Alfa Chan ve Omega Seungmin, üniversitenin beklenmedik kararıyla aynı apartmanda yaşamaya başlar. İlk tanıştıkları andan itibaren anlaşamazlar. Ama ne yaparlarsa yapsınlar, yolları sürekli yeniden kesişir.
Chanmin
Hyunlix
Minsung
Jeonbin
[devam ediy...
Yazın son günleri kendini yavaş yavaş hissettirirken Astera Üniversitesi'nin kampüsünde alışılmadık bir hareketlilik vardı. Birkaç gün önce yaşanan talihsiz olay yüzünden Adli Bilimler Fakültesi bir süre kullanılamayacak hâle gelmiş, üniversite yönetimi ise son sınıf öğrencilerinin eğitimlerine geçici olarak başka bir kampüste devam edeceğini açıklamıştı. Yeni akademik yılın daha ilk günlerinde gelen bu haber, herkesin planlarını altüst etmişti. Kampüsün dört bir yanında aynı konu konuşuluyor, öğrenciler bu ani kararın son sınıfta karşılarına çıkmasına söylenip duruyordu. Kimse istemese de, artık yeni döneme alıştıkları kampüste değil, hiç tanımadıkları bir yerde başlayacaklardı.
Çoğu öğrenci gibi Seungmin'de de aynı telaş yer alıyordu. Ailesi sayesinde yeni kampüsleri yakınındaki apartmanda bir ev tutmuştu. Eşyalı bir evdi, zaten bu evde yalnızca 1 yıl kalacaktı. Yurt odasından kıyafetlerini ve özel eşyalarını alıp kendini bir taksiye atmıştı. Üniversitenin üç yılı kendisini oldukça yormuşken bir de yeni bir eve taşınmak omega için çok yorucu oluyordu.
"Teşekkürler, iyi yolculuklar"
Taksi şoförünün sorunsuz sürüşüyle apartmana gelmişti. Bir büyük valiz bir de sırt çantasını omzuna takıp apartman kapısını açmıştı. Küçük giriş ve hemen karşısındaki asansör ile gülümsemişti. Eski bir apartmanda asansör görmek hoşuna gitmişti.
Kendisi gibi asansörü bekleyen valizli alfanın yanına durmuştu. Çok beklemeden kapı açılmış ikili valizleri ile asansöre binmişti. Asansör camının bile kırık oluşu omeganın biraz tırsmasına sebep olsa da kötü düşünmeyerek çıkacağı kata basmıştı. Alfa ise bir önceki kata bastığı vakit asansörün ışıkları kapanmıştı.
"Ne oluyo-"
Seungmin sözünü tamamlayamadan gürültülü ve sarsıcı bir sesle asansör, zemine düşmüştü. Daha bir kat bile hareket etmediği için zarar görmemişlerdi ama korkmamak elde değildi. Alfa sıkıca tutunduğu tutacağı bırakıp cebindeki telefonunu aldı, fenerini açıp tavana doğru tuttu. Omegaya döndü.
"İyi misin?"
Seungmin korkmuş şekilde alfaya bakmıştı. Manolya kokusu asansörü sarmaya başladığında alfanın boğazı kaşınmıştı. Seungmin feromon salgıladığından habersizce bacakları titreyerek yere çökmüştü. Alfa onu bileklerinden tutarak yavaşça düşmesini sağlarken telefonu yere düşmüştü. Fener kapandığı için tekrar karanlık çökmüştü.
Karanlık daracık yerde yalnızca birbirlerinin gözlerini görüyorlardı. Omeganın göz bebekleri titrerken burnuna ulaşan kestane kokusu ile kendisinin de feromon yaydığını anlamıştı.
Birden kendine gelerek kollarını çekti sertçe. Ayağa kalktı aniden. Alfa da ona eşlik ederek geriye çekilmiş yerdeki telefonunu almıştı. Tekrar içerisi aydınlandığında telefondan birilerini aramayı denemişlerdi ama telefon çekmiyordu. Asansörün zil tuşu da çalışmadığı için tek çare beklemek olmuştu.
İkili birbirine tek bir söz etmeden öylece boşluğu seyrediyordu. Alfa sırt çantasını omzundan çıkarıp içinden bir şişe su çıkardı. Bir kısmı içilmiş suyu düşünmeden omegaya uzattı.
"Su ister misin?"
Seungmin'in dili damağı kurumuştu. Bu yüzden başını sallayarak şişeyi aldı. Kullanılmış olmasını umursamadan birkaç yudum aldı.
"Teşekkür ederim"
Şişeyi ona tekrar uzattığında kapıya birinin vurduğunu duydular. Seungmin heyacanla bağırdı.
"Buldular bizi. Buradayız! Yardım edin!"
"Boşuna bağırma duymazlar"
Alfa birkaç adım ileri gidip asansörün kapısına birkaç sert yumruk vurmuştu. İçeride kimse olup olmadığını sorguladıklarının alfa farkındaydı.
"Birazdan çıkacağız merak etme"
Omega onu başıyla onaylayıp sırtını kırık cama yasladı. Alfa da tam karşısına geçip sırtını kapıya yasladığında göz göze kalmışlardı. Alfanın kaşları çatıldı birden.
"Seni bir yerden tanıyor gibiyim?"
"Ben seni tanımıyorum"
Omega onu aniden tersleyince alfa sanki seni tanımaya çok meraklıydım diye geçirdi içinden. Gözlerini devirerek konuştu.
"Umarım tanımıyorumdur(!)"
Göz temasını çekti alfa. Bu kez Seungmin'in çatıldı kaşları. İmalı laflarına sinir olmuş olacak ki kollarını bağladı önünde.
Seungmin'in bir şey söylemesine fırsat kalmadan asansörün kapısının tek tarafının açılmıştı. İtfaiyeciler iyi misiniz lafladından sonra bacak boyundan biraz yükseklikten çıkışa gelmelerini söylemişlerdi. Kapıdan kenara çekilen alfa omegaya öncelik tanımıştı. Seungmin buradan nasıl çıkacağını düşünürken alfa diz çöktü.
"Dizime bas"
Omega düşünmeden onayladı ve tek ayağı ile dizine bastı. İtfaiyeciler onu yukarı çektikten sonra alfa valizleri yukarı itmişti tek tek. Ardından kendisi yukarı kolayca çıkmıştı.
"Teşekkür ederim"
Seungmin ona ne kadar sinir olsa da teşekkür etmeden bırakamazdı.
"Rica ederim"
ღ
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Acccayip hazırlık yaptım bu fice
Ne hazırlığı diyeceksiniz şimdi hazırsanız açıklıyorum
Not aldım, not kısmında fic için önemli ayrıntılarım falan var bence bu büyük bir hazırlık sgsksgskshsk
