CAMERA✔

"Yah! Orası benim yerim. Başka bir yere otur."

Karşıma geçmiş bana dik dik bakan çocuğa baktım.

"Pardon?"

Gülümseyerek bana doğru eğildi.

"Oturduğun yer varya. Hıh! İşte orası benim yerim."

Alayla ona baktım. Benimle dalga mı geçiyorlar yoksa yanılıyor muyum?

"Tapusu var mı? Göster. Bende kalkıyim."

Elini arka cebine atarak söylendi.

"Ah siz gibiler! Böyle yapıcağınızı bildiğim için yanımda belge taşıyorum."

Çıkardığı buruşmuş kağıdı önce açtı sonra bir güzel düzleştirip gözüme sokmak için kolunu uzattı.

Zar zor gördüğüm yazıları okumak için kağıdı yüzümden uzaklaştırdım.

Okuduğum cümlelerle bir yandan şaşırırken bir yandan da yavaşça ayağa kalktım.

"Özür dilerim. Senin olduğunu bilmiyordum."