The Missing Werewolf Princess

Proloque:

"Alagaan mo anak ko, hu-huwag mong pababayaan, pa-parang awa Mona, iligtas mo sya."
Ang malumanay na, makaawa nito, sa kanilang matandang katulong.

"O-opoh! Hindi ko poh pababayaan ang anak ninyo.!"
Sagot ng matandang katulong.

"M-maaasahan kita, Ilayu mo sya rito sa gulo, mag papakalayu-layu kayo sa walang gulong mararanasan ng anak ko,
Hindi pa tapos ang gulo ng dahil sa mga kalahi nating lobong taksil at mga bampirang walang awa. Ayaw Kong madadamay ang aking anak. Pangako ko babalikan ko ang aking anak kung matatapos ang gulong ito."
Paliwanag nya sa matanda.

"Maasahan nyo poh ako mahal na reyna, pero hindi ko poh masisigurado na habang buhay ko poh babantyan ang iyong anak, sa pagkat matandang gurang naaku is a lang akong taong may halung dugo ng lobo kaya namamatay po ako, pero! Poh sisikapin ko poh! Pag lumaon na ako ilalaay ko poh sya sa ligtas na tahan."

"Maraming salamat! Oh cha lahat ng kaylangan ng anak ko lahat naka ready na. Pangako mo yan uh??"

Bago sya sasabak sa gulo para tulungan ang asawa sa labanan niyakap nya ang anak niyang sanggol at hinalikan.
Naluluha sya sa mga nararanasan nila sa buhay ngayon.
Ilang oras ang nakalipas ay binitawan na nya ang kanyang anak at tumayong nakahagul-gol pilit nyang ayaw mapabitiw sa anak pero!
Oras ng away kaya nasapilitan syang lumabas na, at iniwan ang matandang katulong nila na bitbit ang kanyang sanggol na anak.

------------------------------------------------

"Hoy! Babae gumising kana diha, para hindi na magalit saimu si ma'am!"
Sabi ng kasamahan niyang katulong din.

"Ah...eh! Opoh pasensya na uh? Ikaw lagi gumigising sakin nakakahiya na sayo!"
Ang tugon nya sabi nya Kay Cecil

" wala ra tu sige! Sige, dali na jan magalit na saatua si madam ug sir labaw na si ma'am Arleen"
Pananakot at pang alala in Cecil.

"Oo nga!"

'°°°sheryl°°°'