Mr.MeSe & Eleştirel Metinler

Peki Ya Umudumu Kaybetmişsem ?

Biraz geri çekilip insanları izlediğimde parlayan binlerce umut ışığı ile kamaştı gözlerim. Aralarında bazı karartılar vardı, umudunun ışığını söndürmüş ve hayatın getirilerini düşünmeyen insanlardan oluşan kümecikler çarptı gözüme. Arkadaşları tarafından terkedilmiş, ailelerinden bekledikleri desteği alamamış, insanlara verdiği değerlerin boşuna olduğuna kanaat getirmiş ve kişisel fikirlerine saygı duyulmamış insanlardı onlar. Dikkatimi çekmeyi başarmışlardı, biraz daha yakından izlemek istedim, zamanla onlardan birine dönüşüyordum fakat umurumda olmuyordu. Değer verdiğim insanlar birer birer gidiyor, fikirlerime saygı duyulmuyordu. İçimdeki umut ışığıysa tükenmek üzereydi. İzlemek istediğim insanlardan birine dönüşmek üzereyken bir zamanlar olduğum insan geldi aklıma. Durup geçmişimi izlemeye başladım bu seferde. Ağlayan bir insanı güldürmek için yaptığım şebeklikler, "Sıkılıyorum" demek yerine ortaya attığım delice fikirler, "Sen yapamazsın" diyen insanların gözlerine soka soka en iyi biçimde yaptığım onlarca iş ve umudunu kaybeden onlarca insana söylediğim "Sen bu dünyada teksin, birdaha bu dünyaya gelmek gibi bir şansın olmayacak fikirlerine saygı duyulmasa da, arkadaşım, kankam, aşkım dediğin insanlar sana sırtını dönsede asla umudunu kaybetme, yapacağın her hareket, ortaya atacağın her yeni fikir başka bir insana umut verebilecekken neden silik bir insan olasın?" sözlerimi hatırladım. Bu soruyu şimdide kendime soruyorum, birilerine umut verebilecekken, harika işlere imza atabilecekken neden silik bir insan olayım? İçimde yeniden parlayan bir kıvılcımla kalktım ayağa, şuanda benim gibi umudunu kaybetmek üzere olan insanlara sesleniyorum; Sen bu dünyada teksin, birdaha bu dünyaya gelmek gibi bir şansın olmayacak fikirlerine saygı duyulmasada, arkadaşım, kankam, aşkım dediğin insanlar sana sırtını dönsede asla umudunu kaybetme, yapacağın her hareket, ortaya atacağın her yeni fikir başka bir insana umut verebilecekken neden silik bir insan olasın?

~ Ahmet Emin St #MrMeSe