--Promise--

--1--

----------------

    -Farkında mısın bilmiyorum ama şuan birbirimiz hariç herkes gitti...

 Bilgisayarın başındaki Sasuke, Naruto'ya baktı. Bu salak nasıl bu kadar ciddi olabiliyordu? Onun ani olarak gelişen ciddi konuşmalarına artık çok da şaşırmıyordu gerçi. Sasuke için salak gibi görünse de bir yandan önemli ve kırgın biriydi.

  -Ne demeye getiriyorsun usurodonkachi?

 Naruto ayağa kalktı ve kendisiyle beraber Sasuke'yi de ellerinden tutup ayağa kaldırdı.

  -Eğer 35 yaşımıza gelir ve hala birbirimizden başka kimseye sahip olmazsak bir aile kuracağız. Aile... mutluluğun olduğu ve yalnızlığın yer almadığı bir tane.

  -Ne saçmalıyorsun salak?

  -Diyorum ki, eğer 35 yaşımıza kadar evlenmez ve sadece ikimi kalırsak evlenelim...

 Biraz düşündüğü bu teklif üzerine Sasuke, büyük ihtimalle bu sözü unutacakları ve saçma bir fikirden ibaret olduğu için asla gerçekleşmeyeceğini düşündüğünden, özellikle de Naruto'nun yarın tekrardan Sakura diye ağlayacağını bildiğinden bir sakınca görmedi. 

  -Söz veriyorum usurodonkachi...

 Naruto'nun yüzünü bi sırıtış, mutluluk kapladı.

  -Söz veriyorum bakasuke... 35 yaşımıza geldiğimizde ve yalnız ikimiz kaldığımızda evleneceğiz...

Time skip

 -Naruto... verdiğimiz sözü hala hatırlıyor musun?..

 Sasuke bu soruyu sorarken vücudunu bir gerginlik kaplamıştı.

 -Hangisi? Bulaşıklar sende, çamaşırlar bendeyi hatırlıyorum. Yoksa yine bir şeyi unuttum da ona mı kızacaksın?

 Naruto'nun bakışları şu an tamamen Sasuke'ye kilitlenmişti. Sasuke küçük bir iç çekti.

 -Hayır, salak. Ondan bahsetmiyorum. 16 yaşında birlikte verdiğimiz sözden bahsediyorum. 

 Sasuke artık o sözün saçmalık değil mutluluk olduğunu ve beraberinde güzel şeyler getireceğini biliyordu. Hislerine karşı koymak artık yorucu ve kontrol edilemez bir haldeydi. Naruto'nun yanakları kızardı. Hafiften gözlerini kaçırıyordu.

 -O çocukça sözü de hatırlıyor gibiyim... 

 Sasuke daha da gerginleşmiş ve 'çocukça' kelimesi ile kalbinde adete bir sızı belirmişti. Sanki düşünceleri değiş tokuş yapmış gibilerdi. Sasuke bunların çocukça olduğunu düşünmüyor, ciddi bakıyordu. Sözleşmelerinin şartlarını ikisi de sağlıyorlardı. Yani Naruto daha bugün 35ine basmıştı. İkisi de bekardı ve hayatlarında kimse yoktu. Sasuke ellerinin titremesine engel olamadı ama deniyordu. Cebinden siyah, zarif bir kutu çıkardı.

 -Bence o kadar da çocukça değildi. Benim için anlamı büyük bir sözdü ve hala da öyle. 

 Obsidyen gibi parlak ve siyah gözleri hafifçe kısıldı ve titrek bir nefes verdi. Naruto, Sasuke'nin her hareketini dikkatle ve merakla izliyordu. Üstelik hala yanakları kırmızıydı ve gittikçe de koyulaşıyordu. Onun gözlerinde kayboluyor gibi hissediyordu... Huzur verici olan bu duygu iyi miydi yoksa sadece aldatmacadan mı ibaretti? Gerçekti... Öyle hissediyor, hissetmek istiyordu...

 -Şartlar bugün tamamlandı Naruto. Aynı senin söylediğin gibi her şey. Bugün doğum gününü kutlamasan da bugün artık 35 yaşına girdin ve b benim için çok özel... Sözümüzü tutmak adına, benimle evlenir misin?..

 . . .