Our Fate

1: Kötü Rüyalar

1. ağız san

sinirle buzdolabı kapağını açıp kapatım.sanki her açtıgımda bos kokusmus bir buzdolabı yerine yiyecekler görecekmişim gibi🤢aklıma elektirik faturası gelince bunu yapmayı bıraktım,yemek almaya param yok bir de faturayla mı ugrasacaktım? kapagı kapattım ve Küçük oturma odasına gidecekken duydugum bir sesle durdum,arkama dönüp baktım,birkac gün önce mutfaga koydugum ucuz fare tuzagı bir fare yakalamayı başarmişti,fare acı içinde kıvranıyor ve tiz bir sesle bağırıp boynunu kurtarmaya çalışıyordu. oraya yürüyüp eğildim, uzun uzun fareyi izledim,daha hızlı ölmesi için parmagımla boynunu dahada sert bastırdım. fare uzun tiz bir ses çıkarıp öldü. fareyi elime alıp inceledim,siyah gözlü, kokuşmuş bir şeydi."belki yenilebilir" diye düşündüm. diger odadaki wooyounga seslendim(wooyoung ismi cok uzun buna woo dicem) "woo,gel bak akşam yemeği buldum"
woo birkac oflamayla geldi,elimdekine igrenerek baktı "yemek nerde?" elimdeki fareyi ona doğru salladım
"burda" woo igrenerek,koluma sertçe vurup fareyi camdan dışarı attı.
"mal twink niye attın al aç kaldık yine"
woo elini yıkamak için tezgaha yürüdü
"hem tembel hem iğrençsin,işe girmiyorsun sonra aç kalıp fare yiyelim diyorsun"
camı kapatıp ona döndüm
"yaptığım hiç bir işi Beğenmiyorsun da ondan"
woo elini kurulayıp bana döndü
"yaptıkların iş değil ki, pavyonda direkci olmak istiyorsun,şu ünlü esc Kimdan gibi olmak istiyorsun,benim gibi gururunla namusunla A101de askerî maaşla çalışamıyorsun,ikimizi ben geçindiriyorum"
oflayıp püfleyip
"kolayca zengin olabiliriz ama sen zor yolu seçiyorsun,enayi twink"
woo kavgayı daha fazla uzatmak istemedi ve küçük oturma odasına gitti,
bende biraz üzülerek yere oturdum(evimizde sandalye yok)
tüm bu fakirlik olmadan ilişkimiz çok iyiydi. herşey trūmp*(hapse giricem degistirdim o yüzden)baskan oldugunda ekonomi çökmüş,ekmek alacak paramız bile kalmamıstı.
bende woo gibi kucuk oturma odasına gittim,ikimiz eski kanepede uyuyorduk, ikimizde birşey demeden ışığı kapatıp uyuduk.

yine her zaman ki gibi korkunc kabuslar görüyordum,bu seferkinde ben ve woo bir otobanda eski motosikletimiz ile seyahat ediyorduk,otoban temizdi sadace arkamızda birkac araba ve önümüzde duran bir petrol kamyonu vardı. woo kollarını omuzlarıma sarmıs etrafı izliyordu,bende yola odaklanmıştım. o an aniden önümüzdeki petrol taşıyan kamyonun kapağı açıldı ve tüm yola ağır yapışkan petrol döküldü,hemen frene basıp yana kırmayı denedim,yerin kaygan ve yapışkan olmasından dolayı ben şeride çarparken,woo motosikletten sertçe düşerek ana yolun ortasında kaldı,ikimiz ne bağırıyor ne konuşabiliyorduk. woo'ya baktım,berbat haldeydi,kemikleri ters dönmüş, iğrenc bir kırk ayağa benziyordu,ona uzanmaya çalıştım,ana yoldan çekmek için. o an ise arkalardan başka arabalar da gelerek zincirleme kazaya yol açtılar. bir araba woo'nun üzerinden geçti,woo'nun ters dönen kemikleri araba üzerinden geçmesi ile birlikte parçalandı, parçalanan kemikler onun derisini,kaslarını delerek onu parçaladı. hepsi üzerime sıçradı,kemik parçaları ve kan,gerçek gibi olan bir hisle kustum, kan kusuyordum. woo'yu ezen araba diğer arabalar ile çarpışarak büyük bir alevli patlamaya yol açtı. heryerde olan petrol sayesinde herşey ve heryer alev almaya başladı,alevin bana ulaşmasını izledim,bende petrolle kaplıydım, alev bana ulaştığında derim lastik gibi erimeye ve düşmeye başladı,kömür gibi toz oluyordum.

kabustan woo'nun horlaması ile uyandım,ter içinde ve nefes nefese dikildim, hemen woo'yu kontrol ettim
"Allah'a şükür twinkim ve ben iyiyiz, sadace bir kabustu bu kadar"
bunu kendime onlarca kez tekrarlayıp geri uykuya daldım, woo'yu bu kabuslarla rahatsız etmek istemiyordum,ne de olsa o yarın erkenden A101'e çalışmaya gidecekti
zengin olduğumuzu hayal ederek geri uykuya daldım.

arkadaşlar 1. bölüm buraya kadardı düşüncelerinizi yorumda belirtin
😞😞😞