chapter1

1.1K 72 40
                                        

-თეჰიონ! მოდი მეთქი! -ხმამაღლა იძახის ბიჭი და თან წინ მდგომ წაბლისფერ თმიან ხუჭუჭას შეჰყურებს.

-არ მი-ნ-და! გასაგებია? არა მინდა და არ მოვალ! -მტკიცედ განაცხადა, ყავისფერთვალება ბიჭმა.

თან კი, გზა განაგრძო ისე რომ არ აქცევდა ყურადღებას მაღალ ალფას.

-რო გეუბნები მოდი!-მაღალი, დაკუნთული შავვალება ბიჭი თეჰიონს მიუახლოვდა და მისკენ ისეთი სიძლიერით მოქაჩა, რომ შეჯახებისას, ორივე ინერციით  დაეცნენ ძირს.
თეჰიონი, რომელიც ჯონგუკის ზემოდან მოქცეულიყო მისსავე გულ-მკერდზე, უკმაყოფილო დაჰყურებდა, მის ქვევით მყოფ ალფას.

-ეეე, სირო არ გამიშვებ, რო რამე? ჰმ? -შეუღინა ხუჭუჭა 'ფიგურამ' მაშინ, როცა მის ქვემოდან მყოფს ხელები წელზე მჭიდროდ შეეკრა და არსად უშვებდა პატარას.

-პატარავ, სიტყვები აკონტროლე! -ცინიკურად ჩაიცინა ჯონმა და ბიჭის ტუჩებისკენ  საგანგაშოდ ახლოს აიწია. რა წამსაც თეჰიონი გაშეშდა და აღარც კი განძრეულა.

პატარა ბიჭმა ბევრი იძალავა, რომ მოეშორებინა, თავისზე ბევრად დიდი ბიჭი, მაგრამ რათქმაუნდა ვერაფერს გახდა.

ჯონგუკი კი სიცილში კვდებოდა, მოსწონდა როგორც იბრძვოდა პაწია არსება და ეს დიდ სიამოვნებას ანიჭებდა ბიჭს.

-დებილი ხარ! მომშორდი! -ძლივს ადგა ფეხზე ბიჭი და ტანსაცმელი დაიფერთხა.

-ოკაი ბეიბ! - კვლავ, ცინიკურად ჩაიცინა ჯონმა და თეჰიონი რომელიც შარვალს იფერთხავდა, წამში მხარზე მოიგდო.

-აეეე დამსვი! ვირო! დამსვი! -ომეგის წოკვინმაც არ დააყოვნა და უმალვე ხმამაღალ შეძახილებს მოჰყვა.

-ჩშ... ხო იცი, ვერსად გამექცევი. უკვე საკმაოდ დიდი ხანია, დაგსდევ და ახლა დარწმუნებული ვარ იმაში, რომ ჩემი ომეგა ხარ. ასე, რომ ამიერიდან ჩემი საკუთრება ხარ! მარტო ჩემი!
-ბოლო სიტყვები, ზედმეტად ამაყად წარმოთქვა ალფამ, ისეთი ბავშვური სახით რომ წამით თეჰიონს მოუნდა გაეცინა და მისთვის თმები აეჩეჩა.
მაგრამ თეჰიონი ხომ თეჰიონის არა?!

Stubborn omega 🔞💚Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin