Uzun, kemikli parmaklarını küçük kızının, parlak kahverengi saçları arasına geçirdi yavaşça. Okşadı, kızının istediğiyle tek bir örgü yaptı omuzlarına kadar gelen.
"Baba.." dedi sakin bir sesle. Adam, onun sesini duyunca gözlerini kapattı huzurla...
Uzun, kemikli parmaklarını küçük kızının, parlak kahverengi saçları arasına geçirdi yavaşça. Okşadı, kızının istediğiyle tek bir örgü yaptı omuzlarına kadar gelen.
"Baba.." dedi sakin bir sesle. Adam, onun sesini duyunca gözlerini kapattı huzurla. Kızı, her hareketiyle ona annesini hatırlatıyordu.
"Güzelim." diye cevapladı kızını.
"Baba, annem nerede?"
Kızının saçları arasında gezinen elleri duraksadı. Kızını kendine çevirdi ve ellerini yanaklarının iki yanına koydu. Aynı annesine benziyordu, tıpa tıp aynılardı ve bu, adama her geçen gün daha çok acı veriyordu.
"Bilmiyorum," dedi çaresizce.
"Bilmiyorum, bebeğim. Gideli çok uzun zaman oldu."
Bu hikayeyi geçen mayıs yazmıştım. Kapaktaki fanart aklımda direk bu kurguyu oluşturmuştu. Aşık olmuştum😻 İlk 10 bölüm hazır zaten, gelecek ilgiye göre bakıp yayınlayacağım. İnşallah beğenirsiniz. 💜
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
