Mr. Bad Boy's Roommate

CHAPTER 3: THE CALL

Hi. I know it's been a while but I hope you will still read this. Enjoy! <3

CHAPTER 3: THE CALL

Hindi ako magkamayaw sa kakahagalpak. Kulang ang term na "tumawa" sa ginagawa ko. Sobrang nakakaloka ang kabaduyan ng lalaking ito na kanina niya pa nasabi ang punch line pero hanggang ngayon ay tumatawa pa rin ako.

"Tss. Tama na nga ang pagtawa. Kanina ka pa eh." Bakas na ang iritasyon sa boses ni Troy kaya naman napatigil ako at napalingon sa kanya. Sana nga ay di na lang ako lumingon dahil nakita ko ulit ang mukha at katawan niyang binudburan ng glitters at muling napatawa.

Nakita ko sa gilid ng mata ang pag-irap niya sa akin. Mabuti na lang at nakaupo na kami sa isang secluded na couch kaya walang makakakita kung batukan ko man siya.

Ngumuso siya sa akin matapos kong batukan. "Bella naman eh. Stop hurting me, baby."

Nangilabot ang buo kong katawan sa sinabi niya kaya itinaas ko ulit ang aking kamay para batukan siya. Pero na-anticipate niya ang pagbatok ko at mabilis niyang nahawakan ang kamay ko. Napalunok ako dahil sa biglaan niyang pagtulak sa akin pahiga sa couch at dumagan ang upper body niya sa upper body ko habang nakadiin sa couch ang kamay kong hawak niya.

Unti-unti akong napapapikit nang seryoso at dahan-dahan niyang inilalapit ang mukha niya sa mukha ko. Kung rewind ito ng first kiss ko, di ko talaga kakayanin! Masyado nang kumakabog ang puso ko sa nerbyos at feeling ko, baka mahimatay ako kung itutuloy niya ang kiss na ito. Masyado kasing intense humalik si Troy at baka di ko makayanan ang intensity ng halik niya.

Bumaba ang mukha niya at sumiksik sa leeg ko. Naramdaman ko ang malalambot niyang mga labi sa leeg ko at paakyat ito sa aking panga. Tumigil ang mga labi niya sa aking tainga at nangilabot akong lalo nang dumampi ang mga labi niya doon.

"You are my life now." Nanlaki ang mga mata ko sa mga sinabi niya. Akala ko grabe at todo na ang pagkabog ng dibdib ko pero may ikakagrabe at ikakatodo pa pala ito.

He leaned away from me and gave me that panty dropping smile of his. I momentarily got dazzled. Napakurap-kurap ako at biglang pumasok sa isip ko na linya nga pala iyon ni Edward Cullen. Akala ko naman totoo na! Parang nanghinayang tuloy ako... Che, Mishaila!

I laughed. Even I cringed inwardly because of how plastic my laugh sounds.

Tinulak ko siya palayo sa akin at umupo ako ng maayos at medyo lumayo ng bahagya sa kanya. Naging awkward ang atmosphere at nilalaro ko na lang ang aking inumin na siya ang nag-order at nagbayad.

Hindi ko inaasahan ang paglapit at pag-akbay niya sa akin kaya medyo nagulat ako. Inilapit niya ako sa kanya at inihilig ang aking ulo sa kanyang dibdib.

Mahina lang ang kanyang boses pero kahit malakas ang tugtugin ay naririnig ko pa rin siya ng maayos.

"Alam ko puro ako kagaguhan, pero this time, seryoso na ako." Nilingon ko siya at ikinulong niya ang mukha ko gamit ang dalawa niyang palad. "Before I say what I have to say, promise me first na 'yes' lang ang sasabihin mo."