I raised my eyebrows. Niloloko ata ako ng lalaking to eh. Napansin kong medyo natakot siya sa pagtaas ng kilay ko.

"You're right, ako nga si Ms. Howell pero i think di para sakin yang dala mo."

"Sigurado po ako Madam. This is from Seno-- i mean.. Ms. Galura. Para sa inyo daw po iyan. Pinapasabi din po niyang she will be here for the dinner. And she loves you so much."

"Galing sa kanya?" nagtatakang tanong ko ulit dun sa lalaki.

Nakangiti namang tumango yung lalaki.

"I have to go Madam. See you next time." sabi niya. Pero bago ako makapagsalita naglakad na siya papasok sa elevator.

What the?! Talaga bang galing to kay lablab? Baka naman.. Omg! (O.O) baka bomba laman nito!!

Naglakad ako papunta sa sala at inilapag yung box..

Few minutes pass, nagdadalawang isip parin ako kung bubuksan ko.. Baka nagkapalit lang ng bigay yung lalaki kanina.. pero nakalagay naman yung name ko sa labas ng box.. Haaayyy!

Di ko naman malalaman kung di ko bubuksan diba? Kaya maingat kong tinanggal ang pagkakatali nito at binuksan..

I was stunned ng makita ang isang red gown na maayos na nakatiklop sa loob. OMG!! Eto ang pinaka magandang gown na nakita ko ever!

As a model.. Nakapagsuot na din ako ng mga gown na gawa ng mga sikat na designer sa Pilipinas at sa ibang bansa pero this gown is the most beautiful i've ever seen.. And base sa tela at design na meron ito im pretty sure hindi lang ito basta basta..

Tiningnan ko ang paligid ng box or kahit anong pwedeng magpakita kung sino ang designer nito pero wala.. Pero nagtaka ako ng may nakita ako sa gilid ng box na parang sinadyang burahin at di ipakita..

Tinitigan ko ulit yung gown.. Off shoulder ito na hapit sa katawan pero maluwag mula binti pababa na parang sirena ang style. Lace at see-through ang bandang dibdib at bewang habang may malalim na cut sa likod na umaabot hanggang sa likod ng tyan..

Napakaganda talaga ng gown na to.. Shocks! Eto ba isusuot ko bukas sa party?! Im soo excited!!!!

Dddiiinngg Dddoonng...

"Lablab! I miss you and i love you so much!" bati ni lablab ng mabuksan ko yung pinto. She kiss my forehead and hug me.

"I miss you too and i love you more!." sagot ko naman sa kanya at gumanti ng yakap.

"Bakit di ka manlang nagtext or tumawag simula pa kanina?" sabi ko sa kaya and i pout my lips habang naglalakad kami pabalik sa sala.

"Hehe.. Sorry na lablab.. May inasikaso lang ako.. Babawi nalang ako ha?" sabi niya at niyakap ako mula sa likod and place her chin on my shoulder.

"Kiss nalang" sabi ko na ikinalaki ng smile niya.

"Hmm.. I love that.." bulong niya sakin habang nakangiti at unti unti niyang tinawid ang space sa pagitan namin..

She kissed me passionately.. She put her arms around my waist and pull me closer. This is not our first kiss pero everytime na mararamdaman ko yung labi niya it always feels like it is.. And the sensation she gives makes me weak kaya ipinilupot ko ang mga kamay ko sa leeg niya..

Parehas kaming naghahabol ng hininga ng maghiwalay kami..

"I love you.." sabi niya sakun ng hindi inilalayo ang mukha..

Ramdam na ramdam ko yung init ng hininga niya na tumatama sa labi ko dahil sa sobrang lapit namin sa isa't isa..

"I love you too.." sabi ko at nagsmile sa kanya.

Nakatingin lang siya sa mata ko and after a few seconds, she gave a peck on my lips..

"You're so damn cute!" tatawa tawang sabi niya sakin at kinurot ng mahina ang pisngi ko.. Yiieee!!! Nikikilig ako! Paksyet!

"Oh! Nandito na pala.." sabi niya ng mapansin ang gown na nasa tapat namin..

Grabe! Ngayon niya lang napansin? Kanina pa kaya kami nakatayo sa tapat nito. Pero di ko siya masisisi.. Kahit ako kapag kasama ko siya parang blurred na lahat.. Naks! *wink*

"Lablab do you like the color and the design?" tanong niya sakin habang nakaupo sa couch.

"Yup. I love it. Sabi nung lalaki galing daw sayo?" tumabi ako sa kanya.

"Yeah. Yan ang isusuot mo bukas ha lab?" sabi niya at maingat na hinawakan ang pisngi ko.

"Thank you." i said at hinawakan ang kamay niyang nasa pisngi ko.

"Anything for you lablab ko.. Pero hindi ba madyadong showy ang gown na to?" hinawakan niya yung gown at nakakunot ang noong nakatingin sa lace na nasa bandang bewang. She's soooo cuuuttttee!!! \(^o^)/

"Wag nalang kaya ito? Papapalitan ko nalang.." sabi niya at kinuha ang cellphone niyang nasa pouch at may dinial na number..

Ang bilis mag bago ng mood ng dyosang nasa harapan ko ngayon.. Hahaha Mas lalong nagsalubong ang kilay niya ng walang matanggap na sagot mula sa kung sino man yun..

"Tsk!"

Natawa ako ng mahina dahilan para mapatingin siya sakin..

"Im sorry. Ayaw ko lang kasi na.." sabi niyang hindi makatingin sakin..

Yinakap ko siya mula sa gilid.. Kinikilig nanaman ako! Why so adorable?! Quotang quota na ko lablab.. Enebe!

"Hey lablab ko naman.. Im all yours.. Hanggang tingin lang naman sila eh.. Pero ikaw.. You can touch every part of me.." sabi ko at ipinatong ang chin ko sa shoulders niya..

Holy sheet!! Namumula si lablab!!! Hahahahaha..

"Haha.. You're blushing lablab.." sabi ko sa kanya na lalong ikinapula ng mukha niya.

Sorry guys nanggigigil na talaga ako kaya ninakawan ko siya ng halik habang nakatitig lang siya the whole time sakin.. Haha para-paraan lang yan dre! *wink*

"Magpe-prepare lang ako sa kitchen para makakain na tayo.." paalam ko sa kanya bago ako tumayo. Pero bago ako magsimulang maglakad papuntang kitchen.. Hinalikan ko ulit siya. Yey! 3 points for me!!

Kinikilig ako na pumuntang kusina. Naiwan si lablab doon na hindi parin nagrereact at pulang pula parin ang mukha..

After we eat, we spend time lang sa sala watching movies na hindi ko naman na-gets ang buong story dahil sa kaharutan ni lablab.. Well, kaharutan ko rin pala. Hehe.

We cuddle in my room hanggang sa hindi namin namalayang alas otso na pala ng gabi.. Kinakantahan niya din ako every now and then.. at kinikilig naman siyempre ang lola niyo!

Pero hindi siya dito matutulog dahil uuwi siya ng condo niya ngayon.. Kahit ayaw ko dahil sanay na akong katabi ko siyang matulog at makita first thing in the morning, kailangan eh. :(

That Strange Feeling Called... LOVETempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang