Arkadaşlar bölümde bir hata oluştu sonradan.O yüzden dün ki bölümün aynısı yeni bölüm değil maalesef :(((
"Sana kaçırıldığımı nereden biliyorsun dedim?"tıslayıp, az önce söylediklerini düşünmemeye çalışarak.Gergin yüz ifadesiyle gözlerini gözlerimden ayırmadan bana bakıyordu.
"Akın."dedim direterek.
"Polislerden."dediğinde anlamazca kaşlarımı çattım.Sıkıntıyla nefesini verip masaya yaslandı ve kollarını göğsünde kavuşturarak bana bakmaya devam etti.
"O gün sizden sonra ben girmiştim karakola.İki tane polis senin olayını konuşuyorlardı orada duydum."dedi sakince.Hiçbir şey demeden yüzüne baktım.Bir anda çok fazla kişi hayatımı öğrenmişti ve bunun beni rahatlatması mı yoksa germesi mi gerekiyor anlayamıyordum.Duygularım fazla karmaşıktı.
"Bunu kimse bilmesin Akın."dedim zorla konuşarak.
"Kime söyleyeceğim çilli."dedi başını yana yatırarak.Gözlerimi devirip sıkıntıyla nefesimi verdim.Elimdeki havluyu çekip çiziğe baktım.Akın başıma gelmiş,elimi elinin içine almıştı.
"Kanaman durmuş,bekle yara bandı getireyim."dedi ve üst kata yöneldi.Arka cebimde olan telefonum çalmaya başlayınca elime aldım ve "bebeksim" yazısını görünce 'siktir'dedim ister istemez.
"Bebeksim."dedim m harfini uzatarak.
"Meyra nerdesin sen?"dedi panik içinde.
"Ya çok özür dilerim ben aramayı unuttum.Akındayım."dedim bir yandan da tırnağımı kemirirken.Mahcup olduğum onlarda en iyi rahatlama şeklimdi de.
"Bizde burada Meyra hanım nerede kaldı diye dört dönelim.Kendisi elalemin herifinin evinde-"
"Poyraz sakin ol."dedim bağırarak.
"Ne sakini ya aklım çıktı aklım."
"Özür dilerim aramayı unutum.Bunun için sürtük damgası yapıştırman gerekmezdi."dedim ve yüzüne kapattım.Sinirle telefonu masaya fırlatırken Akın da aşağıya iniyordu.
"Ooo atarlı semtin giderli kızı.Kim köpürttü seni?"dedi sırıtarak.Sandalyeyi çekip kendimi bıraktım.
"Herkesin siniri bana işte."
"Peki.Uzat bakalım elini."dedi yara bandının kağıtlarını sökerek.Avucumu uzatıp elime eğilmiş yüzünü incelemeye başladım.Yeni çıkmaya başlayan kirli sakalları,kusursuz burnu ve bana göre bu yüze gidecek kahverengi gözleriyle kıskandıracak şekilde yakışıklıydı.Birde şu "Ben harikayım."tavırları olmasa...
"Biliyorum çok yakışıklıyım."dedi bakışlarını bana çevirerek.
"Ya ya herkes kuyruk kapında."
"Olmasınlar mı?"dedi yüzünü yüzüme yaklaşırarak.Nasıl olmasınlar yahu?Olmayan ya salaktır yada eş cinsel.
"Ben eve geçeyim."dedim ayaklanarak.Oda ayaklanıp bakışlarını tezgaha çevirdi.
"Bugün hiç işime yaramadın çilli."dedi tezgahı göstererek.
"Başka zaman tipitip."dedim kapıya yönelerek.
"Cidden şunu demeye devam edecek misin?"
"Sen çilli demeyi kesene kadar evet."
"Bu iş uzayacak desene."dediğinde sırıttım.Çantamı omzuma takıp elimi başıma götürüp selam işareti yaparak evden çıktım.
"Dikkat et.Kaçırırlar falan."
"Akın."dedim ciddileşerek.
"Tamam,tamam."deyip sırıtmaya devam etti.Arabama binip gazı kökledim ve Poyrazın evine sürmeye başladım.Aslında bugün onu görmek istemiyordum ama Simayı evine bırakmamız gerekiyordu.Biraz daha hızlanıp,kafamı dağıtmak için radyomu açtım.Yanımda birilerinin olmasına o kadar alışmışım ki arabanın içinde olmama rağmen gergin hissediyordum.Bir tık daha hızlandım ve camı araladım.Soğuk ama dikkatimi toplamamı sağlayan havayı alınca rahatlamıştım.Sonunda evi görüş alanıma girince rahatlık hissi tamamiyle vücuduma yayıldı ve hızlı bir hareketle arabayı park ettim.Aynı serilikte eve ilerledim ve kapıyı çalmaya başladım.Kapının açılmasıyla birinin boynuma atlaması bir oldu.
"Balım neredesin sen ya?"dedi Tunç kaburgalarımı kıracak şekilde sarılarak.
"Bırak-san-mı?"dedim kesik kesik.Bu defa koluğunun altına alıp evin içine soktu.Simay seke seke yanıma gelip sarılırken Poyraz kızarmış gözleriyle bana bakıyordu.
"Güzellik neredesin ya?"dedi Simay saçlarımı karıştırarak.
"Öyle biranda olan bir şeydi.Haber vermeyi unutum üzgünüm."dedim kısık çıkan sesimle.Poyraz hala karşımda duruyor ve hiçbir şey demeden bana bakıyordu.
"Hadi geçelim."dedim Simayın koluna girerek.Hepimiz koltuğa dizilip boş boş birbirimize bakıyorduk.Melisa bile sessizce oturuyorsa durum cidden vahimdi.
"Meyra görmen lazım bu tüysüz bitirdi bugün beni.Ne istesem yapmadı üstüne bin tane laf işitim.Hiç iyi bir birey değil."dedi Simay havadaki gerginliği dağıtmak için.Zoraki gülümseyip tekrar Simaya döndüm.
"Üsümü değiştireyim evine bırakalım seni olur mu?"dediğimde konuşmayacağımı anladığı için başını sallamakta yetindi.Merdivene yönelip hızlı adımlarla yukarı çıktım.Kapımı kapatıp dolabıma yönelecekken aynı hızda birinin açıp boynuma atlamasıyla şaşkınlıktan kıpırdayamadım.
"Aklım çıktı Meyra.Korkudan başka hiçbir şey hissedemedim.Yine sana bir şey yaptı sandım.Yine seni benden aldı sandım ve herşeden en kötüsü...Yine gittin sandım."dedi hıçkırıklarının arasından."Ben sana hiç öyle birşey dermiyim beneklim.Sen benim en değerlimsin.İnsan değerlisine der mi öyle birşey."dedi daha da sıkı sarılarak.Başımı omuz boşluğuna sokup kollarımı beline doladım.
"Haklısın.Çok özür dilerim."diyebildim sadece.Poyraz benim şansımdı.Onsuz fazla eksik,bensiz fazla yok olacaktı.
"Hadi bakalım sulu göz.Simayı beklemeyelim."diyerek ondan ayrıldım.Kızarık gözleri daha da kızarmış,yanağındaki yaşları siliyordu.
"Ulan bu yaşımda beni ağlatın ya herşeyi yaptırırsın sen bana."dedi sırıtarak.
"Meyra Kaya olmak bunu gerektirir.Hadi bakalım tüysüz dışarı."dedim onu kapıya itekleyerek.
"Bak tüysüz falan olmuyor hemen o kızla arkadaşlığını bitiriyorsun yoksa-"dediğinde lafını tamamlayamadan kapı dışarı ettim.Hızla üstümü değişip aşağıya indim ve o mükemmel manzarayla karşılaştım.
Simay tek ayağının üstünde iki elini de beline koymuş 1.60 lık boyuyla 1.80 lik çocuğa meydan okuyordu.
"Sen ne hakla o kızla görüşmeyeceksin dersin he?"
"Değişik değişik lakaplar buluyorsun milletin ağzına takılıyor.Biçimsizsin işte boşuna demiyorum sana."
"Bana bak çocuk olmayan tüylerini cımbızla yolarım senin."
"Gör bakalım sizin aranızı bozmuyormuyum."
"Boz bakalım yemeğine şap koyup fazlalığını düşürmüyor muyum."diye atıştıkların da birbirlerinin yüzlerine yaklaşmışlardı.Gerçi Simayın kafası Poyrazın göğüs hizasına geliyordu ama fazla tatlılardı.
"Abi siz hakikaten malsınız."dedi Tunç yüzünü buruşturarak.İkisi de aynı anda "Tunç"diye bağırdıklarında kahkaha atmamak için zor tutuyordum kendimi.
"Şiştim ya şiştim eve dönüyorum ben."diye Melisa ayaklanıp odasına ilerledi.Oh en azından bu suratsızdan kurtuluyorum.
Hepimiz hazır olunca arabalara binip Simayın evine gittik.Anneannesinin ısrarı üzerine hepimiz aynı koltukta oturmuş en cici halimizle karşımızdaki iki yaşlıya bakıyorduk.
"Nasılsınız evladım?"dedi dedesi.
"Hiç iyi değiliz efendim."dedi Poyraz diklenerek.Hepimiz ne yapıyor bu diye ona bakarken eliyle Simayı gösterdi.
"Ben bu torununuzdan hiç memnun değilim.Demediği laf kalmadı bana.Birde bir saygısız.Onu yap bunu yap.Kimse almaz bunu efendim söyleyeyim size."dedi ciddi ciddi.Şok olmuş şekilde ona bakarken Simay Poyrazın üstüne atlamamak için zor tutuyordu kendini.Anneannesi ve dedesi de şok olmuş olacaklar ki sinirle Simaya döndüler.
"Kızım doğru mu bunlar?"dedi dedesi sertçe.Simay kem küm ederken ben girdim araya.
"Yok efendim Poyrazın abartması işte."dedim gözlerimi büyülterek.Poyraz yine lafa girecekken boşluğuna attığım cimcikle susmayı terci etti.
"Biz kalkalım artık."deyip herkese kaş göz işareti yaparak ayaklandık.Ellerini öpüp kapıya ilerlerken Simay sinirle Poyrazı durdurdu.
"Eğer bir ceza alayım tüysüz sana yapacaklarımı hayal bile edemezsin."dedi dişlerinin arasından.
"İntikam böyle alınır işte."dedi sırıtarak.
"Bak bakalım bu intikam sana ne şekilde geri dönecek.Meyra götür şunu yoksa tek kıl olarak barındırdığı saçlarını kopartmama az kaldı."fısıldayarak.Poyraz büyümüş gözlerle bakarken koluna girip evden dışarı çıkardım.
"Abartmadınmı Poyraz?Yaşlı insanlar sonuçta başını ağrıtacaklar sonuçta."
"Sus benekli sus.Sıçıp sıvadım farkındayım."dedi ve arabaya bindi.İyi en azından ne yaptığının farkındaydı.
Melisayı ve Tunç'u kendi evlerine bırakıp bizde eve geçmiştik.Kendimi hemen yatağa atıp uykunun zarafetine bırakmıştım.
Sağ kolumun üstüne fazla yatmış olacağım ki uyuşukluğunu hissettim.Ama uykumdan uyandıran kesinlikle kolumun uyuşması değildi.Yüzümde hissettiğim yavaşça bırakılan nefeslerdi.Gözlerimi hiç açmadan yüzümdeki şeyin gimesini bekledim.Gitmiyordu,üstüne saçlarımı okşamaya başlamıştı.Korkudan bedenim kaskatı kesilirken gözlerimi açmadım.Nefes alışım kesilmeye başlarken aynı koku doldurdu burnumu.Buradaydı.Tam başımın ucunda çok yakınımdaydı.
"Işığım."dedi kulağıma yaklaşarak.Kıpırdamadan duruyordum.Sesi yine boğuktu,kokusu aynıydı.
"Geleceğim Meyram.Yine aynı şeyleri yaşayacağız.Kanınla oynamanın verdiği zevki tatmak için sabırsızlanıyorum.Karanlık seni özlemle bekliyor."