Aşk, sevgi isterdi. Fedakar olmak gerekirdi. İnanman gerekirdi. İnsan hataya düştüğünde kendini haklı çıkarmak için savaşırdı. Bunu en güzel karşıdakini aynı hataya düşürdüğünde yapabilirdi. Ama bazen insanoğlu kendi kazdığı kuyuya düşerdi. Aşk güven isterdi. Ve aşk en çok sevilmeyi hak etmişti. Aldatılmayı hak etmediği kadar.
Baekhyun 'un gözleri dolmaya başlamıştı. Artık içindekileri tutmak istemiyordu. Mutlu olmak istiyordu. Sadece biraz olsun acılarını unutmak istemişti. Oda mı aynı hayata düşmüştü şimdi ? Baekhyun bunları hak etmemişti. Kumral saçlı, Chanyeol'un karşısında dururken sayıklamaya başlamıştı.
"Ben... ben bunları hak etmedim..."
"Hak etmedim.."
"Baekhyun..."
Baekhun sulu gözleriyle başını kaldırıp uzun olana bakmıştı.
"Ben sadece sevilmek istemiştim."
"Seni seviyorum diyorum Baekhyun ! Bunun neresini anlamıyorsun ?"
Chanyeol istemeden sesini yükseltmişti.
"Bağırma bana ! Sen üstüme kuma getirdin Chanyeol ! O kadar basit sanma."
"Sende beni aldattın Baekhyun hemde en yakın arkadaşımla."
"Sarhoştum. (Sen sandım sjskdk) Ve senin bana yaşattığın acıyı bir an olsa da dindirmek istedim. Şimdi anlıyor musun beni ? Ama gel gör ki sen hala ayık kafayla evcilik oyununa devam ediyorsun."
"Bende sadece çocuk istemiştim Baekhyun."
"O zaman git yap Chanyeol. Ya da evlatlık al. Umrumda değilsin."
Baekhyun sözünü tamamladığı gibi eve geri girmiş ve kapıyı sertçe kapatmıştı. Mutfağa geçmiş ve kahvaltı masasına oturmuş hala müzik dinleyerek bir şeyler hazırlayan Sehun'u izliyordu. Arada garip garip dans hareketleri yapıyordu. Bu Baekhyun'u istemsizce güldürmüştü.
Sehun yaptıklarını bitirdiğinde kulaklıklarını çıkartmış ve arkasında ki gülen bedene dönmüştü.
"Neye gülüyorsun ? Gazete almadın mı ?"
Baekhyun gazete detayını unutmuştu. Küçük bir yalandan zarar gelmezdi değil mi ?
"Daha gelmemiş."
Sehun anladığını belirten bir hımlamadan sonra masada ki yerine oturmuştu. Baekhyun'la yaklaşık 5 saniyelik bakışmadan sonra sessizliği bölmüştü.
"Şimdi söyle bakalım neye güldün ?"
"Dans edişine. Mükemmel dans ediyordunda."
Baekhyun konuştuğunda bir kahkahayıda eksik etmemişti.
"Oh senin ki kadar mükemmel olmasada." Diyip minik bir gönderme yapmışı.
Baekhyun'un gülerken kaybolan gözleri ve kırışan göz çevrelerine dalarken ne kadar kusursuz olduğunu düşünmüştü Sehun. Galiba Baekhyun'un benliğinde kayboluyordu.
"Çok güzelsin." Sehun mırıldandığında Baekhyun bir anlığına duraksamıştı. Acaba bu işin sonu nereye gidecekti ?
"Hadi kahvaltımızı yapalım Sehun. İşlerimiz var."
Sehun onaylayıp masayı güzelce donattığından emin olup yerine oturdu.
Güzelce kahvaltılarını yaptıktan sonra etrafı toplamışlardı. Giyinip evden çıkmışlardı ki kapıda onları bekleyen bir süpriz vardı.
YOU ARE READING
Forgotten
FanfictionAşk her şeye yetmezdi. Aşk hiç bir zaman tek başına yeterli olmamıştı. Ve bazen aşktan başka bir şeye ihtiyaç duyardı insan. İnanç gibi. Ve Aşk bazen fedakarlıktı. Onlar unutulmamak için savaştı. "Aşk unutulmamalıydı."
