Bakit ba ako sinusundan ng lalaking to? Kanina ko pa sya napapansin ah!
Minabuti ko ng magmadaling maglakad kesa abutan ako ng sira-ulong iyon.
Habang patuloy ako sa paglalakad ay patuloy sya sa pagsunod. Ano bang problema nya? Nakakairita na ah! Hindi kaya stalker ko yun?
Halos patakbo na akong naglalakad sa sobrang bilis. "Hey Miss sandali!" Sa wakas ay nagsalita din sya.
"What do you want?" Agad kong tanong sa kanya. " Pwede ba Mister? Bitawan mo ang braso ko! " sigaw ko pa sa kanya. Ayoko pa naman sa lahat yung basta nalang akong hinahawakan ng walang dahilan.
"You're beautiful, can you come with me? "
"Of course not! Hindi nga kita kilala. Kung pwede lang tigilan mo ko dahil kung hindi tatawag ako ng pansin." Banta ko sa kanya.
Actually, di naman sya mukhang mangho-hold up, hindi rin rapist at lalong hindi sya mukhang palaboy. Masyado nga siyang disenteng tignan dahil naka-white polo sya with coat at halatang sa office sya nagtatrabaho.
"Hey, I'm not bad. Just.. just come with me." Sabi nya habang nakatingin sakin.
" Sabihin mo nalang please nagmamadali ako." Sabi ko.
"Ang ganda mo kasi, will you marry me? "
" Are you crazy? God! I can't believe you. If you excuse me, marami akong dapat asikasuhin." Sabay lakad ko ng mabilis at pumara agad ng taxi.
Pagkasakay ko, tinignan ko yung lugar kung san ko sya iniwan at ang mokong, patuloy ang titig sa akin or sa taxi na sinasakyan ko.
Baliw ba sya?
Wait, nagpropose ba sya sakin?
I can't believe it! How come naman na yayain nya akong magpakasal sa unang kita palang namin at sigurado akong di nya ako kilala.
Kung kilala nya ako panigurado naghuhurumentado na yun. I'm a celebrity.
My name is Vladi Razon. My stage name is Vida. Of course, ayoko nga na malaman nila ang true identity ko. Bata palang ako, artista na talaga ako but I don't fail my grades of course.
Now I'm in third year college and still alive kahit hectic schedule ako.
Masyado na ngang magulo ang sched ko tas susulpot pa ang isang asungot na yun. Dumiretso na agad ako sa TV station ko.
"Arlo! What's my sched?" Tanong ko sa manager ko.
"You have to wait Vida, and I forgot to say this, dress up now. Hindi ko alam kung what time ang shooting mo, stand by kana agad ah?" Tumango nalang ako sa sinabi ng beki kong manager.
This is my life, pagkatapos ng mga shooting ko ay uuwi na ako. For my mornings, I'm at school, afternoon until evening is where I am now.
Ang time ko lang sa sarili ko ay tulog. Mas gusto ko naman yung ganito para mas maging productive akong citizen ng bansa.
What the hell?
Wala lang siguro, gusto ko lang ng ganitong buhay. " Vida may naghahanap sayo!" Sigaw nung isang staff.
Agad akong tumayo sa upuan at dinaluhan ang pintuan ng studio. Guess what? Nandito ang asungot.
"What do you want?" Pasungit ko.
"I'm just here to offer you a marriage."
"Just what the hell are you saying? Ano bang problema mo sa buhay Mister?"
"I will provide you anything you need. I will even pay you if you want, just be with me."
"Alam mo, hindi lang naman ikaw ang baliw na baliw sakin okay? But this is way too far, don't do this. Maraming patay na patay sakin kasi artista ako at hanggang dun nalang yun okay?" Is it even possible to love me at first sight?
"Come on' hindi kita titigilan." Pagbabanta nya.
"Then don't, let's see how far can you go." Nakangisi kong sagot sa kanya.
"I will find a way Miss." Sabi nya sabay talikod at naglakad na palayo.
"Vida! Your turn!" Sigaw nung staff sakin kaya napabaling ako at agad naglakad papunta sa shooting.
