And what next?

Prolog

Kim chcę zostać? Co robić dalej? Gdzie dalej pójść? Te pytania prześladują wszystkich przez pewien okres, lecz mnie dotykają ze szczególną częstotliwością. Na każdym rogu ktoś zadaje mi pytania, a ja chcę po prostu uciec, bo nie znam odpowiedzi.

Parę dni temu skończyłam szesnaście lat, zaczęły się wakacje, a ja, jak to ja siedzę w domu i czytam książki. Modlę się o wybawienie z tej nudy. Nuda nie jest w mojej naturze, od zawsze nie potrafiłam usiedzieć spokojnie.

Kiedy byłam mała, byłam chłopczycą, pewnie dlatego, że wychowywałam się z nieco starszym kuzynem Aleksem. Byliśmy niczym brat i siostra ale gdy zaczęliśmy dorastać, on znalazł sobie dziewczynę i zostałam sama.Choć tak nie do końca...

W podstawówce zawiązałam bliższe znajomości. Na początku z Nią- chudzielcem o ogromnych niebieskich oczach i Lilianą-moją blondyną z taką samą zajawką na punkcie książek.Nie mam pojęcia jak ze sobą wytrzymujemy. One na pozór spokojne i nie lubiące się wychylać ,i ja niezrównoważona która ma zawsze dziwne pomysły oraz zbyt wiele odwagi, żeby je zrealizować.To musi być miłość ;) Przez pewien czas zadawałam się z Cat. Pasowałyśmy do siebie - obie szurnięte -funkcjonowałyśmy perfekcyjnie, lecz ona leciała na większość chłopaków i to ją zmieniło. Nasz mechanizm zaczął szwankować i się popsuł.

W szkole średniej na zajęcia trafiłam z Melisą. Usiadłyśmy razem i tak jakoś zostało. Jesteśmy niczym przeciwieństwa- ona ma brązowe oczy i długie proste włosy-a ja zielone oczy i blond ,falowane włosy do ramion. Podobno jesteśmy tymi popularnymi, więc czemu czuje się tak osamotniona ?