KAHIT IKA'Y TITIBO-TIBO

Chapter 1- Going back--Philippines

It's been 7 years nang nag migrate kami ng parents ko dito sa London.

I'm Louie Mikael Smith, and I'm 17 years old. Pang lalaki ang pangalan ko pero babae ako.
Pero may karelasyon akong babae rin. Hindi ko alam kung tomboy ako? Pero accidente lang kung pano nabuo ang relasyon namin.

Sapphire Miaka Lee is her named. Nakilala ko siya dito sa London a year ago. She was broken back then when I met her in a bar, iyak siya nang iyak noon at pakiramdam ko nasasaktan ako kahit pa man kakikilala ko palang sakaniya. I don't know what to do with her before when she told me...

"Can you please *huk* stay by my side *huk* until it'll totally gone *huk*, this urge,*huk-huk* this worst feeling of mine * huk*?"

Sinabi niya sakin noon na pawang lalaki daw akong manamit, gumalaw, at magsalita kaya yuon daw ang nakakuha ng atensiyon niya kaya daw niya ako nilapitan noon. Then that is definitely right, I'm just only a normal girl pero walang makikitang galaw ng kadalasang mga babae-- na maarte, pabebe, worst kung manamit and such. Coz I hate it, as simple as that.

Kung tatanungin niyo ako kung anong hitsura ko? I have my long and brownish hair na kahit na gusto kong ipagupit ay ayaw ni Saph. Payag na si Mama at Dad sa pagpapagupit ko sa parang buhok ng lalaki dahil alam ko sa sarili ko na lalaki ang gusto kong maging. Maputi, matangos ang ilong at matangkad ako.

*****

Ngayon nandito kami sa isang Coffee Shop malapit sa bahay nila. Iyak nanaman siya ng iyak. Haiyst! I hate seeing her like that. I really love this girl.

"Shhh! Don't cry please. I'll be back" sabi ko na parang mahahawa na rin sa pag iyak niya.

Pinapauwi kasi ako ng Lolo ko sa Pilipinas para asikasuhin ko ang school na hinahandle ni Kuya Kieron Smith kapatid ko dahil sa comatose siya ngayon dahil sa naaksidente siya nitong nakaraang linggo at hanggang ngayon hindi pa siya nagigising. Gusto ni Lolo na ako muna ang mamahala dun pansamantala kaya uuwi ako bukas sa Pilipinas.

"I love you babe *huk-huk* , come back early" sagot niya habang nakayakap sa akin. Hinaplos ko naman ang likod niya. Mamimiss ko siya.

"Yes I will baby, I love you," sagot ko tsaka ko siya hinarap saakin at hinalikan ko siya sa noo.

*******

Nasa Airport na ako at hinatid ako ni Manang Bell, katulong namin simula pa ng bata ako, at syempre pati na rin nang pinakamamahal kong girlfriend.
Iyak nanaman siya ng iyak. Haist!

Take care babe, I'll be back. I love you.

****

"Young lady, we're here already" saad ni kuya Leo asawa ni Manang Bell.

Nakatulog pala ako sa kakaisip kay Saph short for Sapphire. Bumaba na ako at bumungad sa akin ang kakaibang hangin. Nandito na ako.
Okay, hindi ko ipagkakaila, I missed Philippines.

******

Nandito ako ngayon sa Hospital upang bisitahin si kuya. Tss bat dipa gumigising tung tukmol nato. Umupo ako sa upuan at inilapit ito sa bed ni kuya na siyang nakahiga ngayon.

"Yah! sleepy head!, gumising ka na, nag aalala na masyado si Ate Tifanny" I am referring to my brother's girlfriend. Close ko na rin si ate Tifanny. Nakapag bonding kami nun ni ate Tifanny kasama si Sapphire nung nag bakasyon sila ni Kuya sa London.

"Bilisan mong gumising dahil hinihintay na ako dun ni Saph. Ako tuloy mag mamanage ng SU! " pagkakausap ko kay kuya habang tulog parin. Tss.

Pumasok sa isip ko yung School na imamanage ko, na siyang papasukan ko muna panandalian. I'm first year College and pati si Saph.

Nakausap ko na rin si Lolo tungkol sa School na imamanage ko. And I will be the Head mistress of that school. SMITH UNIVERSITY.
Kay Lolo yan, pero ibinigay na niya kay kuya.
And may condition si Lolo sa mission kong ito. Bawal daw malaman ng school na ako ang subtitute na Head mistress doon upang walang special treatment. I also agreed on that, tss I hate attention at all.

*****

Nasa condominium ko ako ngayon, regalo ito ni Kuya sakin before para pag nagbakasyon daw ako dito, I have my own condo.

I open my loptop at tinignan ko lahat ng info's and such about the school I am supposed to handle.

***

Naalala ko si Saph noon. Inaaya ko siyang magbakasyon dito noon, but she always rejected my offers.

Bakit kaya?

Ang sabi naman niya, Philippines is her home country.

Is it all about her past?

Her past that until now, she can't forget? And I know about it. And I can feel it.

I wish my conclusion is wrong. I do love her already, more, more than I could imagine.

We're 9 months in our relationship but still I don't have enough idea or such about her. Mula nung naging kami kasi, hindi na siya kailanman nagkwento sa past niya. At nung minsang tanungin ko siya, sinabi na lamang niya na ang mahalaga ay mahal namin ang isa't isa. Even though we have same sex. And with that idea, it hurts me too much coz I know someday, she'll felt and want to live in her life with the real world, with his man she loves ,

and that is definitely not me,

Coz I know at first, 'what' and ' who' really I am to her.

I know at the first place that she just needs a person who can handle her broken heart from being hurt.

At alam kong mali ang mahalin siya nang pabalik kasabay ng pagpapakita niya sa akin ng pagmamahal dahil lamang sa nasasaktan siya ngayon at higit sa lahat, kaya niya nasasabi pang mahal niya ako dahil nasa akin pa ang kaniyang buong atensiyon at wala sa taong nanakit sa kaniya.

Dahil panakip butas lamang ako para sa kaniya.

But the thing that hurts me a lot with that idea?
Is the thought that she may leave me .....

SOON, In the near future.

*****