Ginny & Georgia

Pilot (1/2) | 01

Vooraf: Mijn moeder kreeg me op mijn leeftijd, 15. Ze vertelde me over seks toen ik nog maar 7 was, het ging nooit over bloemetjes of bijtjes. Mijn moeder is nou eenmaal niet doorsnee en blijft op haar hoede.

Ik zit op mijn stoel in mijn nieuwe klas waar ik niemand ken. Als ik om me heen kijk zie ik iedereen in groepjes staan, de les begint zo maar ik weet niet wat ik er van moet verwachten. Voor me ligt een velletje A4 papier en in me hand loop ik te spelen met mijn pen.

Er komt een jongen aangelopen en mijn blik valt meteen op hem. Bruine ogen, Opgeschoren haar, zwart T-shirt en zwarte spijkbroek. Hij wenkt me een glimlach en gaat voor me zitten en ik zorg er voor dat ik er een beetje goed uit zie. Vervolgens draait hij zich om. 'Mag ik een pen van je lenen?' Vraagt hij lief. Ik glimlach en geef hem de pen die ik in mijn hand heb. Hij bedankt me en geeft me een knipoog en draait zich weer om. Ik bedenk me dat ik verder geen pen heb en ik nu niet weet hoe ik straks de les moet beginnen zonder een pen. Mijn blik valt op een meisje die aankomt lopen en bij de jongen voor me gaat staan. Mijn glimlach verdwijnt meteen. Ze is knap, heel knap. Ze heeft blond golvend haar, roze topje met een blauwe spijkerbroekje. Ze doet een poging om mijn pen die ik heb uitgeleend aan de knappe jongen voor me te jatten. Vervolgens wint hij en zegt ze 'Je bent zo'n sukkel.' en ze loopt terug naar haar vriendinnen, hij laat mijn pen op zijn tafel liggen en loopt achter haar aan. Ik twijfel geen moment en pak zuchtend mijn pen van zijn tafel. ik werp een laatste blik op de jongen en het meisje. Ze draait haar plukje haar om haar vinger en haar blik zegt meer dan duizenden, ze wilt hem.

Ik loop wat te tekenen op het papiertje die nog steeds voor me ligt. Ik schrik op van een vrouwen stem die mijn naam noemt. 'Virginia Miller? Kan ik je even spreken?' Ik kijk op en zie dat de klas mij aankijkt. Ik sta op en loop een beetje schamend naar voren en loop met de vrouw mee naar buiten. 'Virginia..' Sluit ze de deur achter haar. 'Het is Ginny.' Zeg ik zuchtend. 'Je stiefvader heeft een ongeluk gehad. Je moeder is onderweg met je broertje. Het spijt me zo liefje hij heeft het niet gered.' En de vrouw geeft me een knuffel. Ik weet niet wat ik hoor en besef het niet helemaal.

Paar dagen later is de begrafenis van Kenny, ik en Austin staan voor de kist waar hij in ligt en een strak zwart pak, maar dan hoor ik een vrouwen stem achter me. 'Wie heeft zoveel decolleté op een begrafenis? Smakeloos.' Zegt een vrouw met kort blond haar met een zwarte lange slanke jurk. Ik loop langs de vrouw en stoot haar express aan. 'Oeps pardon, ik struikelde.' Zeg ik sarcastisch tegen haar. De vrouw kijkt de andere vrouw aan het lopen weg. Ik loop naar mijn moeder die met een tissue in haar hand staat. 'Kenny was de beste. Na zo lang alleenstaande moeder te zijn geweest, was hij een godsgeschenk. Maar hij was geweldig met Virginia en Austin. Hij behandelde ze als zijn kinderen. Hij was een gulle engel en ik kan niet geloven dat hij er niet meer is.' Snikt mijn moeder. ze draagt een zwarte hoed en zwarte jurk met decolleté. passie. macht, mannen, seks. Ik geloof haar zij is de expert. Ik lijk niet op mijn moeder.

-

Ik rijd met mama en Austin in onze blauwe BMW met open dak naar onze nieuwe woonplaats, Wellsbury. Mijn moeder zet de radio harder en zingt met Austin mee met de muziek. 'Ze betrapte me op het aanrecht, was ik niet. Zag me wippen op de bank, was ik niet. Ik nam haar onder de douche, was ik niet. Ze betrapte me op de camera...' Ik kan het niet meer aanhoren en zet de muziek uit. 'Hey wat doe je nou!' Zegt mijn moeder. 'Sorry vind je dit lied geschikt voor een negenjarige?' Kijk ik haar vragend aan. 'Hij begrijpt er toch niets van. Austin waar gaat die lied over?' Draait ze zich om naar Austin. 'Het doen op de badkamervloer, betrapt worden en erover liegen.' Zegt Austin zelfverzekerd. Ik kijk mijn moeder aan en ze moet lachen. 'pak je Harry Potter spel maar weer.' Zegt ze. Ik laat me blik vallen op mijn moeder haar outfit. 'Wat draag je? Je lijkt op Vanessa Hudgens op Rydell High.' Zeg ik terwijl ik op de weg let. 'Dat jouw Rizzo Vanessa is en niet Stockard is alles wat er mis is met jouw generatie.' Lakt ze haar teennagels. 'Stockard is geweldig maar Vanessa verraste iedereen wie had dat gedacht.' Mijn moeder houd haar voet voor mijn gezicht. 'Wat vind je?' kijkt ze lachend. 'Het lijkt alsof je koudvuur hebt.' Zeg ik lachend. Mijn moeder schud haar hoofd. 'Je vindt Massachusetts leuk het is zo patriottisch, goed voor een nieuwe begin.' Ik leun met mijn hoofd op mijn hand en rijd met één hand aan het stuur. 'Je kunt niet zwanger worden.' Zeg ik tegen haar. 'Weet jij meer dan ik?' Kijkt ze me vragend aan. 'Een baby genaamd Massachusetts of Wellsbury? Dat is kindermisbruik.' Leg ik uit. 'Ik vind Bury wel schattig.' Zegt ze terwijl ze naar buiten kijkt. 'We blijven hier een tijdje toch mam? Alleen wij drieën?' Zegt Austin ineens. 'Weet je nog dat Kenny ons meenam naar de woestijn?' Draait mijn moeder ineens om. 'Ja daar kwam geen einde aan.' Zegt hij zuchtend. 'Mama's liefdesleven is als die woestijn. Niets te zien zover het oog reikt.' Zegt ze trots. 'Er was niets in die woestijn.' Zegt Austin. 'Eerst zien dan geloven.' Kijk ik mijn moeder aan. 'Je bent kribbig vandaag wat is er?' Vraagt ze bezorgd. 'Ik ben verdrietig. Ik ben een mens, mag ik verdrietig zijn?' Antwoord ik sip. 'Verdrietig? Je haatte Texas.' Zegt mijn moeder verbaasd. 'Misschien mis ik kenny.' Zeg ik denkend. 'Je haatte Kenny.' Zegt mijn moeder betweterig ik rol met mijn ogen.