Little Sad Story |stars|

mirrow help <HarryStyles>

Chciałabym Ci przedstawić historię mojego życia... W skrócie do szesnastego roku życia prawdopodobnie żyłam jak ty. Zwyczajne, szczęśliwe dzieciństwo. Dobre stosunki z rodzicami i przyjaciółmi. Przystojny chłopak. Wszystko się układało do czasu... Do czasu wypadku samochodowego mojego taty. Zginął... Moja mama załamała się po tej stracie i nie przejmując się mną w krótkim czasie po pogrzebie odebrała sobie życie... W ten sposób w wieku nastoletniego buntu stałam się sierotą. Nie miałam nikogo więcej trafiłam do domu dziecka... I od tego momentu zaczyna się historia którą chce wam opowiedzieć.

Sierociniec mieścił się w innym mieście, więc wiązało się to ze zmianą szkoły i utraceniem przyjaciół. Kiedy wyjeżdżałam zapewniali mnie, że będziemy się kontaktować. I owszem tak było przez pierwszy miesiąc. Wszyscy mnie porzucili. Jane, Mia, a nawet Andy... Załamałam się. Bo kto, by się nie załamał. W domu dziecka nie znalazłam nikogo z kim mogłabym chociaż porozmawiać. Nie wiem czy tak jest w każdym bidulu, ale tutaj były tylko zamknięte w sobie lub agresywne osoby. W szkole podobnie nie znalazłam nikogo. Nigdy nie miałam problemu z kontaktami z ludźmi, ale tu nie mogłam się z nikim zaprzyjaźnić. Pewnego dnia postanowiłam, że tak nie można. Spięłam się w sobie, czego efektem było zmienienie stylu ubierania. Zamiast pastelowych kolorów postanowiłam nosić czarny. Zauważyli to moi opiekuni, zadawali pytania. Zbywałam ich tłumacząc, że teraz jest to na czasie. Uwierzyli...Pewnego dnia pojawiła się ona... Weszła do klasy i stanęła koło biurka nauczyciela. Przeszyła każdego wzrokiem. Można powiedzieć, że od razu poczułam, że jest kimś wyjątkowym. Kimś z kim będę mogła wreszcie porozmawiać. Nie wiem czemu i jak, ale to wiedziałam... Nauczyciel przedstawił ją nam imieniem Gemma. Kiedy szła zająć miejsce nasze spojrzenia skrzyżowały się. Chciałam się uśmiechnąć, ale nie zdążyłam. Wyprzedziła mnie przewróceniem oczu. Dziewczyna była ładna. Ubrana była w różową sukienkę. W ogóle do niej nie pasująca. Z daleka było widać, że jej dusza jest ciemna. Jeżeli wiecie o co mi chodzi. Starałam się do niej zagadać od tygodnia, ale zawsze kończyło się pójściem dalej bez nawet kontaktu wzrokowego. Chyba wyczuła, że coś od niej chce. Ponieważ w piątek po biologii usiadła koło mnie i tak po prostu zaczęłyśmy gadać. Miesiąc później wiedziała o mnie wszystko. Czego nie mogłam powiedzieć o sobie. Wiedziałam tylko, że ma na imię Gemma i czuje się emo, ale rodzice nie pozwalają jej się z tym utożsamiać zewnętrznie. Pewnego dnia wychodząc ze szkoły zauważyłam jak przytula się z ubranym na czarno chłopakiem. Spojrzał na mnie. Natychmiast odwróciłam wzrok. Chłopak powiedział coś do Gemmy. Odwróciła się w moją stronę, wróciła wzrokiem do chłopaka z kręconymi włosami pokiwała twierdząco głową. Zawołała mnie. Posłusznie podeszłam. Chłopak miał na imię Harry. Spodobał mi się niemal od razu. Ale nikt o tym nie wiedział. Nawet jego siostra, a moja przyjaciółka Gemma. Harry to brat Gemmy. Jest od nas dwa lata straszy i od razu po osiemnastych urodzinach wyprowadził się od ograniczających go rodziców.

Po kolejnym miesiącu z Gemmą i pierwszym miesiącu przyjaźni z Harry'm zmieniłam się. Myślałam, że na lepsze. Myliłam się. Ponieważ jak można nazwać lepszym palenie i picie. Stoczyłam się, a razem ze mną Gemma, która wprowadziła się do Harry'ego. Z momentem wyprowadzenia się nasza trójka stała się czarnym trójkątem. Każdy z nas ubierał się na czarno. Strasznie mi się to podobało. Cieszyłam się, że mam kogokolwiek. Szczerze to myślałam, że po stracie rodziców się zabije, ale myśli, że się to pokaże, że jestem słaba nie dawały mi spokoju. Ponieważ ja nie jestem słaba. Jestem silna i niezależna. A bynajmniej tak myślałam...Harry zorganizował imprezę na którą zaprosił dużo osób. Nikogo nie znałam. Trzymałam się przy Gemmie do czasu kiedy Harry nie zaprosił mnie do tańca. Taniec zakończył się na łóżku w jego sypialni. Wszytko działo się impulsywnie. Mimo dużej ilości alkoholu w mojej krwi wiedziałam, że było idealnie. Harry był opiekuńczy, delikatny. Wtedy upewniłam się, że to właśnie on. Że to on jest tym chłopakiem dla którego postanowiłam nie popełniać samobójstwa po śmierci rodziców. Chciałam się zakochać i zrobiłam to. Nad ranem obudził mnie wstając z łóżka. Odwrócił się w moją stronę, więc nie wiedząc czemu udałam, że śpię. Czułam, że muszę to zrobić. Kiedy wyszedł ubrałam się i wyszłam za nim. Zanim zdążyłam go znaleźć usłyszałam jego słowa. ,,Przeleciałem Lily, gdzie moja kasa?'' Nie musiał długo czekać na odpowiedź. ,,Myślałam, że dłużej ci to zajmie. Masz.'' To był głos Gemmy. Serce mi stanęło. Łzy płynęły po moich policzkach jak woda spływająca po wodospadzie. Gemma zauważyła mnie. Puknęła brata i oboje zaczęli się śmiać. Jeszcze bardziej mnie to zabolało. Wybiegłam z tego okropnego miejsca. Nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Wróciłam do bidula. Jedyne co to chciałam schować się pod kołdrą i wypłakać. Ale niestety. Opiekuni zaczęli się mnie wypytywać gdzie byłam, czemu płacze, czy jestem pijana. Nie wiedziałam co mam powiedzieć. Nie mogłam im powiedzieć prawdy. Kłamstwa nie mogłam wymyślić. Jak najszybciej mogłam pobiegłam do łazienki. Zamknęłam za sobą drzwi i nagle mnie oświetliło. Znalazłam rozwiązanie moich problemów. Rozbiłam lustro. Usłyszałam krzyki i pukanie do drzwi. Ktoś chciał je wyważyć. Nie mogłam pozwolić na to, żeby ktoś mi przeszkodził w jedynym ratunku. Wzięłam kawałek lusterka i podcięłam sobie żyły na rękach w wielu miejscach. A kiedy opiekun dobił się do łazienki. Spojrzałam mu w oczy, uśmiechnęłam się i podcięłam sobie gardło.Teraz jestem w niebie razem z moimi rodzicami. Teraz jestem szczęśliwa. Jestem aniołem stróżem dla każdej dziewczyny, która spotka w swoim życiu Gemmę i Harry'ego...Tak się kończy moja historia. Jestem kochanym przez rodziców aniołkiem w niebie.

^^^

Obsada:

Harry - Harry Styles
Lily - Lily Collins
Gemma - Gemma Styles

NataM.x