PROLOGUE

3 1 0
                                        

Paano kung nagising ka nalang na iba na ang takbo ng lahat puro na gulo….

Dumadanak na ang dugo…

Nagbago na ang lahat…

Nawalan ka ng magulang…

Nabuhay sa hindi tamang dahilan…

Nawalang ng buhay ang katawan…
Pero patuloy na lumalaban ang isipan…

Tama pa bang lumaban para sa hustisya….

Para sa magulang?...

kaibigan?

Para sa mga taong nagtiwala sayo…

At….

Para sa taong nagmahal sayo…

Paano ka pa lalaban kung ikaw alam mo sa sarili mong pagod kana…

Nabuhay sa kalungkutan…

Kalungkutan na hindi mo na maaalis sa buong pagkatao mo…

Anong gagawin mo?

-----
Inilibot mo ang buong paningin mo sa mga taong nakapalibot sayo…

Masaya….

Masayang – masaya…

Na para bang walang gulo…

Parang isang normal na kasiyahan lang ang lahat…

“Ang mga ngiting yan gusto kong makita pagkatapos ng magaganap na gulo…” tanging nasabi mo nalang sa tapat ng microphone kaya natigil ang lahat at napatingin sayo…

“I’m sorry…” agad na sabi mo…may ibang napaluha… may ibang nalungkot… may ibang nakangiti padin at ayaw ipakitang nalulungkot sila….

“I am happy… very happy thank you everyone…” ang mga salitang iyan ang nakapag paluha sa lahat pero hindi sa kalungkutan kundi dahil sa sobrang kasiyahan… kasiyahan na hindi mabubura sa isipan ng lahat… salitang hindi nila inaasahan sayo… nag umpisang maglakad ang lahat patungo sa kanilang pwesto at nagbigay pugay….

“You will always our Queen your highness and were happy that you are our Queen…” pagkatapos nilang sabihin yun ay agad silang nagsipagluhod at ang traydor mong luha ay hindi mo na napigilang umagos… pati ang mga kaibigan mo ay nakaluhod nadin sayo… Nalingon mo ang lalaking nasa tabi mo lang palagi na kahit anong mangyari alam mong andyan lang sya… nakatingin ito sa iyo at nakangiti… ngiti na nakakapagbigay ng lakas sayo…

“I’m sorry…” tanging nasabi mo nalang…

“shhh Don’t say sorry its ok…” nakangiting sabi nya sabay yakap.. “I love you to infinity…” bulong nya sa tenga mo…

“I love you too to infinity..” nakangiting bulong mo… hindi ko alam kong ano ang mangyayari sa susunod na mga araw pero masaya akong haharapin ang lahat dahil nandito sila… nandito ang kaibigan ko at ang taong mahal ko…

The Perfect Match Where stories live. Discover now