Love Makes The World Go Round (Short Story)

Love Makes The World Go Round

Erin's POV

I'm Erin,

Eighteen. 

A woman. 

But not a  total woman. I'm boyish. That's what they say. Well, totoo naman. If you call someone playing basketball, wearing caps, and jerseys a tomboy, name it.

Sa totoo lang,  I'll choose to play basketball rather than go shopping. Rather take a bath with sweat than waters and flowers. You see? That's how I am. Though, I know I'm a girl. But boyish things entertain me.

And to those people that says girls love pink, erase me to the count, I hate PINK. Seriously,  lahat ata ng pink sa kwarto ko natapon ko na. I don't know why pero it's such an eyesore for me. Pag nakakakita ako ng pink nahihilo ako. Nakakairita. 

Pero dahil nga 18 na ako last month, pinipilit  na ako ng pinsan kong si Ezi na magpakadalaga na. Well at my age dapat nga mature na ako. but, I cant help It. Mas gusto ko pa magsuot ng sumbrero kesa sa flowercrowns. Ewan ko ba, bakit ba ganito ako? 

Di ko rin alam.

Malapit na magpasukan and I'll be a Grade 12 student soon pero lumipat ako ng school. Kasi my parents requested na samahan ko si lola sa probinsya ng Nueva Ecija, and they told me to just enroll to the nearest university. At dahil wala talaga akong pake kahit saang school mag aral, pumayag nalang ako. Masunurin na ba ako nun?  

One of the factors kung bakit gusto rin nila akong lumipat ay dahil binabalak nilang magStay muna sa Canada. You know, the usual business thingy. Dapat kasi si daddy lang, pero my mom insisted na sumama sya to also learn about the business. Okay lang naman po. Di naman masakit maiwan.

At eto na nga, one week nalang before back to school, we went to airport para ihatid sila mama. How weird, anak ang naghatid sa magulang. lmao  I was wearing my Batman shirt na binili ko pa talaga sa official merch after manuod ng blockbuster movies last week and a jogger. Yung buhok ko nakabagsak lang, buti nalang straight  ang buhok ko kaya hindi hassle kahit di suklayin. Bat ba kase ganon? Ako nalang ba ang natitirang babaeng tamad magsuklay ng buhok? Tamarin naman kayo please. 

"Erin, stop looking at your phone. Aalis na kami ng daddy mo, ayaw mo bang magbonding with us before we leave?"  nagsusumamong boses ni mommy na kahit naiinis malambing parin ang boses.

"Mom. What do you expect? You know naman po na ganito talaga ako. I'm not the dramatic kind." nagmumuryot kong sagot sabay suot ng headphones, though wala namang music.

Grabe naman, wag naman na sana akong dakdakan ni mommy.

"Lilian, hayaan mo na ang anak mo. She's 18 already. Besides, may video call naman so we can always catch up." mungkahi ni dad kaya naman napangiti ako. Dad is always on my side!

"Exactly dad!" sabi ko at nag apir pa kami. Si mommy naman ay napailing ling nalang habang nakangiti.

At exactly 10:30 am, nasa eroplano na sila mom at tinawag ko na ang driver para umalis. Walang hanggang byahe ang kaganapan sakin ngayong buong araw. Ngayon din kasi ako lilipat kay lola sa Nueva Ecija.  Sinuot kong muli ang headphone ko at nakinig sa Thru These Tears ng LANY.

I am on the verge of swimming an ocean of people habang lumalabas sa airport when suddenly, sumabit.ang.buhok.ko.sa.keychain.ng.bag.ng.isang.lalaki!

"Aray kooo! Kuya yung buhok koooo!!" I shouted habang naglalakad paatras dahil nakasabit parin ang buhok ko sa bag ng lalaking naglalakad. Yung mga tao napatingin sakin. Hanep na yan. Eto na ba ang consequence ng di pagsusuklay?