Lavinia

1. Tek Gecelik

Slmlar

Iyi okumalar
***
Duha'

Rusyadan gelen malları gizlice içeri soktuktan sonra rahata ermiştim artık. Hiç bir sorun kalmamıştı. Ödemeyide halledersem her şey biticekti.

Arabama binmiş Rusyada ki ortaklarımın burada kaldıkları otele doğru  gidiyordum. Ulaşmama az kalmıştı. Bir yandan da şarkı dinliyordum. Ama sadece kafam boş şeylerle dolsun,aklım meşgul olsun diye..

Sonunda şirkete vardığımda ise hemen yemek salonuna geçmiştim. Birazcık geç kalmıştım galiba çünkü ben hariç herkes buradaydı. Masanın başında burada ki herkesten daha üstün biri vardı. Alex Kuznetsov. Bende kendi ülkemde en iyisiydim ama o tüm Dünyada,bütün karanlık işlerde en iyisiydi. İçten içe büyük bir hayranlığım vardı ona karşı, ben babamı ve amcamı alt edip bu koltuğa geçmiştim o ise kimseyi alt etmesine gerek kalmadan çünkü zaten tek çocuktu ve amcalarıda çocukluğundan beri herkese korku salmış bu adamın karşısına dikilipte ölüm fermanlarını yazmak istememişti. Yanii ben böyle duymuştum gerçekler daha farklıda olabilirdi.

Masada ki yerime yani, Alex'in soluna oturdum. Ben de oturunca herkes konuşmayı kesip ona odaklanmıştı. Yavaşça elinde ki çatalı bırakıp ağzını sildi. Sonrada konuşmaya başladı. Sert,dominant bir ses tonu vardı insanı etkiliyordu.

"Öncelikle hepiniz hoşgeldiniz!"

"Burada buluşma amacımız ortaklığımın bir kişi hariç herkesle bitmesi ve ayrıca bir kaç kişiye verilicek cezalar. Eminim hepiniz kim olduğunu merak ediyorsunuzdur. Cezadan çok neden o kişiyle ortaklığımı bozmadığım siz dedikoducuların çok umurunda çünkü.. neyse o kişi; Duha Aslan. Nedeni ise hepinizin bana yaptığı ufakda olsa yanlışlar yerine her zaman tertemiz iş yapmamız,kendisi işine dikkat eden,önem veren biri."

Beni övmesi şaşırtan tek şeydi zaten ortaklığı bozmayacağımızı biliyordum. İkimizinde herhangi bir yanlışı,saygısızlığı olmamıştı birbirimize bu yüzden rahattım. Ama övmesi.. o kimseyi övmezdi,kendini bile..

Şaşkın bakışlarım hafifçe onu bulunca oda bana bakıp kimseye çaktırmadan hızlıca göz kırpınca iyice şaşkına dönmüştüm ama önüme dönüp buradakileri izlemeye karar verdim.

"Karan Kara."

"Sen bana çok yanlış yaptın. Mesela en yakın örnek neden 1 ay önceki sevkiyatın ödemesini hala yapmadın?" Diyip sakin bakışlarını Karana çevirdi. Para konusunda sıkışıktı. Bana gelsede red etmiştim. Çünkü bok gibi parasını salak saçma şeylere harcayıp kaybettiği yokmuş gibi borç aldığı kişilerin parasınıda ödemiyordu hadi bunu geçin aldığı parayıda kumara harcıyordu. Cezayı hak etmişti.

"Öldürün" Alex'in sesli ama bir o kadarda fısıltı halinde ki sesi hepimizin susup karara saygı duymamızı sağlamıştı. Üzülmemiştim. Duygularla hareket edersem çok şey kaybederdim.

Bu şekilde 20 kişi oturduğumuz masadan 12 kişi ayrılmıştık. Herkes dağıldıktan sonra en son ben kalıp ödemeyi yapıp oradan ayrılmak için arabama ilerlemiştim. Tam arabanın önüne geldiğim sırada bir el omzumu tutup kendine çevirdi. Alex'in adamıydı. Yılan desenli dövme vardı elinde.

"Bir sorun mu var?"

"Alex bey sizinle özel olarak görüşmek istediğini söyledi.kat 7, 1007. Oda." Dedikten sonra geri çekilip bana yol verdi.

Bu gece şaşırmalara doyamıyordum gerçekten.

Hızlı adımlarla odaya yöneldim. Derdi neydi bu adamın ya ne güzel gidip uyuyacaktım. Gerçekten yorgundum. Asansöre binip odanın önüne geldim. Geldiğim anda kapı açılmıştı zaten.