"Μυστικά... Μυστικά παντού! Την αγάπη; Που την πας την αγάπη, την αδελφική αγάπη. Πόσο εύκολα μπορώ να του αντυσταθώ, εννοώ 15 χρόνια τώρα προσπαθώ να μην δίνω σημασία. Όχι δεν τον αγαπάω! Απλά είμαι μπερδεμένη, τα έχω χάσει λίγο! Δεν το αγαπάω...
Όχι δεν το αγαπάω! Δεν με ενφιαφέρει τι μου λέει και είμαι σίγουρη πως δεν θα τον αγαπήσω... Μα δεν σας συστήθηκα! Με λένε Γαβριέλλα αλλά να με φωνάζεται Έλλα το προτειμώ. Είμαι 15 ετών και ζω στα βριλήσσια από τα δύο μου μαζί με τους γονείς μου. Και τον Βύρωνα. Ο Βύρωνας είναι ο μεγάλος μου αδελφός, με περνάει ενάμιση χρόνο. Από παιδιά είμαστε αγαπημένοι και έχουμε περάσει τέλειες στιγμές μαζί. Είμαστε αχώρηστοι. Και φυσικά αγαπιόμαστε... Σαν αδέλφ...
"Γαβριέλλα, Βύρωνα ελάτε κάτω!"... Αυτή είναι η μαμά μου που μας φωνάζει! "Έλλα μαμά Έλλα" είπα σιγανά. Όποτε με φωνάζει Γαβριέλα κάτι σοβαρό θέλει να μου πει.
Κατέβηκα γρήγρα της ξύλινες σκάλες και με δύο μεγάλα βήματα είχα φτάσει στην κουζίνα, εκεί με περίμεναν οι γονείς μου. "Τι έγινε τώρα;" είπα και έκατσα στην καρέκλα. Εκείνη την ώρα κατέβηκε ο Βύρωνας και με αγκάλιασε, εγώ τον έσπρωξα με δύναμη και αυτός με κοίταξε με παράπονο, δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες. "Λοιπόν..." είπαν και οι δύο μαζί! "Δεν θα μας βγει σε καλό αυτή η συζήτηση", ψιθήρησα στον Βύρωνα και μου έσκασε ένα χαμόγελο, αχ αυ΄το το χαμόγελο είναι τόσο... Τόσο... Συγκεντρώσου! "Παιδιά, εγώ και ο μπαμπάς εδώ και καιρό τώρα το συζητάμε! Δεν έχουμε αρκετά λεφτα και δεν θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα!"είπε η μαμά και συμπλήρωσε ο μπαμπάς "Με την οικονομική κρίση και όλα αυτά, είπαμε πως ήρθε ο καιρός να φύγουμε και να μετακομίσουμε στην Αυστραλία." Έλα μου; Σκέφτηκα καθώς είχα μίνει με το στόμα ανοιχτό! "Μας δουλεύεται; Πώς; Πότε;", ρώτησα φανερά σοκαρισμένη. Ο Βύρωνας ήταν αρκετά ψύχραιμος αλλά και αυτός αρκετά ταραγμένος.
Μετά από αρκετή συζήτηση καταλήξανε στο αρχικό σχέδιο! Εγώ είμαι πολύ θυμωμένη μαζί τους! Θα με πάρουν από εδώ, από τους φίλους μου; Όχι ότι έχω και πολούς... Συνήθως κάνω παρέα με τον Βύρωνα... Να έχω και καμιά "φίλη" από το σχολείο, μόνο γνωστούς....ΑΛΛΑ....Γιατί μου το κάνουν αυτό; Καθόμουν ακόμα στο τραπέζι της κουζίνας όταν τα σκεφτόμουν αυτά. Δάκρυα άρχισαν να κυλούν στα μάγουλά μου. Σηκώθηκα απότομα από το τραπέζι και έτρεξα στο δωμάτιο μου για να μην καταλάβουν πως κλαίω, δεν κατάφερα να το κρύψω όμως από όλους. Ο Βύρωνας με κατάλαβε! Εγώ έτρεξα και κλείστηκα στο δωμάτιο μου, πίσω χτύπησα την πόρτα με δύναμη και κλείδωσα. Έκλαιγα σαν να μου συνέβει κάτι πίστευτα απαίσιο!
Δεν πέρασε πολύ ώρα και ο Βύρωνας χτύπησε την πόρτα μου.
"Έλλα! Γλυκιά μου άνοιξε εγώ είμαι!", φυσικά δεν αντιστάθηκα και άνοιξα γρήγορα την πόρτα και τον άφησα να περάσει. Εκείνος πέρασε μέσα κλειδώνοντας την πόρτα πίσω του. "Γλυκιά μου κλαίς; Βρε αγαπούλα μου μην κλαίς!" μου είπε και μου σκούπησε τα δάκρυα. Με σήκωσε αγκαλία (είναι αυτός γυμνασμένος δύο μέτρα πέδαρος, είμαι και εγώ μικρόσωμη) και με πήγε μέχρι το κρεβάτι. Ακούμπησε την πλάτη του στο κεφαλάρι του κρεβατιού κρατώντας με ακόμα στην αγκαλιά του. "Βύρωνα! Θα αφήσουμε το σπίτι μας!" είπα με λιγμούς. "Ναι θα το αφήσουμε αλλά θα είμαστε ακόμα μαζί! Θα έχουμε ο ένας τον άλλον." μου είπε και με κοίταξε στα μάτια. Άχ αυτά τα μάτια. Και αυτά τα χέρια και αυτά τα... Άρχισα πάλι! "Αυτό είναι που με παρηγορεί!", του απάντησα σιγανά και χώθηκα πιο βαθιά στην αγκαλιά του. Είχα ηρεμίσει, με είχε ησιχάσει. Με χάιδευε στο κεφάλι και μου κράταγε το χέρι. Είχα κλειστά τα μάτια μου αλλά ήξερα πως με κοίταζε. Έτσι αποφάσισα να τα ανοίξω. Φυσικά όπως περίμενα με κοιτούσε. "Είσαι καλά μικρό τώρα; Δεν θέλω να μου στεναχωριέσαι!" είπε και κόλλησε τα μέτωπά μας. Πόσο θέλω να τον φιλήσω. Να τον πιάσω να τον φιλήσω και μετά... Τι μα τι βλακείες σκέφτομαι. Εεεεεεεεεεε Έλλα focus! Είναι αδελφός σου είναι Α-Δ-Ε-Λ-Φ... Δεν κατάφερα να τελειώσω την σκέψη μου. Έγινε κάτι που δεν το περίμενα με ξάφνιασε!
Λοιπόν ελπίζω να σας άρεσε η ιστορία το πρώτο παρτ δηλαδή. Είναι από τις πρώτες μου ιστορίες και ελπίζω όσο πάει να βελτιώνεται! Επέλεξα να κάνω αυτό το θέμα γιατί είναι κάτι το διαφορετικό και ελπίζω να αρέσει στον κόσμο. Μπορεί στην αρχή να μην έχει πολλύ πέραση αλλά ελπίζω παρακάτω να αρχίσει να γίνεται διάσημη! χεχε
Kisses [✌ ^__^]
(Αυτή είναι η πρώτη ιστορία που έχω γράψει οπότε δεν έχω κάνει ακόμα τις διορθώσεις. Οπότε όλα τα authors notes Και τα κείμενα δεν είναι ακόμα διορθωμένα. Ευχαιριστώ για την κατανόηση.)
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
