Looking for Happiness: Telenovela [tymczasowo zawieszone]

Telenovela: #1

      Był wczesny, ciepły poranek. Tristan jak zwykle obudził się pełen energii. Usiadł na łóżku i wyjrzał przez okno. Widział, jak piękna jest dzisiaj pogoda, a to od razu wprawiło go w bardzo optymistyczny nastrój. Później chłopak obejrzał dokładnie swój pokój. Widział, że ma na biurku sporo niepochowanych rzeczy, więc natychmiast zaczął je sprzątać. Bardzo przeszkadzał mu bałagan, więc nie mógł ich tam tak zostawić. Potem zabrał się za chowanie wczoraj wypranych ubrań do szafy. Chwilę później podbiegł do niego jego kot, który bardzo domagał się jedzenia.
     Poszedł za nim do kuchni, gdzie zwierzę miało miskę. Podczas karmienia go zaczął rozmawiać z mamą. Kobieta zaproponowała, aby w przyszłym tygodniu udali się razem do miasta, bo studenci robotyki organizują wystawę swoich prac w Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Bardzo spodobała mu się taka propozycja i od razu zgodził się na wyjazd.
    Jeszcze chwilę po tym kontynuowali rozmowę, a później chłopak wyszedł na dwór, żeby przenieść grilla z szopy do ogrodu. Wieczorem miało przyjechać do niego kilka osób z jego rodziny, więc wszystko musiało być idealnie przygotowane.
    Zanim jeszcze podszedł do drewnianego budynku, ktoś go zawołał.

- Co ty robisz z tym grillem?! - Usłyszał za swoimi plecami.

- Leon?! To ty już wróciłeś z wycieczki?! - Chłopak gwałtownie się odwrócił i podbiegł do swojego przyjaciela, żeby go wyściskać. Nie widzieli się około dwa tygodnie, przez co bardzo się z nim stęsknił.

- Taaak. Właśnie skończyłem się rozpakowywać i widziałem, że jesteś na dworze, to musiałem się przywitać. Po co ci to? - Znowu popatrzył na zakurzonego grilla.

- Jacyś kuzyni i wujkowie do mnie przyjeżdżają.

- Z dziećmi?

- Chyba.

- O. To oddam im siostrę, a ciebie zabiorę do lasu. Znalazłem tam przed wyjazdem jakąś opuszczoną chatkę, chyba leśniczego i muszę ci ją koniecznie pokazać. - Leon szeroko się uśmiechnął.

- Propozycja nie do odrzucenia. - Tristan odpowiedział mu takim samym uśmiechem. - Kiedy chcesz tam iść?

- Jak najszybciej.

- To pomożesz mi z przygotowaniem miejsca dla gości i możemy iść. Przenieś to gdzieś koło altany i rozłóż, a ja pójdę po coś, żeby to wyczyścić.

     Minęła ponad godzina, a chłopaki skończyli ogarniać ogród. Później poszli razem w las. Spędzili tam czas aż do samego wieczora.
     Przez ten czas zdążyli obejrzeć całą opuszczoną chatkę, znaleźć dwie ambony w okolicy i przejść się po polach. Tristan miał wtedy okazję, żeby popodziwiać naturę, którą wręcz kochał. Do tej pory miał wrażenie, że zna w tym lesie każdy kamień i ścieżkę, a dzisiaj okazało się, że jednak jest inaczej. Nigdy nie był w tej części lasu, co bardzo go podekscytowało i jednocześnie zdziwiło. Chłopak obfotografował wszystko, co tylko było w zasięgu jego wzroku, a najlepsze zdjęcia miał zamiar wywołać przy najbliższej wizycie w mieście.
     Po zwiedzeniu nieznanych sobie wcześniej terenów wrócili do domów, żeby odpocząć, a przynajmniej Leon mógł odpoczywać. Tristana czekało jeszcze zmierzenie się z kuzynostwem, którego zbytnio nie lubił. Oni jego także. Wszystko przez to, że chodzili razem do podstawówki, w której chłopak nie był lubiany przez prawie nikogo oprócz swojego sąsiada.
     Cała nagonka na niego zaczęła się po tym, jak ktoś zrobił o nim bardzo nieśmieszny żart, który podchwyciły równoległe klasy. Potem dotarło to do młodszych i starszych klas, a tępienie Tristana było wręcz modne. Chłopak jeszcze na początku starał się coś z tym robić lub przeciwstawiać, lecz nie przynosiło to żadnego skutku, a czasem wręcz pogarszało wszystko. Dlatego odpuścił sobie i zaczął to olewać. Chodził do szkoły z przymusu, a prawdziwe życie zaczynało się dopiero po zajęciach. Na szczęście liceum było dla niego bardziej przyjemnym miejscem, w którym nikt go nie nękał i dopiero tam udało mu się nawiązać kilka dobrych znajomości.

[...]