Part 1:
Maybe
Pupunta ba ako o hindi?I questioned myself for the nth time.
Ewan...Maybe..Wag na lang pala..
Ang gulo.
"Bes ayoko talaga..." Pag rant ko sa Cesia--bestfriend ko...sa kabilang linya. Naguusap kami sa phone.
"Bakit ba??! Reunion yun bes ayaw mo bang makita yung mga batchmates natin dati"
" hindi naman sa ganon.. Pero parang ganon na rin" paliwanag ko.
"Gulo mo talaga bes, o sya basta pumunta ka kasi kung hindi pupuntahan kita sa inyo kasama si Mina na pinangakuan mong pupunta ka. Okay?" Pagpipilit nya.
Bago pa ako makapagdahilan ay may sinabi pa sya bago putulin ang linya...
"Tsaka inaasahan tayo ni Gng. Salta --magtatampo yun sige ka"
And that leaves me no choice.
Pinipilit nya kong pumunta sa reunion namin..hindi sa ayaw ko. Pero kinakabahan ako eh.
Ayoko makita si ...
Alex
I was in grade six when I transfer to his school.Wala kong masyadong kaibigan minsan binubully pa ko. Saklap no.
One time bigla akong napatingin sa kanya kaklase ko sya nun pero di nya kong masyadong pansin--at ganun din naman ako sa kanya. Tahimik lang kasi ako sa klase—di pansinin.Naguusap sila ng friend nya nun then nung napatingin sya sa direksyon ko--he winked.
Eh??
Tumingin ako sa likod ko I saw Patricia yung muse namin na may kausap sa phone.
Ahh baka sya yung kinindatan-- nagulat ako dun ah. I thought to myself.Assumera ko talaga.
First year high school. Parehas kaming napunta sa section section one....matalino sya --ako? Hmmm tamang swerte hehe. Basta secret mamaya laitin nyo pa ko.
Madaming nagka crush sa kanya. Ako naman nanatili lang walang pakeelam---until our third quarter nagkatabi kami.
That time wapakels lang ako pero nung sinimulan nya kong kausapin nalaman kong magkakasundo kami.
Lagi kaming nagtatawanan at nagaasaran nun...
I did'nt find myself falling for him at that very young age.
Grabe diba landi ko. So yun nga nung una dinedeny ko pa kaso wala eh di nagpatalo si puso.
Whenever our eyes met he will gave me the sweetest smile I will never received in my life---huntarray.
Because of that smile I know for sure I am inlove. Inlove nga ba?
Wala kong pinagsabihan nun. Kasi natatakot akong mahusgahan. Pero alam ko naman sa sarili ko masyado pa kong bata sa romantic relationship.
May time pa nga na sinabihan ako nung friend nya " crush ka daw ni Alex"sigawnito sa buong klase.
"Gago" mura ni Alex sa kanya. Still I blushed at the statement.
Umasa ko sa mga salitang yun. Sabi ko sana totoo yun.
Lumipas ang third quarter di na tayo masyadong nauusap nag iba kasi ng seat plan...kaya mas naging close ko na si Kean.
Madalas kaming asarin ni Kean nun--ewan ko ba kung bakit eh mukhang bakla naman kumilos yun.
Spell eew lang dabah!
Natakot ako na baka maniwala sa classmates natin at tuluyan niya kong layuan dahil kay Kean.
Baka magselos ka—asa naman ako.
Lumipas pa ang ilang taon di na talaga tayo pinalad maging magkaklase. Nung senior high naman lumipat ako sa isang University.
I thought nawala na yung feelings ko para sa kanya pero ngayon.
Di ko namalayan na...
Nakatingin na ulit ako sa mga mata mo
You let out a genuine smile like you always did back then.
And again it has the same effect
My heart melted—just like the first time.
Tinanong ko ang sarili kong puso.
Am I still inlove with you?
Maybe.
Yun lang ang naisip kong sagot.
