a week, hyunho

mon

Haftanın ilk günü yine hiç çekilmiyor. Zihnimin içi o kadar dolu ki, biraz kafamı dağıtmaya ihtiyacım var. Kafamdaki sesler şu son zamanlarda susmaz, çekilmez oldu. Telefonu elime alıp eski mesajlara girmek artık bende bir alışkanlık oldu zaten. En sevdiğim kişiyle olan konuşmalarıma gidiyorum... İlk günümüze, o ilk tanıştığımız akşama bak...

Tarih: 06.04.2025

Bilinmeyen numara:
Merhaba. Sanat fakültesindeki özel resim kursu ilanı asmıştınız, değil mi?

Hyunjin:
Ah! Evet. Ben astım. Kendi harçlığımı çıkarmaya çalışıyorum da. İlgileniyor muydunuz?

Bilinmeyen numara:
Aslında evet. Kendi kendime resim yapmaya çalışıyorum aslında, resmi çok seviyorum ama sanırım pek bir yeteneğim yok. Siz resim fakültesindensiniz ve sizin resimlerinizi daha önce fuarda görmüş olmalıyım. Baya yeteneklisiniz. Ben de şansımı deneyeyim dedim.

Hyunjin:
Ya teşekkür ederim, çok sağolun. Eğer ilgileniyorsanız size yardımcı olurum tabii ki.

Bilinmeyen numara:
Ah, süper. Çok teşekkür ederim. Bu arada ben de dans bölümündeyim. Ben Lee Minho. Tanıştığımıza memnun oldum.

Hyunjin:
Ben de memnun oldum Minho. Müsait olursan bugün başlayabiliriz?

Minho:
Müsaitim. Başlayabiliriz bugün.

Hyunjin:
Tamamdır o zaman. Resim atölyesinde saat 4'te görüşürüz?

Minho:
Görüşürüz!

Ekranın ışığında o günkü heyecanım geldi aklıma. Fırçaları resmi beceremeyince elime tutuştururkenki o mesafeli ama meraklı bakışın... Yarın yine bakarız bir şeylere. Şimdilik bu kadar yetsin.