The 1-Star Bodyguard

Chapter 1: The Chaos Queen vs. The Stone Wall

"Wait! Hindi pa pantay ang eyeliner ko! Yasmin, 'yung ring light pakipihit naman sa kaliwa. I look like a ghost on this side!"

Hingal na hingal na lumapit sa akin ang assistant ko na si Yasmin. "Zari, five minutes na lang, kailangan na nating lumabas. Nagkakagulo na sa labas ng studio, nandoon na raw 'yung mga fans."

Hinarap ko ang salamin at binigyan ang sarili ko ng isang bonggang wink. Perfect. Kahit puyat sa shooting kagabi, hindi dapat halata. I am Zarielle Luna, the Chaos Queen of Social Media. Bawal ang haggard sa bokabularyo ko.

"Keri 'yan. Chaos is my middle name, remember?" pabiro kong sabi sabay dampi ng huling layer ng lip gloss.

Lumabas kami ng dressing room at agad na bumungad sa akin ang flash ng mga camera at tilian ng mga tao. Sanay na ako rito. Ito ang buhay ko—ang ingay, ang atensyon, ang validation ng five million followers ko.

Pero habang naglalakad ako sa hallway patungo sa main stage para sa brand launch ko, napansin ko ang isang lalaking nakatayo sa dulo, malapit sa exit.

He was wearing a simple black polo shirt na halos pumutok na sa laki ng biceps niya. Naka-cross arms siya, walang emosyon ang mukha, at ang mga mata niya... shocks, parang laser na sinusuri ang bawat galaw ko.

Sino 'to? Bouncer? Pero bakit parang mas model pa siya sa mga kasabayan ko?

Dahil sa sobrang pagtataka ko (at siguro dahil sa taas ng heels ko), hindi ko napansin ang wire ng isang equipment sa sahig.

"Ay, kabayo!"

Naramdaman ko ang pagkawala ng balanse ko. Feeling ko, ito na 'yun. Bukas, viral na naman ako sa Twitter—pero hindi dahil sa ganda ko, kundi dahil sumubsob ako sa harap ng maraming tao.

I closed my eyes, waiting for the impact.

Pero imbes na sa malamig na semento ako bumagsak, sinalo ako ng isang matigas at mainit na braso.

Dahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. Ang lapit ng mukha ko sa lalaking kanina ko lang tinitingnan. Amoy kape siya na may halong mamahaling pabango na pang-lalaki talaga.

"You should look where you're going," malamig niyang sabi.

Napalunok ako. Grabe, ang sungit! Imbes na magpasalamat, bigla akong nakaramdam ng inis. Sino ba 'to para pagsabihan ako?

"Excuse me? Ikaw na nga lang nakaharang diyan, ikaw pa galit?" pagtataray ko sabay bawi ng braso ko. "Sino ka ba? Security? Pakisabi sa organizer, ayusin niyo ang mga wires niyo. I could've died!"

Tiningnan lang niya ako mula ulo hanggang paa, na parang hindi siya bilib sa suot ko.

"I'm not security," sagot niya. "At hindi ka mamamatay sa isang semplang lang. Masyadong madrama."

"What did you say?!"

Bago ko pa siya masigawan nang tuluyan, sumulpot na ang manager ko na si Tito G.

"Zari! Nandiyan ka na pala! Nakilala mo na ba siya?" hingal na hingal na sabi ni Tito G habang nakahawak sa dibdib niya.

"Sino 'to, Tito? Ang bastos, ah!" turo ko sa lalaki.

Ngumiti si Tito G, pero 'yung ngiting may kasamang kaba. "Zari, meet Jace. Siya ang bago mong Personal Assistant. Starting today, siya na ang susunod sa bawat yapak mo."

Literal na nalaglag ang panga ko. "Assistant?! Tito, mukha ba siyang marunong humawak ng ring light? Mukha siyang papatay ng tao!"

Tumingin ako kay Jace. Wala pa ring emosyon ang mukha niya. "Nice to meet you, Boss," sabi niya, pero ang tunog, parang insulto.

Welcome to my life. Parang ramdam ko na... simula na 'to ng kalbaryo ko.

Author's Note:

OMG! Ayan na, nagkita na sila! Ano sa tingin niyo kay Jace? Mukhang mapapalaban ang ating Chaos Queen sa bago niyang "assistant" na masungit pa sa sikat ng araw. Thank you for reading Chapter 1!

Huwag kalimutang i-click ang Vote button at mag-iwan ng Comment kung gusto niyo na agad ang Chapter 2. Gusto niyo na ba silang makitang mag-away ulit? Haha! See you sa next update!