slowly f a l l i n g

[1] May

"Nog een dag.." Ik sla mijn wekker uit die al helemaal geramd is aan elke kant. Ik sta op en voel koude rillingen over mijn hele lichaam lopen, ik haat het als je je warme bed uit moet komen alleen maar voor iets zoals school.

-Ik snap niet hoe je school leuk kan vinden-

Ik kies zorgvuldig mijn kleren uit, mijn handen doorzoeken de kast op zoek naar mijn zwarte high-waist jeans en mijn zwarte lange mouw shirt. Zodra ik ze gevonden heb stop ik de onderkant van mijn shirt in m'n broek, ik weet niet waarom ik alles in mijn broek stop, het gaat automatisch. Ik kam m'n dikke bruine haar en zucht nadat ik mijn 2 kleine vlechtjes naar achter heb vastgezet met speldjes.

-Je moet dit maar verdomme elke dag doen-

"May! Opschieten het is bijna 10 voor 8!" Ik hoor mijn moeder uit haar bed komen. "Weet ik, geen paniek." Antwoord ik kalmpjes. Ik weet dat het nu waarschijnlijk kwart voor is, sinds mijn moeder altijd zegt dat het later is dan dat het eigenlijk is.
Ik laat mezelf vallen op m'n witte lakens en doe mijn ogen dicht, ik voel dat ik elk moment weer terug in slaap kan vallen en ik slik.
"May het is 8 uur!" Hoor ik dan en ik schiet omhoog. Ik pak snel m'n tas en storm naar beneden, ik trek snel mijn jas aan en shoenen en ik stap op de fiets naar school.

-ik zit mezelf gewoon dood te fietsen als ik elke keer zo laat naar school ga fietsen-

Hijgend kom ik op school aan, ik heb al vrij grote ogen, maar nu lijken ze uit mijn schedel te vallen doordat ik uitgeput ben. Ik kijk om me heen en op sloom tempo trotseer ik de trappen die ik moet beklimmen om m'n kluisje te bereiken. En net als ik daar aankom kijk ik iemand recht in de ogen aan, groene ogen moet ik zeggen, en ik sta stil alsof ik bevroren ben, mijn mond een klein beetje open terwijl ik lichtjes op mijn lip bijt

-waarom kom ik hem telkens tegen?-