Dead Man Walking

The Day It Started

"ENGK... ENGK... CODE RED! I REPEATCODE RED!" mga pasubo pa lang kami nang pagkain namin nang tumunognanaman ang alarm.

Lahat kami ay napatingin sa isa't –isa at sabay sabay na nagsitayuan para maghanda.

"Ngayon pa lang makakakain eh!Nababawasan na mga naipundar kong fats!" sabi ko sa kanila atnagtawanan naman sila.

"Pero tara na nga!" sigaw ko sakanila at tumakbo na kami mula Doctor's Lounge.

Pagbukas na pagbukas pa lang nangemergenry room. Nabigla kami sa dami nang tao.

"Anong nangyari?" tawag ko sa isangnurse. Tinignan ko na din ang pasyenteng tulak tulak nito.

"Nagkabanggaan po sa isangintersection. Maraming sasakyan po ang nadamay. Pati po mga tao sagilid may ilan pong nasugatan" sabi nito.

"Ok, guys. Check all the patient. Usebracelets Black for dead, Red for emergency, Green for stitches orcleaning of the wound and Yellow if just scratches and such. Go!"sabi ko sa mga ito at nagumpisa nanaman silang kumilos.

"Nurse, sabitan mo ito nang dextroseand his pulse is slow, measure his blood pressure." sbai ko sanurse.

"Yes Doc!" sabi nito at sya na angtumulak nang hospital bed habang ako tumingin sa iba pang pasyente.

"Green Bandage, I see." agad kongtinignan ang braso at binti nito. Parehas nga na malalim. Inabotnaman agad sa akin nung nurse yung pang istitch at inumpisahan ko naang pagtahi. Kahit dumadaing sya ay wala akong magagawa,nainjectionan na din ito nang anaesthesia. Precise pero maayos padin. Binilian ko na para kahit papaano ay maattendan ko din yungibang pasyente.

Nang matapos ko ito ay hinayaan ko nadin yung nurse na magbondage nito.

"CLEAR!" narinig ko sa kabilangkurtina. Kaya doon na ako lumipat. I saw Lorenzo using thedefibrillator.

"200 Joules! CLEAR!" sigaw ulitnito. Iniwan ko na sila at pumanta pa sa isa pang pasyente.

" Yellow, nurse alcohol and betadineplease." sabi ko dito at nagabot ito sa akin nang tongs na maybulak nang alcohol. Ipinahid ko ito sa bandang tyan nya.

"Ahh!" daing nito pero hinayaan kolang. Pagkatapos ko linisin ay pinahidan ko din ito nang betadine aynaglagay nang bandage.

"Pakilipat na lang sya sa ward."sabi ko sa nurse at tumango ito at kumuha na nang wheelchair.

Nagpatuloy pa iyon nang mga dalawangoras. Hinhintay na lang ang huling pasyente na naipitan ang paa nangisang tumsgos na kahoy kaya hindi nila ito maialis.

"Ka sobrang pagod." sabi ni Jessie.Nagroround kami sa iba pang pasyente na naiwan dito sa emergency roomat yung iba pa naming kasama ay pumunta sa iba pang ward.

"This is life sistah. Bear with it."sabi ko at inayos ang dextrose nang isa kong pasyente.

"Ano pa nga ba? Anyway, kelan badadating yung... yawn... isa pang pasyente?" sabi nito at naupo saisang upuan dito sa ER.

"Papage naman tayo nila. Kaya ako nabahala sa shift mo, pahinga ka na muna sa lounge." sabi ko atnagliwanag naman ang mukha nito.

"Really? Yes naman doc! Hulog katalaga nang langit!" sabi nito at dali daling umalis at lumabas nanang ER. Napailing na lang ako at umupo na din muna sa pinagupuannya.

Napatingin naman ako sa orasan. 12:46am. Kaya pala pagod na pagod na ako. Bakit nga ba ako nasa lateshift? Right. May galit s akain ang malditang akala mo sya may arinang ospital na to at inutusan pa ang tatay nyang ilipat ako sa lateshift. Anak kasi nang may ari at hindi ako tanggap na mas magaling sakanya.