Axis: Land of Witches and Wizards

Prologue (Revised)

Nasstassia's P.O.V

I am standing outside the door of what seems to be a library. Dozens of paintings adorn the hallway and big, crystal chandeliers are hanging from the ceiling. My eyes zeroed out on a little girl dressed in a silk dress, knee high socks with sparkly pink  shoes, her hair is in pigtails. She is holding a stuffed toy while her ears are on the wall. It looks like she is trying to eavesdrop and she look like... a young me.

"It's too dangerous, she can't stay here any longer Neressa, I will not forgive myself if anything happens to her!"

"I want to protect my daughter too Anton but what you are telling me now is absurd! How could you send our daughter away from our world let alone keep her in Earth?! If we do that there is a high chance she can't come back here anymore!" humahagulhol na sagot ng kausap niya

" Sa tingin mo ba gusto kong malayo sa anak natin? Alam ko ang maaring mangyari pero ito na lang ang tanging paraan! Patay na ang mahal na hari at reyna Neressa! Hindi natin alam kung ligtas na naitago ang prinsipe at nawawala ang prinsesa! Kapag nakuha niya pa ang anak natin magtatagumpay na siya sa plano niya!"

It seems like the people inside the room are the girl's parents and they are arguing about something important. Why is the girl in trouble? Why do they sound so afraid?

My train of thoughts were cut off when a woman approached the little girl. I know this woman, she is my mom? Am I in another person's dream again or are these my memories?

"Nasstasia anong ginagawa mo diyan? Diba sabi ko bawal makinig sa usapan ng mga matatanda?"

takang tinignan siya ng batang babae, mababakas sa maganda nitong mukha ang iilang butil ng luhang nais kumawala sa mga bilog nitong mata.

"Totoo po bang papalayasin ako ng mga magulang ko dito sa mansion Nana?" mahinang sabi ng bata

Tila tinusok ang puso ng nakatatandang babae sa sinabi ng bata

"Nasstasia hindi totoo yan." Lumuhod ito para magkapantay sila ng batang babae.

"Gusto lang ng mga magulang mo na protektahan ka mula sa mga masasamang tao."

"Dahil po ba ito sa ability ko Nana? Bakit gusto nila akong kunin?"

Bakas sa mukha ng nakatatandang babae ang hirap sa pagsagot sa tanong ng bata,sasagutin na sana niya ito nang makarining sila ng malakas na pagsabog galing sa di kalayuan. Agad na bumukas ang pinto ng kwartong iyon at ng makita ng lalaki ang bata ay agad niya itong binuhat.

"Wala ng oras,kailangan niyo ng umalis dito."  desididong sabi ng lalaki sa babaeng kasama ng bata

Isang malakas na pagsabog pa ang kanilang narinig at nagkagulo na ang lahat ng taong naroroon.

"Nasstassia! Gumisig ka anak!" bigla akong napaupo ng naramdam ko ang marahang pagyugyog ng tumawag sa akin. Hinihingal at nanginginig na tumingin ako sa kanya.

"Pumunta ako rito sa kwarto mo ng marinig ko ang iyong pagsigaw. Binabangungot ka nanaman ba anak?" nag-aalalang tanong ng ginang habang sinisipat ang dalaga.

Napabuntong-hininga ako at inayos ang pag-upo sa kama. Napahilamos ako sa aking mukha.

"Nothing has changed Ma. It's the same scene all over again."

"Huwag mong pilitin ang sarili mo na maka-alala anak. Hindi ko alam kung bakit bumabalik ang mga ala-alang ito sa iyo ngayon pero masama ang kutob ko."

"Ma, ikaw na rin ang nagsabi na kaya tayo nanirahan dito ay para protektahan ako, matagal na din yun. Sigurado akong kung ano man ang problemang yun na ayaw mo namang sabihin sa akin ay nasolusyan na yun."