-What's wrong with him? -
SOMEONE'S POV
"Have a great day ahead, Mr. Kyle"
It's so hot today.
Morning palang ay masakit na ang tama ng araw sa balat. Kinuha ko ang bag ko, sinabit ito sa balikat ko at lumabas ng car.
Naglakad ako papasok ng gate ng unibersidad para umattend ng lecture, kahit nag-advanced study na ako last week. Alam nyo na, para sa attendance. Nagbow ang security guard na nakasalubong ko. I also nodded as my response.
Nakita ko ang ibang mga kasabay kong estudyante na masayang tumatakbo papasok ng building. Some of them are giggling hard and teasing each other. Napakunot nalang ang kilay ko.
Bakit sila masaya sa ganitong panahon. Nakakairita ang init. Hindi ba sila naiirita?
Buti nalang air-conditioned ang loob ng school na ito kasi kung hindi- haist. Ipapasara ko na.
Hayst. Biro lang. Hindi naman ito sa amin.
Nandito na ako at paakyat na ng 4th floor gamit ang hagdan. Maya maya pa ay sumuko na ako sa pagod.
"Shit. I'm. Already. Tired!! D*mn this cursed stairscase." I exclaimed.
Napaupo muna ako sa may hagdan at hindi pinansin ang ibang paakyat din na napapatingin sa akin.
Pagkalagpas ko ng main hall ng 4th floor ay napansin ko na may sumisigaw sa malayo kahit marami din students sa hallway.
Maya-maya pa ay bigla nalang may humarang na dalawang babae sa harap ko. So I stopped. Nahihiya silang nagbubulungan sa tapat ko at nagtutulakan sila palapit sa akin.
"Uhm. hello po! Uhm- ano kasi.."
Anong meron?
Lumutang ang diwa ko sandali at napatitig sa kanila. Maya-maya pa ay napatingin ako sa relo ko habang hindi parin nila sinasabi ang gusto nilang sabihin.
Hello. I'm waiting here.
Aktong maglalakad na ako palayo ng magsalita na sila.
"Uhmm.. ano .. P-pwede po ba kayong umattend sa dance party sa birthday ko? This coming Saturday po kasi."
Dance party?
May inabot silang maliit na envelope. Hindi pa nagsisink-in kung bakit nila ako ininvite sa isang dance party kaya subconsciously ko na kinuha ito. Bigla nalang silang tumakbo papalayo.
Napatingin ako pabalik-balik sa envelope at sa lugar kung sila naglaho. Ang bilis, nagteleport bigla, tatanggihan ko pa dapat.
Uhhh... nevermind. Tinago ko ang envelope sa bulsa ko at tuloy na naglakad papunta sa classroom ko.
3 - Class A-1
Binuksan ko ang pinto ng room. Napatigil muna ako para tingnan ang buong room. Napatigil ang lahat sa pagsasalita at napatingin sa akin.
do__ob
Ah....napatulala na pala ako.
Pagkatapos ko na bumalik sa realidad ay naglakad na ako papunta sa seat ko. And then, nagsimula na naman silang magbulungan.
Hindi ko pala matatawag na bulungan ang ginagawa nila. Well pagkinig kasi naman ng taong pinaguusapan nila.
Kyaaah andito na siyaa... Lumulutang na naman mind niya kanina hahaha.... ang cutee...
Ang gwapo niya talaga sis...
Ang tahimik niya talaga... oh well that is his charm nga pala....
I sighed.
Napaub-ob nalang ako pagkatapos magsuot ng earphones sa tenga para hindi ko na marinig pa ang mga pinag-uusapan nila.
____________
Ramdam ko na may tumapik sa balikat ko. As usual ay si Rhia, napaayos ako ng upo at napatingin sa kanya. I nodded as my sign of thanking her.
She's my classmate who is sitting on the seat in front of me and naging duty na nya na gisingin ako sa tuwing dumadating na ang professor namin.
"Good morning class A-1." bati ng prof namin at nagtuloy-tuloy na siya sa pagsasalita.
Because I don't want to give him more attention, napatitig nalang ako sa labas ng bintana na katabi ko at tumingin sa mga ulap.
Calm. I really want to be alone in a calm and peaceful place. That's all I wish for.
____________
"Mr. Reigh? Mr. Kyle Reigh? I want your attention Mr. Reigh."
Huh..
Oh.. someone is calling my name, so I snapped out of my daydreaming, napatingin ako sa prof namin after I recognized na siya ang tumatawag sa akin.
"There's no one sitting beside you, right?" tanong ng class proffesor.
Huh?.. What exactly happened?
Napatitig ako kay professor at napatingin sa paligid ko para iprocess ang mga happenings na na-missed ko habang nagaadventure ang diwa ko sa labas ng bintana.
I shifted my gaze to the unoccupied seat beside me, and then I nodded in answer. I return my gaze to the professor, and just then I noticed someone standing beside him.
That man.
Almost all girls in this classroom are giggling and wowing because of... him?
As I look at him, I admit to myself that he's also a good-looking guy like me. Comparing his height to the height of our professor, he's obviously taller than me. His vibe is totally different.
Habang nakatingin parin ay napansin niya akong nakatitig sa kanya, so he smiled at me. But my face remained emotionless, and I returned my attention to the scenery outside the window.
He noticed me.
"Yes prof. There's no one occupying the seat." Rhia added. I immediately looked on her.
Wait.
Is my professor asking for the seat beside me for him? ... No way, I know that there are 2 more unoccupied seats aside from this seat. And he knows I hate when someone is beside me. So why?
Itataas ko na sana ang kamay ko for objection. Pero naglalakad na siya papalapit sa pwesto ko at naharangan na niya ang vision ko. Because of his aura while walking, everyone is really impressed with him. I just let out a heavy sigh and didn't continue to react.
Inuusod ko ang upuan ko palayo sa magiging pwesto nya. I'm just sensing his action while listening to our professor, who's started teaching in front.
Umupo na siya at ibinaba niya ang bag niya sa gilid ng kanyang desk. After na ma-sense ko na nag settle down na siya at inassume na baka nakikinig na siya ng lecture, pasimple akong tumingin sa kanya.
But what the heck? I gasped.
What in the world—
Why.
WHY IS HE STARING AT ME?!
I'm going histerical internally. Nagtitigan kami habang napakunot ang noo ko. Aba't hindi siya natitinag!
What the-
Then...at that moment.... He smiled at me again.
One..
Two..
Three..
Four..
Five..
Napalaki ang mata ko. Fvck this dude! Nakangiti parin siya for more than 5 seconds. What's wrong with him? Is he crazy?!!!
