Too Late

177 14 4
                                        

A/N: this is my first short story and i just want yall to know na 3 hours ko lang ginawa to kaya dont expect too much ;( bigla lang akong may naisip na plot then para matahimik ung isip ko, sinulat ko sya ng mabilisan. So yun. Lovelots!

"If I realized sooner, will everything change?.." - Lara

--

"Clyde, naalala mo ba nung nagdikit ka ng bubblegum sa upuan ni Jane kasi sya yung pinili ni Ma'am na muse nung Grade 3.." I smiled remembering the memories.

"Ikaw kasi dapat yun." Halos pabulong na lang na sagot nya habang nakahiga sa kandungan ko. I bit my lower lip while playing with his hair.

"Clyde nakakakiliti nga kasi!" Pinalo ko yung kamay nya na nasa likod ko na naman. He has a habit of tracing patterns across my back.

He started tracing unknown patterns since he moved to my place when we were in college..until now, spending his remaining days alive with me.

Yes. My bestfriend is dying.

Ako na lang daw kasi yung natitira sa kanya. His parents died few years ago, yung mga kamag-anak nya naman nasa US since dun talaga sila nakatira.

Naiinis ako sa sarili ko kasi mawawala ang bestfriend ko sa'kin sooner or later ng hindi ko nasasabi yung nararamdaman ko. Kung gaano ko sya kamahal.

Cliché right? I fell inlove with my bestfriend. I love him to the point na lahat ng nagtatangkang manligaw saakin binabasted ko, na kahit tumandang dalaga ako, it's okay. Kahit na magkaron pa ng girlfriend or family si Clyde, it's fine.

Everytime na pinapakilala ako ni Clyde sa mga nagiging girlfriend nya, yes I'm smiling but only God knows that inside im slowly dying because my stupid heart was crying at the thought of I'll never be his girl.

Of course, I need to show I'm happy for him. Ganon naman ang trabaho ng bestfriend diba?

Hindi ko rin naman masisisi ang sarili ko kung bakit ako nahulog sa kanya. I'm a socially awkward person, since grade 1 hanggang sa makagraduate ako ng college si Clyde lang ang naging kaibigan ko.

Unlike me, he is a social butterfly type of person. Everyone loves him, masaya syang kasama, maraming kaibigan, gentleman, caring, funny, protective, he loves his family so much, pero ang pinakagusto ko sa kanya ay ang pagiging selfless nya.

But despite of having so many friends, I appreciate the fact na hindi nya ako iniwan, he's more open whenever he's with me. Syempre ganun din ako sa kanya. Kahit period ko every month alam nya.

The world doesn't really deserve an angel like him, kaya ng malaman kong binigyan na lang sya ng 1 month ng doctor para mabuhay dahil sa cancer nya, I can't help but to smile bitterly.

I just need to accept the fact na he isn't meant to live in this unfair world, like I said, he's an angel for me afterall.

Sana lang sapat na yung isang buwan na nalalabing araw nya para masabi ko na sa kanya na sya lang ang lalaking mamahalin ko.

"Earth to Lara!" Nagulat ako dahil sa tawag ni Clyde, he snapped his fingers relatively close to my face snapping me out of my dark trance.

"Sorry. Ano ba yung sinasabi mo?"

"Sabi ko.." He sighed deeply before showing me his most sincere smile while tracing patterns at my back again, my heart skipped a beat. "..sana kapag wala na'ko, humanap ka ng lalaking mamahalin ka, yung aalagaan ka, yung poprotektahan yung bestfriend ko... di ka pa naman friendly." He joked pero no matter how I tried, hindi ako natawa.

Too Late (One-Shot)Where stories live. Discover now