"Min Hee! Dosyaları getir hemen!" Sabahtan beri çalışıyordum, üstüne babamın söylediği dosyaları imzalayacaktım..Cidden! İş kadını olmak gerçekten zordu. "Buyrun, dosyalar Chaeyoung Hanım." Gülümsedim. "Teşekkür ederim Min Hee. Senin işin bitti. Çıkabilirsin." "Ama efendim, babanız iş saati bitmeden çıkmamamı tembihler hep." Kaşlarımı çattım. "Ben hallederim." Önümde eğilip gülümsedi. "Teşekkürler efendim."
Min Hee gittiğinden beri karşımdaki dosya yığını ile bakışıyordum. Taa kii Jimin'in odaya "Gülümse!" diye anırıp girene kadar. Ona değişik bir şekilde bakıp ofladım. "Hey! Gülümse dedim! Fotoğraf çekeceğim!" Bu çocuk..Cidden maldı! (Çarpıldı cksğdpwğ) "Gülümse ya!" Eğer gülümsemezsem Jimin bin kez tekrar edecekti, ve sinirimi bozucaktı. Ondan beklemeden gülümsedim. Jimin ise fotoğraf makinası ile fotoğrafımı çekmişti bile. "Çok güzel çıktın!" Şu an ona 'Bu çirkin, gözlerimin altı şişmiş halimle mi?' demek isterdim ancak demeyecektim.
Jimin, kırılgan bir yapıya sahipti. Her ne kadar kabullenmek istemese bile, duygusaldı. Aynı zamanda benim biricik çocukluk arkadaşımdı. "Ne zaman çıkacaksın işten?" Dudaklarımı büzerek karşımdaki dosya yığınını gösterdim. "Şu lanet dosyalar bitince!" O da benim gibi dudaklarını büzdü. Ah tanrım! Çok tatlıydı! "Üzüldüm..Yardım etmemi ister misin Pasta?" Küçüklüğümden beri bana hep 'Pasta' derdi, nedenini sorduğumda ise söylemezdi. "Hmhm isterim, Mochi." Gülümsedi. Onun bana Pasta diyişi gibi bende ona Mochi derdim.
▪️
2 saatin sonunda dosyalar bitmiş ve bizde şirketten çıkıp bir restaurantta karnımızı doyuruyorduk. "Çok fazla çalışıyorsun Rose, biraz dinlenmen lazım." Haklıydı aslında ama çalışmayı seviyordum her ne kadar yorulsamda. "Haklısın Jimin ama çalışmayı seviyorum, biliyorsun." Kaşlarını çatıp, güzel gözlerini benimkiler ile birleştirdi. "Babandan izin alacağım. Tatile, Jeju Ada'sına gidelim." Gözlerimi kırpıştırıp şaşkınca ona baktım. Aslında güzel bir fikirdi, benim için değişiklik olabilirdi. "Hım, olur."
( Bölüm Sonu. )
Umarım beğenmişsinizdir!❤️
