*ကေလးတစ္ေယာက္တည္းအမ်ားႀကီးသန္မာခဲ့ၿပီးၿပီဘဲ
အခုကိုကို႔ေရ႔ွမွာ အရိွကိုအရိွအတိုင္းေနလို႔ရတယ္~*
"မြ~တိတ္ေတာ့ေနာ္ကေလး အမ်ားႀကီးငိုရင္ေမာေနလိမ့္မယ္~"
"ငိုေတာ့ဘူး~"
"ဟုတ္ပါၿပီ မ်က္ႏွာသစ္မလားကေလး
ကိုကိုသစ္ေပးမယ္~"
"ဟုတ္~"
"ကိုကို႔ကေလးေလးကလိမၼာလိုက္တာ..မြ~"
ထယ္ေယာင္းကေဂ်ာင္ကုရဲ့ပါးျပင္ႏုႏုကို
အားပါးတရဖိနမ္းၿပီးေနာက္ ေရခ်ိဳးကန္ဆီေပြ့ခ်ီသြားကာ
မ်က္ႏွာသစ္ေပးရတယ္။
"ကိုကိုလဲညစ္ပတ္ေနၿပီေရခ်ိဳးသြားလိုက္ၪီးမယ္ကေလး~"
"ဒီမွာဘဲခ်ိဳးလိုက္ ေရကန္ကိုမသြားနဲ႔ေတာ့~"
"သြားရမွာေပါ့ကေလးရဲ့ ဒီေရေတြက ကေလးအတြက္ကိုကိုခပ္ထားေပးတာေလ ကိုကိုကဟိုမွာသြားခ်ိဳးရမွာ~"
"အဲ့တာဆိုကေလးလဲလိုက္မွာ~"
"အြန္း လိုက္ခဲ့ေလ ထီးယူၪီး ေနပူတယ္~"
"ဟုတ္ကဲ့~"
ေဂ်ာင္ကုက အိမ္ေပၚတက္ထီးယူၿပီးျပန္ဆင္းလာတာနဲ႔
ထယ္ေယာင္းကဖိနပ္စီးေပးကာ သူ႔အိမ္ကိုသြား
အဝတ္စားယူၿပီး ေရခ်ိဳးရာေနရာဆီသြားၾကေလရဲ့~
"ကိုကို႔အက်ႌေတြေပး ကေလးကိုင္ထားေပးမယ္~"
"ရပါတယ္ကေလးရဲ့ ကေလးကအပင္ေလးေတြသြားၾကည့္ခ်င္ၾကည့္ေလ~"
"ကိုကိုနဲ႔အတူတူသြားၾကည့္မွာ အခုေစာင့္ေနမွာ~"
"ဟုတ္ၿပီ အဲ့တာဆို ကိုကိုေရျမန္ျမန္ခ်ိဳးလိုက္မယ္ေနာ္~"
"ဟုတ္~"
ေရခ်ိဳးေနတဲ့ထယ္ေယာင္းအနားမွာ ေဂ်ာင္ကုကထီးေဆာင္း
ထယ္ေယာင္းအဝတ္စားေတြကိုင္ရပ္ေစာင့္ေနကာ
ထယ္ေယာင္းေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ အတူတူအိမ္ျပန္ခဲ့ၾကျပန္ၿပီ~
"ကိုကို ဝတ္ၿပီးသားအဝတ္စားေတြကိုမေလ်ွာ္ဘူးလား~"
"ေလ်ွာ္တဲ့ဟာလဲေလ်ွာ္တယ္ မေလ်ွာ္တဲ့ဟာလဲမေလ်ွာ္ဘူး~"
"အကုန္ေလ်ွာ္ပါလားကိုကိုကလဲ~"
"ပ်င္းတယ္ အဝတ္ေလ်ွာ္ရတာႀကီးက
စက္နဲ႔ကမဟုတ္နဲ႔~"
YOU ARE READING
~~Mask~~{Complete}
Fanfictionဤficသည် စာရေးသူ၏စိတ်ကူသက်သက်သာဖြစ်သည်🙃 ဤficသည္ စာေရးသူ၏စိတ္ကူသက္သက္သာျဖစ္သည္🙃
