De bewoners van anubis wonen al jaren samen.
Nu is victor met pensioen, heeft Trudie het huis overgenomen en is de broer van appie bij hun ingetrokken
Samen hebben de bewoners het heel gezellig maar ze hebben ook zo allemaal hun eigen leven wat best...
Het was vrijdagmiddag,4 uur. Het was stil in het huis Anubis. Het was de stilte voor de storm. Het enige geluid kwam uit de keuken waar Trudie net was begonnen met het klaarmaken van de thee voor de bewoners die elk moment thuis konden komen. Trudie had net alles klaargezet toen de deur open ging. Appie kwam de hal ingelopen. Met een oerkreet liet hij zijn tas op de grond vallen. "Zo dat hebben we ook weer gehad" riep hij. Meteen daarna kwam er een marokaanse jongen door de voordeur de hal ingelopen. Hij liep op Appie af en viel hem om de nek. "Aaaah Appie wat goed om je te zien bro!" riep de Marokaanse jongen hard. "Gast ik schrik me rot moet dat?!" riep Appie verbouwereerd. Op dat moment kwam Trudie net de hal ingelopen. "Ah schattekes jullie zijn er al" zei ze vrolijk. "Ja Trudie we konden jouw overheerlijke thee met koekjes toch niet missen" zei de Marokaanse jongen lachend. "Ah dat vindt ik lief Gazeem" zei Trudie terwijl ze de Marokaanse jongen zacht in zijn wang kneep. Gazeem (de broer van Appie) was twee weken eerder in het huis Anubis komen wonen nadat Appie van hem te horen had gekregen dat hij zijn broertje miste.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
(Foto: Gazeem)
Speciaal op verzoek het begin van mijn andere anubisverhaal.
Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu
