The Naughty Bride (Clay Villareal - Isla Saraelle Series #1)

Chapter 10-- The Beautiful Stranger

"Uy Sandra" Napapitlag ako ng tawagin ako ni Mercy habang nag be bake ako ng cake.

"Bakit?"

"Tawag ka ng isa sa mga customers natin." anitong parang balisa

"Ha? Bakit daw?"

"Ewan k-ko h-hindi ko rin alam" mukhang nakikisali din ito sa tensiyong nararamdaman ko.

Lumapit ako sa kitchen sink at hinugasan ang kamay kong puro harina at nang masiguro kong ayos na ay lumabas nako.

Pinuntahan ko ang itinurong mesa ni Mercy.

Nakita ko roon ang isang magandang babae habang kinakain ang cake na gawa ko.

Hindi ba nito nagustuhan iyon?

Nang makalapit ako ay nginitian ko ito.

"Goodmorning ma'am, Ipinatawag niyo daw po ako?"

"Did you bake this?" tanong nito sa akin at tiningala ako.

Lalo ko itong napagmasdang mabuti.I spotted her instantly because of her multicolored hair with streaks of pink,violet,red and brown .But aside from that simple lang ang suot nitong damit at wala ring gaanong make-up. Pero iyon ang lalong nakapag high-light sa kagandahan nito.She managed to look good without even trying.

Mapapansin din sa mga mata nito ang lungkot. Marahil ay may pinagdaraanan ito.

"Y--yes, ma'am, Is there a problem? Kung meron po palitan na lng po natin. No charge na po iyon ma'am"

"No,actually I like it "

Natuwa ako bigla. The first ever customer who liked her creation. Ang totoo marami nang nagsabing masasarap daw talaga at kakaiba ang mga sweets na gawa niya. Pero parang kinabahan siya sa baking skills niya ng nasa Isla na siya napunta. Halata kasing hindi lang basta-basta ang mga tao roon at siguradong halos lahat ng desserts sa ibat-ibang lugar ay natikman na ng mga ito.

"Really?" sabi ko na nagniningning ang mga mata.

Tumango naman ang magandang customer ko.

"Im just wondering about it's name? Lovers Delight ito pero bakit may bitter taste? Hindi ba dapat sweet lang ,kaya nga delight?"

Tanong nito na mukhang na curious talaga sa pangalan ng cake na gawa ko.

Ngumiti ako. "Simple lang naman po ma'am, Sa pag ibig hindi lang po laging sweet and happy moments ang meron minsan po may problema din,may away,tampuhan,gulo at marami pang iba. In this cake it tells us na kahit anong bitter pa ng pinagdaraanan natin sa bandang huli matitikman din natin yung sweetness."

Tumango-tango naman ito. Saka binalingan muli ang pagkain.

"You really have a positive outlook in love huh?" anito habang tinutusok tusok ang natirang piraso ng cake sa plato nito.

"Hindi naman po ma'am."

"Sana lahat ng tao kasing optimistic mo pagdating sa love."

"Madali lang naman po iyon, We just have to trust the one we love."

"Trust? that's just stupid!" Pasinghal na sabi nito.

Pero hindi naman ako naapektuhan dahil alam ko naman na hindi ako ang sinasabihan nito.

Marahil ay nasaktan lang talaga ito ng sobra kaya't maging ang magtiwala ay hindi na rin nito magawa.

(Ako kaya? Kapag ba nalaman ko ang totoo mahihirapan na rin akong magtiwala?)

Natatakot akong humantong sa ganoon ang lhat ayokong matakot magmahal at mahalin, magtiwala at pagkatiwalaan...

Tiningnan kong muli ito. Nakita ko ang itinatagong lungkot sa mga mata nito na parang ang kaibigan lang nito ng mga sandaling iyon ay ang cake.

Hinawakan ko ang mga kamay nito at awtomatikong napatingin ito sa akin.

Ngumiti ito.

"Thank you, and please dismissed the ma'am thing. Pakiramdam ko kasi tumatanda nako. Call me Reika" sabi nito at inilahad ang kamay.

"Sama---I mean Sandra Montez." Sabi ko sabay ngiti para mapagtakpan ang muntik ko nang pagkakabuko sa sarili ko.

"You know, I think i will like you." Reika said while shaking her hand

And just like that ....I had found a new friend.

(I'm really starting to love this place.)