"Len, can I have a favor?" -biglang salita ni kuya galing sa kanyang pagtutulala. He's acting weird these past few days, mula nung dumating sya galing sa Canada.
"Hmm, spill kuya" -sagot ko habang tinututukan na naman sya sa kanyang pagkakatulala.
"Can you accompany me somewhere? May namimiss lang kasi ako." -sabi pa nya habang nakangiti sa kawalan.
"Sino ba yan, kuya at ganyan ka kung makangiti ha? Oyy lumalablayp na ba ang kuya ko?" -kunwaring panunukso ko sakanya.
"Hindi bunso e, malas nga haha" -finally, he looks at me. But wait..
"What's with the sad face, kuya?" -biglang tanong ko nung napansin ko ang nananalatay na kalungkutan sa mukha nya.
"Wala bunso, magbihis ka na nga. Para makapunta na tayo sa pupuntahan natin."
"O sige, sige." -sagot ko nalang.
***
Hininto na ni kuya sa kilid ng maraming kahoy ang sasakyan. Maya-maya lang ay nag-aya na si kuya na bumaba. Agad kong nilibot ang aking paningin sa lugar kung saan nagpapasama si kuya.
'Sementeryo? Bat kami nandito? Wala naman kaming kaanak na pwedeng daluhin oh. So anong gagawim namin dito?'
"Tara na bunso"
"A-ahhh sige, sige kuya."
Sinundan ko lang si kuya na pumasok sa sementeryo at nagtingin tingin sa mga lapidang nadadaraanan namin. May ibang bata palang, namamatay na. Hayss kawawa sila.
Huminto na si kuya sa paglalakad at nilagyan ng bulakalak at nagsindi ng kandila sa mismong lapida na nasa harapan namin.
Binasa ko ang pangalan.. At ako'y di makapaniwala.
'No, this can't be happening. No, hindi sya 'yan. Kapangalan nya lang 'yan!!.. P-p-pero... Ba't kapareho sila ng kaarawan?!. No!! Hindi 'to maaari!!!!'
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Remembering You Again
Kurgu OlmayanLenny and Jenn are used to be best friends back then. Isang araw, naglaho nalang na parang bola si Jenn. And leaving Lenny without a reason. Until Lenny's brother is back, na biglaang umuwi sa Pilipinas na may dala-dalang misteryo sa kanyang nakaraa...
