In Denial Mistress

CHAPTER V

[First Date <3]

Kailangan pag handaan, kailangan maging maganda. Bakit ang dali nya akong napapayag? Mukha ba akong easy to get. Kinakabahan ako. He said susunduin nalang nya ako sa bahay, pero nahihiya ako kaya sabi ko mag kikita nalang kami somewhere else.

At first may ilangan pa ikaw ba naman first date e.

Naloka ako nung nakita ko sya, this is the second time na nakita ko sya. Ang gwapo lang talaga nya. Ang puti at feeling ko may abs tong lalaki na to.

Nandito kami ngayon sa ayala mall, nag lunch sa isang Italian resto at nanood ng movie after. After movie coffee pero hindi sa coffee shop nya.

Habang nag ccoffee kami marami na rin kaming napag usapan.

"Cosette?" biglang sabi nya kinabahan ako dun ah.

"Hmm yap?" I replied.

"Nice name!" ha? Seriously? Yan lang sasabihin nya? Natatawa tuloy ako.

"Thanks" sabi ko then nag smile nalang ako.

"No. Seriously, pangalan palang nakaka in love na." sabi nya, etuts neto. E ano naman sasabihin ko? Ano naman magiging reaction ko sa sinabi nya? Natatawa na naman ako e.

"Hmmmmm. Talaga?" I said because I have nothing to say and I just want to laugh so bad.

"Anyway, what course mo pala?" he asked.

"Actually, I was an IT stud the I decided to shift I am currently taking up BsEd-English." I replied.

"Really, shifter din ako when I was still a student."

"So, what was your first choice then?"

"First I took up accountancy then I shifted from HRM deparment"

"I see." I replied.

Then niyaya nya akong mag lakad lakad mag tingin tingin, to be honest ayaw ko kasi ng masyadong nag lalakad e mabilis kasing sumakit ang paa ko. That's why prefer seating and chilling.

While walking syempre nag kkwentuhan din kami.

"Cosette, anong year mo na pala?"

"It's complicated 3rd year and 4th year. Alam mo yan."

"Oo naman. At iba iba pa ng deparment ko dati e." sabay tawa naming.

"Actually, classmates ko nga freshmen e. pero di nila alam na matanda ako sakanila."

"If you don't mind, ilan taon ka na ba?"

"I'm 19. How about you?"

"Really? I thought..." he said pero di nya tinuloy sinabi nya..

"You thought what? Ilan taon kana?" I asked him again.

"Nothing. I am already 28 years old."

"Seriously? so kuya na pala kita."

"Oo nga e." matipid na sagot nya.

That's the end of our conversation.

Then nag yaya na akong umuwi. After that conversation parang nag iba na ang lahat. Nakauwi na ako ng bahay pero bakit ang bigat sa pakiramdam. Yung tipong parang nawalan sya ng gana sa akin. Nag hintay ako sa text nya the entire night pero di sya nag mmessage e. Naturn off ba sya sa akin? Is there something wrong? Nakakainis kasi e. Bigla nalang di mag ttext, alam mo yung ganung feeling? Ano to? Isang beses lang makikipag date tapos wala na? Ganyanan? Kairita talaga mga lalaki ngayon! Kakainis! Akala mo kung sino porke gwapo!

[The next day]

Hala! Sige! Wala parin text ah. Okay fine! Di kita ittext! Di kita hahabulin! Ano ako mag papakabayani?! Di naman kita boyfriend no! Manigas ka jan!

Pero heto parin ako nag hihintay sa text nya. Umabot na ng gabi di pa rin ang ttext!

Pero after dinner may nareceive ako na message and it's from him. Aba! Nag abala pa!

"Hi. Sorry if I was not able to text you. Hmmm. I know you're very disappointed. Look, Cosette.. I am too old for you.. You know what I mean.."

E wala palang kwenta tong lalaki na to e! As if mag rereply pa ako sa text nya! Akala ko nag eexist ang age doesn't matter, not this time. Hinayupak na to e! Well, I know iba na ang line of thinking ng taong to. Alam ko he's looking for serious relationship na hindi ko pa kayang ibigay sakanya. I'm too young and too beautiful for him. That's it! Kakaloka! Matutulog nalang ako!!!!!

_righL�W