forever young, unselfısh, you ✔

Every devil is condemned to think of the angel he killed

Taslaktan bu oneshoty buldum 1 yil once glb aq
Btw neredeyse 2 yildir bu platformu kullaniyorum bir kere silince herseyi sifirlamis pic
Baslama tarihim: 07.03.24, 8.58 cumartesi.
Bitirme tarihi: 29.06.26 , 21.42 , pazartesi

"Her şeytan, öldürdüğü meleği düşünmeye mahkumdur."

Minho yine aynı mezarlıkta, aynı kişinin yanında, aynı şeytanın yanındaydı.

Cennetten düşen bir meleği, şeytana çevirmekti belki görevi.

Tekrar tekrar aynı kağıdı açtı, her açışı kalbini parçaladı.

"Varsa kaderinde, doludur belki kadehimde. "

Son cümleyi sesli okudu, ama dinmedi acısı. Bir şairin son yazdıklarını okumak ağır gelirdi insana. Ona da çok ağır geliyoru.

Son kez olsun, sarılamamıştı sevdiği bedene. Gerçi sevdiğini de gösterememişti o bedene. Tek ihtiyacı sarılmaktı sevdiğine. O gece yedirememişti bunu kendine. Herkes zamanında gelemez kendine. Kimse anlayamaz, kim kimin derdinde. Yorumlamak kimin haddine?

"Gülüşüm ödünç kaldı, sessizliğim bana miras, her gece biraz daha eksildim, kimse olmadı biraz."

Şairin her bir cümlesi, saplanıyordu Lee'nin kalbine bıçak gibi. Jisung dayanmaya çalıştı, güçlü olmaya çalıştı. Ama ona söz veren Lee bile, şimdi gözlerini kaçırdı.

O belki yarıştı, belki alıştı. Ama en çok, onsuz iyi olmaya çalıştı.

Lee ise ona ait olmayan bir şeyi, kaybettiğini sandı.

"Yaralar kabuk tuttu sanma, sadece sustular, en derin acılar bağırmaz, usulca unuttular."

Lee kağıtta yazanları okuyamadı daha fazla. Aklında şairin söylediği bir kaç kelimeyi birleştirdi sadece.

"Kalbimdeki acılar, artar da artar. Sessizliği güçsüzlük sananlar, gurursuz canlılar. "

Lee, tamda buydu işte. Gurursuz bir canlıydı o. Jisung ona sevilmeyi öğretmişti, Minho Jisung'a beklemeyi.

Giden taraf Minho'ydu, ama şimdi bekleyen oldu. Ya o gece kalsaydı Jisung'un yanında, o zaman ne olurdu?

Kafasında sorular döndü durdu, Jisung'la kaldığı her vakit huzurluydu. Ama şimdi Jisung yoktu, acılar unutturdu umudu.

Katil ona veda veremeden göçtü siyah şair.
Tüm gecelerde bir amaç vaad ederek sustu şehir.

Siyah kanatlı meleği, şeytana çevirmişti sevdiği.

Sarı katil sağa sola salladı kafasını. Unutmak istiyordu bu anıları.

İnsana verilen en ağır ceza, güçlü bir hafızaydı.

Sarı katil, meleğine eliyle mezar kazdı, üstüne biraz toprak attı. Bu anları unutmak için dünyaları yakardı.

Sarı katilin ilk kez hissettiği pişmanlık ve geç kalmıştık, onun zihni ile beraber görüş açısını da bulanıklaştırdı.

"Bildiğiniz Jisung hem aşık oldu, hem de aşık olduğu adam ona tarikat kurdu. "

O tarikâtı kuran Minho'ydu. Kıvılcımları buldu, ateşi dondurdu.

Yanlışı seçti Minho, asaletini bozdu. Ama olan oldu, geri gelen yoktu.

"Yine de içimde bir umut oldu, yıllar onu kuruttu. "

O umudu kurutan da en başından beri sevdiği oldu.

Sözünü tutamamıştı siyah şair, gece boyu uzadı düşleri.