CAMPUS KING TO CAMPUS NERD

CKTCN: 1

Luigi's POV

Narito ako ngayon sa harap ng gate. Anong ginawaga ko? Wala lang tinitingnan ko lang kung may kalawang na? Hahah syempre hindi, sa totoo lang nag iipon ako ng lakas ng loob para pasukin ang ang isang panibagong buhay, at sigurado akong mahihirapan ako... Sigurado ako dun..

Binuksan ko na ang gate, wala ng katok katok... Ano to pinto? Kaya't binuksan ko agad at pagbukas ko biglang may humalik sakin... de joke lang...

Ayun na nga pagbukas ko rinig ko agad ang mga sinasabi nilang...

Ewww... May nerd sa Campus!!

OMG.. He's so panget... Tara na girls ayokong mahawa..

Hoy Pre... Tingnan mo may panibago tayong pagt-tripan...

Umalis nga si Bekky may pumalit naman!! Ewwness,,

Hahah bagay sila ni Ms. Bekky haha!!

Naglakad ako papasok sa Campus at kung maka Iwas sila sakin akala mo naman may malala akong sakit... Tsk akala mo naman napaka lilinis, pero may narinig akong pangalan.. Bekky? Sino naman kaya yun? Tsk... Wag na ngang pansinin at mas mabuti na to... Na walang nakakakilala sakin dito..

Kung Hindi nya lang sana ako niloko... Hindi ko kakailanganin na lumipat at masaktan ng ganito... Drama ba? Sorry...

Narinig Kong tumunog na ang Bell kaya't ang ending sakin ayon hindi ako mapakali sa paghanap ng room ko... Anak ng Siopao naman oh... Pakamot ako sa ulo ko habang hinahanap ang room ko... Ang galing ko kasing mag day dream ayan...kamalasan... Lubayan mo ako...

Gusto Kong magtanong pero ang hirap... Sobrang hirap... Bakit kamo? Este kanyo? E kasi lalapit palang ako sa mga kapwa ko estudyante..

Ewww.. Lumayo ka ngang nerd ka..

Yackness... Get away from meeee..

Wag kang lalapit na nerd ka!

Sinasabihan agad nila akong lumayo... Allergy ba sila sa mga nerd? Hindi ko sasabihing panget dahil hindi naman ako panget... Hindi ako tulad ng ibang nerd na sasabihing..

Ang panget panget ko kaya..

Hindi ako ganun..Alam ko sa sarili Kong gwapo ako ay hindi... sobrang gwapo ko at talented pa... Pero mamaya na yan, Yung Room ko muna tulong naman dear readers oh! Ayaw Kong mapahiya... pero expected ko nang ipapahiya ako ng author ng story na to dahil yun naman talaga ang ginagawa sa mga nerd.. Diba Mr. Author? No Comment..

Wag nalang hindi na ako magtatanong ayaw Kong gumawa ng eksena... Kaya't nagpatuloy nalang ako sa paglalakad haggang sa nakakita ako ng  palakang lumilipad.. Teka tama ba? Hindi hindi Mali saan ka nakakita ng palakang lumilipad?.., Kaya naman pala halos lumipad yung palaka ihagis ba naman daw nung lalaki yung flying frog sa isang babaeng katulad ko ay nakasuot ng malapad na salamin...

Halos umiyak... Mali ulit umiiyak na yung babae dahil narin siguro sa takot at gulat... Gusto ko mang tulungan yung babae pero nagpapaka low profile ako diba? Kung hindi nyo alam... Ayan nasabi ko na at kung nagtataka kayo kung bakit ako nagpapaka low profile tanong nyo Kay Mr. Author wag sakin dahil hindi ko rin alam..😛😛 joke lang...

Tumakbo yung Babae at palihim ko itong sinundan.. Nadatnan ko itong naka upo sa may hagdanan habang patuloy na umiiyak... Singhot ito ng singhot... At sa totoo lang nagsisimula na akong mandiri... Hahah joke lang po..
Inabutan ko ito ng panyo pero hindi sya gumagalaw para makuha yung panyo.. Hindi nya yata ako pansin...Malamang hindi..

Ms.. Ms..Panyo oh..sabi ko sakanya at bahagya syang tumunghay at shit...yung sipon nya... Parang ayaw ko nang ibigay yung panyo ko..

Babawiin ko na sana ng bigla nyang hablutin ang panyo ko..at kitang kita ko... Nung pinunas nya yung panyo ko sa... sa... Basta't dun... At sa wakas tumigil rin sya sa pag iyak at yung panyo... Ayon basang basa.. Aakalain mong sumuong sa bagyo ang panyo ko e..

Ibabalik nya sana ang panyo sakin ng tingnan ko sya ng masama para sabihing ... Usong labhan muna bago isauli paki lagyan natin ng downy anti bacterial para sigurado hahah..at mukhang nakuha naman nya yun...

At bigla syang tumawa, hindi ko napigilan ang sarili ko kaya't napatawa natin ako... Hindi dahil nadala ako sa tawa nya kundi dahil ang panget nyang tumawa na kagagaling lang sa iyak...ayyy baliw

Nakipagkwentuhan ako sakanya at sa di inaasahan ako pa mismo ang nagsabing kung pwede kaming maging kaibigan... At syempre umoo sya... Wala eh di nya natangihan ang charm ko.. Mahaba ring panahon ang ginugol namen sa pagkukwentuhan pero naalala ko ....

May pasok pa nga pala ako... PATAY KANG BATA KA!

TO BE CONTINUED...