dan formeel staan. "Ik kom u ophalen prinses. Vanaf vandaag zal ik u dienen en beschermen. Mijn naam is Justin" Oh hij was Kyle zijn bodyguard... ik knik en sta op. Hij gaat op een knie als ik hem mijn hand geef en geeft er een kusje op. Zijn lippen zijn zacht en strijken over mijn hand. Ik heb gezien dat de mannen dat bij mam vaker deden maar toch blijft het wat raar. Hij staat op en gaat aan de kant zodat ik door kan. Ik draai me om en loop naar pap en geef hem een kus op zijn wang voordat ik naar buiten ga. Buiten bij de auto staat Kyle die nerveus om zich heen kijkt. Justin maakt de deur open van de Audi R8 en laat me erin zitten. De auto is van buiten mat zwart en de ruiten zijn getint. Zo zien bijna alle auto's uit alleen mijn eigen niet. Kyle komt naast me zitten en lijkt nu nog nerveuzer. Ik kijk alleen naar buiten en negeer hem. Kyle was altijd het lieverdje van pap geweest tot hij te veel op zijn moeder begon te lijken met zijn gedrag. Toen kregen ze altijd meer ruzie en Kyle werd het zwarte schaap van de familie. Waarom hij zo nerveus is is makkelijk te raden. Hij heeft geen bodyguard meer en is uit de groep worden gezet. Hij is bang dat hij door andere groepen of zelfs door onze wordt gepakt. Justin is een vlotte maar precisie rijder. 10 minuten later zijn we al bij de Kaskovki school. Op de parkeerplaats zijn veel mensen die naar onze kant toe komen. Me broer stapt uit en Justin maakt de deur voor me open en helpt mij eruit. Mijn broer pakt de 3 schooltassen uit de auto en geeft mij mijn zwart, paarse omhang tas met een vleermuis erop. Zelf heeft hij een baby blauwe draagtas en Justin een camouflage tas. Nu pas merk ik op wie die jongens zijn die op ons af lopen. Het zijn de jongeren van onze groep. Ze begroeten Justin hartelijk en buigen naar mij toe. Een grote jonge komt op me af en glimlacht. "Heee Don lang niet gezien!" Hij tilt mij zonder moeite op en draait met mij in zijn armen rond in een knuffel. Don is heel groot en gespierd zijn bruin haar is netjes naar achteren gekamd en zijn groene ogen kijken altijd heel sluw alsof hij in de aanval is, maar dat was niet altijd zo. Als kind was hij erg dun omdat hij niet goed at en niet goed luisterde. Maar dan kwam hij met zijn ouders (zijn vader Matt) mee naar ons. Ik werd goeie vrienden met Don waardoor hij zich veranderde. Hij wilde sterk en groot worden om mij te kunnen beschermen. Onze ouders zeiden altijd dat we goed samen passen en daardoor is het contact minder geworden. Hij zet me neer en glimlacht. Don zelf is bijna 2 meter en de blijste beer die ik ken. Door de anderen worden we alleen glimlachend aan gekeken. Natuurlijk de meeste jongens ken ik nog van waar ik klein was de rest is er of later bij gekomen of hun ouders hebben een lagere functie. Maar meestal heb ik ze bij een familie feest ooit eens gezien. Als ik om kijk zie ik Kyle al naar binnen lopen met zijn blik naar de grond waardoor hij tegen een bord aan loopt. Ik schiet in de lach waardoor de jongens om kijken en ook moeten lachen. Dan komt Don naar onder gebukt om te fluisteren. "Klopt het dat je Kyle zijn positie hebt over genomen?" Ik knik en glimlach waardoor hij nee schuddend weer recht gaat staan. Dan lopen we de school in.
YOU ARE READING
mafia bos
ActionSera een klein, lief en schattig meisje zou je kunnen zeggen als je niet wist in wat voor familie ze groot geworden is...
