Na skraju przepaści - Sterek

Prolog

Na początek chciałabym tylko powiedzieć, że ta książka to też tłumaczenie tylko od innego autora niż moje poprzednie dzieła, więc styl pisania znacznie się różni, i jest zupełnie inny niż wcześniejsze także może to wpłynąć na jakość czytania, ale nie chciałabym nic zmieniać i oddać po prostu wam do czytania jak najwierniejszą kopie tego dzieła w języku polski, ponieważ mimo wszystko uważam tą historię za niesamowitą i chciałabym się nią z wami podzielić. 

.................................

Stiles wrócił do domu ze strachem, przy wejściu znajduje się pojazd szeryfa... jego ojca i to sprawiło, że drżał ze strachu... spóźnił się, wiedział o tym, ale jego najlepszy przyjaciel Scott go potrzebował i nie mógł go porzucić. Jednak teraz, gdy był przed drzwiami, głęboko tego żałował. 

Otworzył drzwi swoim kluczem i starał się wejść jak najciszej, gdyby miał szczęście udałoby mu się minąć ojca mógłby bez problemu zakraść się do swojego pokoju i udawać, że śpi, jednak nie miał tyle szczęścia . .. jak tylko wszedł, spotkał szeryfa. 

Gdzie byłeś !! I lepiej nie próbuj mnie okłamywać !!!

Cz-cześć tato... Byłem ze Scottem... Potrzebował pomocy z kilkoma rzeczami... Zanim mógł kontynuować, poczuł pieczenie na policzku. Uderzenie było tak zaskakujące, że upadł ziemię.

Mówiłem ci, żebyś mnie nie okłamywał, Stiles! - krzyknął szeryf

To nie kłamstwo, t-tato możesz do niego zadzwonić, jeśli mi nie wierzysz... Młody człowiek próbował go uspokoić, jednak wiedział, że to nie pomoże...

Szeryf tylko na niego spojrzał i zaczął uderzać go stopami w brzuch i żebra, wielokrotnie... Cholera!! Teraz na dodatek jesteś cholernym kłamcą... Twoja matka byłaby rozczarowana, gdyby tylko żyła... ale nie! Musiałeś ją zabić... szeryf splunął ze złością. 

A teraz wynoś się stąd. Nie chcę cię widzieć przez resztę dnia. 

Stiles wstał z trudem i poszedł do swojego pokoju, tam zaczął płakać, powinien być przyzwyczajony do traktowania ojca, zawsze tak było, przynajmniej od dnia śmierci jego matki 8 lat temu... na początku to była tylko agresja słowna, ale kiedy skończył 13 lat, zamieniła się w przemoc fizyczną i z biegiem czasu było coraz gorzej, teraz w wieku 16 lat nie było dnia bez uderzenia, kiedy miał szczęście, otrzymał tylko policzek i garść raniących słów, jednak są dni, kiedy ledwo może się ruszyć, na szczęście jego ojciec był całkiem dobry w ukrywaniu rzeczy, dlatego nigdy go nie uderzył ani nie zostawił śladów w widocznych miejscach, dzięki czemu łatwo było to ukryć przed jego przyjaciółmi.

Wie, że jeśli jego przyjaciele lub nauczyciele dowiedzą się doniosą na jego ojca, a on nie mógłby na to pozwolić... nigdy nie oskarżyłby ojca z 3 powodów: 1) Jest szeryfem, więc komu mógłby powiedzieć, a jeśli to zrobił kto by mu naprawdę uwierzył, szeryf był najbardziej ukochanym człowiekiem w mieście, był miły, pracowity i wzorowy ojciec, który po śmierci ukochanej żony szedł sam na sam ze swoim jedynym synem z ADHD... był z pewnością bardzo dobry w ukrywaniu rzeczy. .. 2) Kochał ojca mimo wszystko i rozumiał to, wychowywanie go w samotności musi być piekłem, w wieku 16 lat i z ADHD wie jak bardzo jest dokuczliwy i wie też, że śmierć matki to głównie jego wina, dlatego zasługuje na to i  3) Przed śmiercią matka poprosiła go, aby zaopiekował się ojcem i dotrzymał obietnicy bez względu na cenę.

Mimo to Stiles nie może powstrzymać się od płaczu i lamentowania nad swoim losem, więc pada na łóżko i cicho płacze, aż nie może ronić więcej łez, po czym ostrożnie wstaje, chwyta jakieś ubrania i idzie do łazienki, aby mógł oczyścić i zabandażować nowe rany. Tam zdejmuje koszulę i obserwuje uszkodzenia, analizując każdy siniak, z powodu bólu w boku wiedział, że tym razem miał co najmniej jedno złamane żebro, jego skóra zaczęła przybierać ten fioletowy kolor, do którego tak się przyzwyczaił patrząc na swój tors. Jednak jego policzek był w porządku, bez śladu ciosu, który zadał mu ojciec. 

Po dokładnym przeanalizowaniu wszystkiego wziął prysznic, przebrał się i wziął kilka środków przeciwbólowych, w końcu następnego dnia miał szkołę i nie mógł tego przegapić, nawet gdyby chciał, bo trening Lacrosse byłby suką, ale jeśli by kogoś nie było, mogli by nabrać podejrzeń, więc zostawił kilka tabletek przeciwbólowych na szafce nocnej na następny dzień i przygotował się do snu.